Artykuł 2

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia:

1) „państwa członkowskie nieposiadające broni jądrowej” oznaczają Belgię, Bułgarię, Czechy, Danię, Niemcy, Estonię, Irlandię, Grecję, Hiszpanię, Chorwację, Włochy, Cypr, Łotwę, Litwę, Luksemburg, Węgry, Maltę, Niderlandy, Austrię, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowenię, Słowację, Finlandię i Szwecję;

2) „państwo członkowskie posiadające broń jądrową” oznacza Francję;

3) „państwo trzecie” oznacza dowolne państwo niebędące członkiem Wspólnoty;

4) „materiał jądrowy” oznacza rudy, materiały wyjściowe lub specjalne materiały rozszczepialne zgodnie z definicją w art. 197 Traktatu;

5) „rudy” oznaczają rudy zdefiniowane w art. 197 pkt 4 Traktatu i określone w rozporządzeniu Rady EWEA nr 9 (11);

6) „kategorie” (materiału jądrowego) to uran naturalny, uran zubożony, uran wzbogacony w uran 235 lub w uran 233 poniżej 20 %, uran wzbogacony w uran 235 lub uran 233 do poziomu 20 % i powyżej, tor, pluton i każdy inny materiał wskazany przez Radę zgodnie z postanowieniami art. 197 Traktatu;

7) „odpady” oznaczają materiał jądrowy o takiej koncentracji lub postaci, że jest nie do odzyskania z powodów praktycznych lub ekonomicznych, dla którego nie przewiduje się dalszego wykorzystania i który może zostać przeznaczony do składowania;

8) „odpady zatrzymane” oznaczają odpady powstałe w wyniku przetwarzania lub uzyskane w wyniku wypadku eksploatacyjnego, które są zmierzone lub oszacowane na podstawie pomiarów, które zostały przesłane w szczególne miejsce w rejonie bilansu materiałowego, z którego można je wydobyć, i które uznaje się obecnie za nie do odzyskania;

9) „odpady unieszkodliwione” oznaczają odpady, w których materiał jądrowy, zmierzony lub oszacowany na podstawie pomiarów, został poddany przetworzeniu w taki sposób (np. zeszkliwiony, zacementowany, zabetonowany lub zaasfaltowany), że nie nadaje się do dalszego wykorzystania jądrowego;

10) „odpady uwolnione do środowiska” oznaczają materiał jądrowy, zmierzony lub oszacowany na podstawie pomiarów, który został nieodwracalnie uwolniony do środowiska w sposób zamierzony i tak, że nie nadaje się do dalszego wykorzystania;

11) „składowanie” oznacza umieszczenie odpadów, wypalonego paliwa jądrowego lub wszelkiego innego materiału jądrowego w instalacji bez zamiaru ponownego ich wydobycia;

12) „wypalone paliwo jądrowe” oznacza paliwo jądrowe, które zostało napromieniowane w rdzeniu reaktora, a następnie trwale z niego usunięte; może ono zostać uznane za zasób użyteczny nadający się do ponownego przetworzenia albo – w przypadku gdy nie przewiduje się jego dalszego wykorzystania – może zostać przeznaczone do składowania bez dalszego wykorzystywania;

13) „sztuka” oznacza możliwą do zidentyfikowania jednostkę, taką jak kaseta paliwowa lub szpilka paliwowa;

14) „partia” oznacza porcję materiału jądrowego traktowaną jako jednostka do celów rachunkowości materiałowej w kluczowym punkcie pomiarowym, dla której skład i ilość są określone przez jeden zestaw specyfikacji lub pomiarów; materiał jądrowy może być w postaci masowej lub zawarty w pewnej ilości sztuk;

15) „dane dotyczące partii” oznaczają całkowitą masę każdej kategorii materiału jądrowego, a w przypadku plutonu i uranu – w stosownym przypadku – skład izotopowy; do celów sprawozdawczych masy poszczególnych sztuk partii zostają zsumowane przed zaokrągleniem do najbliższej jednostki;

16) „kilogram efektywny” oznacza specjalną jednostkę używaną w kontekście zabezpieczeń materiału jądrowego otrzymywaną przez przyjęcie:

a) dla plutonu – jego masy w kilogramach;

b) dla uranu o wzbogaceniu 0,01 (1 %) i powyżej – jego masy w kilogramach pomnożonej przez kwadrat jego wzbogacenia;

c) dla uranu o wzbogaceniu poniżej 0,01 (1 %), a powyżej 0,005 (0,5 %) – jego masy w kilogramach pomnożonej przez 0,0001;

oraz

d) dla uranu zubożonego o wzbogaceniu 0,005 (0,5 %) lub mniejszym oraz dla toru – ich masy w kilogramach pomnożonej przez 0,00005;

