Artykuł 6

Zweryfikowany raport na temat wielkości emisji, raport dotyczący skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, raport dotyczący danych podstawowych, raport dotyczący danych nowej instalacji, roczny raport dotyczący poziomu działalności lub sprawozdanie dotyczące neutralności klimatycznej muszą być wiarygodne dla użytkowników. Raporty te muszą wiernie przedstawiać dane, których prezentacji służą albo których prezentacji można od nich w sposób uzasadniony oczekiwać.

Proces weryfikacji raportu prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego musi być skutecznym i niezawodnym narzędziem wspierającym procedury zapewniania i kontroli jakości, a także dostarczającym informacji, na podstawie których prowadzący instalację lub operator statku powietrznego może podejmować działania w celu poprawienia wyników pod względem monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji, skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, danych istotnych dla przydziału bezpłatnych uprawnień lub danych istotnych dla raportów dotyczących neutralności klimatycznej, w tym w odniesieniu do wartości pośrednich i celów.”

;

4) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

raport prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego jest kompletny i spełnia wymogi określone w załączniku X do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, załączniku IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 lub w art. 3 ust. 2 lub załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1842, zależnie od przypadku;

b) prowadzący instalację lub operator statku powietrznego postępował zgodnie z wymogami zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych i planu monitorowania zatwierdzonego przez właściwy organ w odniesieniu do weryfikacji raportu prowadzącego instalację na temat wielkości emisji oraz z wymogami planu monitorowania zatwierdzonego przez właściwy organ w odniesieniu do weryfikacji raportu operatora statku powietrznego na temat wielkości emisji lub raportu dotyczącego skutków innych niż CO2 emisji lotniczych;”;

(ii) dodaje się lit. ca) w brzmieniu:

„ca)

jeżeli chodzi o weryfikację sprawozdania dotyczącego neutralności klimatycznej prowadzącego instalację, prowadzący instalację działał zgodnie ze specyfikacjami planu neutralności klimatycznej na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2441 (*2), w szczególności w odniesieniu do środków, wartości pośrednich, inwestycji i celów;

(*2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/2441 z dnia 31 października 2023 r. ustanawiające zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do treści i formatu planu neutralności klimatycznej niezbędnego do przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji (Dz.U. L, 2023/2441, 3.11.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2023/2441/oj).”;"

(iii) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Do celów lit. d) weryfikator uzyskuje od prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego jasne i obiektywne dowody potwierdzające łączną ilość zgłoszonych emisji, skutki innych niż CO2 emisji lotniczych, dane istotne dla przydziału bezpłatnych uprawnień lub dane istotne dla sprawozdań dotyczących neutralności klimatycznej z uwzględnieniem wszystkich innych informacji zawartych w raporcie prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego.”;

b) dodaje się ust. 5a w brzmieniu:

„5a. W przypadku stwierdzenia przez weryfikatora, że prowadzący instalację nie przestrzega rozporządzenia wykonawczego (UE) 2023/2441, nieprawidłowość ta zostaje uwzględniona w sprawozdaniu z weryfikacji, nawet jeżeli właściwy organ uznał plan neutralności klimatycznej za zgodny z tym rozporządzeniem zgodnie z art. 22b ust. 1 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.”

;

5) w art. 9 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się lit. ba) w brzmieniu:

„ba)

poziom szczegółowości i złożoności planu neutralności klimatycznej w odniesieniu do weryfikacji sprawozdania dotyczącego neutralności klimatycznej;”;

b) lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

umiejscowienie informacji i danych dotyczących emisji gazów cieplarnianych i skutków innych niż CO2 emisji lotniczych oraz umiejscowienie danych istotnych dla przydziału bezpłatnych uprawnień lub danych istotnych dla sprawozdań dotyczących neutralności klimatycznej.”;

6) w art. 10 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) dodaje się lit. ca) w brzmieniu:

„ca)

aktualną wersję planu neutralności klimatycznej prowadzącego instalację, a także wszelkie inne istotne wersje planu neutralności klimatycznej;”;

b) lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h)

w stosownych przypadkach roczny raport na temat wielkości emisji, raport dotyczący skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, raport dotyczący danych podstawowych, raport dotyczący danych nowej instalacji, roczny raport dotyczący poziomu działalności lub sprawozdanie dotyczące neutralności klimatycznej prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego;”;

c) dodaje się lit. kb) w brzmieniu:

„kb)

jeśli w okresie sprawozdawczym dotyczącym neutralności klimatycznej wprowadzono zmiany w planie neutralności klimatycznej, rejestr wszystkich takich zmian zgodnie z art. 22d rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331;”;

d) lit. m), n) i o) otrzymują brzmienie:

„m)

w stosownych przypadkach sprawozdanie z weryfikacji z poprzedniego roku, poprzedniego okresu odniesienia lub poprzedniego okresu sprawozdawczego dotyczącego neutralności klimatycznej, jeśli w stosownych przypadkach w poprzednim roku, poprzednim okresie odniesienia lub poprzednim okresie sprawozdawczym dotyczącym neutralności klimatycznej weryfikator nie przeprowadził weryfikacji dla danego prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego;

n) wszelką odnośną korespondencję z właściwym organem, w szczególności informacje dotyczące zgłoszenia zmian w planie monitorowania, planie metodyki monitorowania, planie neutralności klimatycznej lub wartościach pośrednich i celach oraz korekt w zgłaszanych danych, w zależności od przypadku;

o) informacje o bazach danych i źródłach danych wykorzystanych do celów monitorowania i sprawozdawczości, łącznie z informacjami pochodzącymi z Eurocontrol lub innej odpowiedniej organizacji, systemu śledzenia skutków innych niż CO2 emisji lotniczych („NEATS”) lub narzędzia informatycznego strony trzeciej zgodnie z art. 56a ust. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066;”;

e) dodaje się lit. oa) w brzmieniu:

„oa)

informacje i dane bazowe wykorzystywane przez operatora statku powietrznego do zestawiania informacji o locie, informacje o właściwościach statku powietrznego i inne rodzaje monitorowanych informacji w celu dokonania obliczenia ekwiwalentu CO2 dla skutków innych niż CO2 emisji lotniczych na lot, w przypadku gdy NEATS jest udostępniany później przez Komisję zgodnie z art. 56b ust. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066;”;

7) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

do celów weryfikacji raportu operatora statku powietrznego na temat wielkości emisji lub raportu dotyczącego skutków innych niż CO2 emisji lotniczych – wielkość i charakter operatora statku powietrznego, rozmieszczenie informacji w różnych miejscach, a także liczbę i typ lotów;”;

(ii) dodaje się lit. ca) w brzmieniu:

„ca)

do celów weryfikacji sprawozdania dotyczącego neutralności klimatycznej, planu neutralności klimatycznej, konkretnych wartości pośrednich i celów określonych w tym planie, a także wszelkich aktualizacji planu neutralności klimatycznej w okresie sprawozdawczym dotyczącym neutralności klimatycznej;”;

(iii) lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

charakter, skalę i złożoność źródeł emisji i strumieni materiałów wsadowych oraz urządzeń i procesów, które są przyczyną emisji, skutków innych niż CO2 emisji lotniczych lub do których odnoszą się dane istotne dla przydziału bezpłatnych uprawnień, w tym urządzenia pomiarowe opisane – zależnie od przypadku – w planie monitorowania lub planie metodyki monitorowania, pochodzenie i zastosowanie współczynników obliczeniowych oraz inne źródła danych pierwotnych;”;

b) dodaje się lit. f) w brzmieniu:

„f)

do celów weryfikacji raportu dotyczącego skutków innych niż CO2 emisji lotniczych – zakres, w jakim dane są dostarczane przez operatorów statków powietrznych w NEATS lub narzędziach informatycznych stron trzecich zatwierdzonych przez Komisję zgodnie z art. 56a ust. 8 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066.”;

c) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i) dodaje się lit. aa) w brzmieniu:

„aa)

czy przedstawiony mu plan neutralności klimatycznej to aktualna wersja i czy został on uznany za zgodny przez właściwy organ zgodnie z art. 22b ust. 1 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331;”;