17) „rejon bilansu materiałowego”„MBA” oznacza rejon, w którym w celu dokonania bilansu materiałowego:

a) można określić ilość materiału jądrowego w każdym przewozie do rejonu bilansu materiałowego i z tego rejonu;

oraz

b) jeżeli jest to konieczne, można zgodnie z określonymi procedurami określić stan inwentarza z natury materiałów jądrowych w każdym rejonie bilansu materiałowego;

18) „kluczowy punkt pomiarowy” oznacza miejsce, gdzie materiał jądrowy pojawia się w postaci pozwalającej na dokonanie pomiaru w celu określenia przepływu materiału lub stanu jego inwentarza; punkt ten obejmuje m.in. miejsca, w których materiał jądrowy wchodzi do rejonu bilansu materiałowego, w których z niego wychodzi lub w których jest w nim przechowywany;

19) „księgowy stan inwentarza” rejonu bilansu materiałowego oznacza sumę algebraiczną najbardziej aktualnego stanu inwentarza z natury tego rejonu bilansu materiałowego oraz wszystkich zmian stanu inwentarza powstałych po spisie stanu inwentarza z natury;

20) „stan inwentarza z natury” oznacza sumę wszystkich zmierzonych lub oszacowanych, dla poszczególnych partii materiału, ilości materiału jądrowego na stanie w danym czasie w rejonie bilansu materiałowego, obliczoną zgodnie z określonymi procedurami;

21) „materiał nierozliczony” oznacza różnicę między stanem inwentarza z natury a księgowym stanem inwentarza;

22) „różnica nadawca/odbiorca” oznacza różnicę między ilością materiału jądrowego w partii zmierzoną w rejonie bilansu materiałowego odbioru a ilością zmierzoną w rejonie bilansu materiałowego nadania;

23) „dane wyjściowe” oznaczają te dane, zapisane podczas pomiaru lub kalibracji lub użyte do wyprowadzenia zależności empirycznych, które pozwalają zidentyfikować materiał jądrowy i dostarczają danych dotyczących partii obejmujących: masę związków, mnożniki przeliczeniowe do określania masy pierwiastków, masę właściwą, koncentrację pierwiastków, skład izotopowy, związek między odczytami objętości i manometru oraz związek między wyprodukowanym plutonem i wytworzoną energią;

24) „teren obiektu” oznacza obszar wydzielony przez Wspólnotę i państwo członkowskie nieposiadające broni jądrowej, obejmujący jedną instalację lub większą ich liczbę, wraz z instalacjami zamkniętymi, zgodnie z ich właściwymi podstawowymi charakterystykami technicznymi, przy czym:

a) w przypadku instalacji zamkniętej, gdzie używany był zwyczajowo materiał wyjściowy lub specjalny materiał rozszczepialny w ilości mniejszej niż jeden kilogram efektywny, znaczenie „terenu obiektu” ogranicza się do miejsc z komorami gorącymi lub miejsc, gdzie prowadzono działalność związaną z konwersją, wzbogacaniem, produkcją paliwa lub przerobem wypalonego paliwa,

b) „teren obiektu” obejmuje również wszystkie zakłady zlokalizowane w pobliżu instalacji, które dostarczają podstawowych usług lub z nich korzystają, takich jak komory gorące do przerobu materiałów napromienionych niezawierających materiałów jądrowych; zakłady przetwarzania odpadów, przechowalniki i składowiska odpadów oraz wskazane przez dane państwo budynki związane z działalnością określoną w załączniku 1 do protokołu dodatkowego 1999/188/Euratom;

c) w przypadku krajowego miejsca położonego poza zakładem, wszyscy włączeni posiadacze małych ilości materiału jądrowego mogą razem stanowić jeden teren obiektu;

25) „komora gorąca” oznacza komorę lub połączone między sobą komory o całkowitej objętości równej co najmniej 6 m3 i wyposażone w osłony odpowiadające co najmniej 0,5 m betonu o gęstości 3,2 g/cm3 lub większej oraz w urządzenia do zdalnego operowania;

26) „przedstawiciel terenu obiektu” oznacza osobę, przedsiębiorstwo lub podmiot wyznaczone przez państwo członkowskie nieposiadające broni jądrowej jako osoba, przedsiębiorstwo lub podmiot odpowiedzialne za zgłoszenia, o których mowa w art. 6 ust. 1;

27) „instalacja” – od etapu planowania do potwierdzenia wycofania z eksploatacji – oznacza:

a) reaktor, instalację krytyczną, zakład konwersji, zakład produkcji paliwa, zakład przerobu wypalonego paliwa, zakład separacji izotopów, oddzielną instalację przechowywania, zakład hermetyzacji, warstwę geologiczną, instalacje do przetwarzania, przechowywania lub składowania odpadów lub inne miejsce, w którym przechowuje lub zwyczajowo stosuje się materiał wyjściowy lub specjalny materiał rozszczepialny w ilościach większych niż jeden kilogram efektywny;

b) każde miejsce położone poza zakładem;

c) każde miejsce wydobycia, przechowywania lub przetwarzania rudy w celu uzyskania materiałów wyjściowych;

28) „miejsce położone poza zakładem” oznacza miejsce nieobjęte definicją określoną w pkt 27 lit. a), w którym przechowuje lub zwyczajowo stosuje się materiał wyjściowy lub specjalny materiał rozszczepialny w ilościach większych niż jeden kilogram efektywny;

29) „krajowe miejsce położone poza zakładem” oznacza konkretne miejsce położone poza zakładem, obejmujące posiadaczy niewielkich ilości materiału jądrowego zgodnie z kryteriami uzgodnionymi między państwami członkowskimi, w których materiał się znajduje, a Komisją;

30) „zbiorczy rejon bilansu materiałowego »catch all MBA«” oznacza konkretne miejsce położone poza zakładem, obejmujące niewielkie ilości materiału jądrowego zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku I-N;

31) „zamknięta” – w odniesieniu do instalacji – oznacza, że ustalono, iż jej działalność została wstrzymana i cały materiał jądrowy podlegający zabezpieczeniom przyjętym przez Euratom został usunięty;

32) „w trakcie wycofywania z eksploatacji” oznacza – w odniesieniu do instalacji – że prowadzone są działania związane z demontażem lub odzyskiwaniem i usuwaniem materiału jądrowego lub usuwaniem lub doprowadzeniem do stanu uniemożliwiającego ponowne uruchomienie niezbędnych urządzeń w celu wycofania instalacji z eksploatacji;

33) „wycofana z eksploatacji” oznacza – w odniesieniu do instalacji – że ustalono, iż cały materiał jądrowy podlegający zabezpieczeniom przyjętym przez Euratom został usunięty, a pozostałe struktury i urządzenia niezbędne do wykorzystania instalacji do celów innych niż składowanie materiału jądrowego, który nie podlega już zabezpieczeniom przyjętym przez Euratom, zostały usunięte lub doprowadzono je do stanu uniemożliwiającego ponowne uruchomienie, tak że przetwarzanie materiału jądrowego lub jego wykorzystanie nie jest już możliwe;

34) „użytkownik” oznacza każdą osobę lub każde przedsiębiorstwo, w tym każdą organizację planujące uruchomienie instalacji lub ponoszące prawną odpowiedzialność za uruchomienie lub obsługę instalacji.

35) „zasada równorzędności” oznacza, że szczególne zobowiązanie związane z zabezpieczeniami mające zastosowanie do określonej ilości materiału jądrowego może zostać przeniesione na inną ilość materiału jądrowego, z zastrzeżeniem kryteriów równorzędności;

36) „kryteria równorzędności” oznaczają szczególne kryteria, które należy spełnić w odniesieniu do ilości, kategorii, składu izotopowego, postaci fizycznej, postaci chemicznej i stanu materiału jądrowego, aby zastosować zasadę równorzędności;

37) „zasada proporcjonalności” oznacza, że, w przypadku gdy materiał jądrowy podlegający szczególnemu zobowiązaniu związanemu z zabezpieczeniami jest mieszany lub poddawany przemianie w określonej części z materiałem jądrowym niepodlegającym temu zobowiązaniu, produkt, produkt uboczny, odpady lub straty powstałe w wyniku przetwarzania będą podlegać szczególnemu zobowiązaniu dotyczącemu zabezpieczeń w tej samej części;

38) „ewidencja grupowa” oznacza szczególną metodę ewidencji, w ramach której w celu zgłoszenia Komisji księgowego stanu inwentarza i wykazów stanu inwentarza z natury zgodnie z art. 14 i 15 stosuje się niepowtarzalny kod zobowiązania (kod grupy), mimo że materiał jądrowy może podlegać różnym szczególnym zobowiązaniom związanym z zabezpieczeniami;

39) „grupa ewidencyjna” oznacza zakres, w którym zezwolono na stosowanie ewidencji grupowej w jednym rejonie bilansu materiałowego lub kilku takich rejonach.