(ii) dodaje się lit. bb) w brzmieniu:

„bb)

czy do planu neutralności klimatycznej w okresie sprawozdawczym dotyczącym neutralności klimatycznej wprowadzono jakiekolwiek zmiany oraz czy właściwy organ został poinformowany o tych zmianach;”;

8) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

plan wyboru próby kontrolnej określający zakres i metody pobierania próbek danych w odniesieniu do punktów danych stanowiących podstawę łącznej ilości emisji w raporcie prowadzącego instalację lub operatora statku powietrznego na temat wielkości emisji, łącznego wpływu skutków innych niż CO2 emisji lotniczych w raporcie dotyczącym skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, zagregowanych danych istotnych dla przydziału bezpłatnych uprawnień w raporcie prowadzącego instalację dotyczącym danych podstawowych, w raporcie dotyczącym danych nowej instalacji, w rocznym raporcie dotyczącym poziomu działalności lub zagregowanych danych istotnych dla wykazania, że osiągnięto wartości pośrednie i cele określone w planie neutralności klimatycznej.”;

b) ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Weryfikator sporządza plan badań, o którym mowa w ust. 1 lit. b), w sposób umożliwiający mu określenie stopnia, w którym można polegać na odnośnych działaniach kontrolnych do celów oceny zgodności z wymogami wspomnianymi w art. 7 ust. 4 lit. b), c), ca) i d) lub art. 7 ust. 4 akapit trzeci.”;

9) art. 14 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Weryfikator realizuje plan weryfikacji oraz, na podstawie analizy ryzyka, sprawdza wykonanie, w zależności od przypadku, planu monitorowania lub planu metodyki monitorowania zatwierdzonego przez właściwy organ, lub planu neutralności klimatycznej.”;

10) w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w akapicie pierwszym formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„2. W ramach weryfikacji danych, o których mowa w ust. 1, i biorąc pod uwagę w stosownych przypadkach zatwierdzony plan monitorowania, plan metodyki monitorowania lub plan neutralności klimatycznej, w tym procedury opisane we wspomnianym planie, weryfikator sprawdza:”;

(ii) dodaje się lit. ca) w brzmieniu:

„ca)

do celów weryfikacji sprawozdania dotyczącego neutralności klimatycznej – spójność z granicami instalacji określonymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/2066 i jej podinstalacjami określonymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/331;”;

(iii) lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

do celów weryfikacji raportu na temat wielkości emisji i raportu dotyczącego skutków innych niż CO2 emisji lotniczych operatora statku powietrznego – kompletność danych dotyczących lotów objętych kategorią działań w zakresie lotnictwa wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, za które operator statku powietrznego jest odpowiedzialny, a także kompletność danych dotyczących emisji i skutków innych niż CO2 emisji lotniczych;”;

(iv) dodaje się lit. fb) w brzmieniu:

„fb)

do celów weryfikacji sprawozdania dotyczącego neutralności klimatycznej – czy emisje historyczne, poziomy emisji oraz poziomy działalności są spójne z danymi zawartymi w raportach dotyczących danych podstawowych i raportach dotyczących poziomu działalności;”;

b) dodaje się ust. 2a, 2b, 2c i 2d w brzmieniu:

„2a. W przypadku gdy operator statku powietrznego przedstawia dane dotyczące trajektorii lotu w raporcie dotyczącym skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, weryfikator sprawdza kompletność informacji o trajektorii lotu w ramach weryfikacji danych, o której mowa w ust. 1, i z uwzględnieniem zatwierdzonego planu monitorowania.

2b. W przypadku gdy operator statku powietrznego przedstawia dane dotyczące właściwości statku powietrznego w raporcie dotyczącym skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, weryfikator sprawdza co najmniej w ramach weryfikacji danych, o której mowa w ust. 1, i z uwzględnieniem zatwierdzonego planu monitorowania:

a) spójność między typami statków powietrznych wymienionymi w zatwierdzonym planie monitorowania a zgłoszonymi danymi dotyczącymi typów statków powietrznych oraz danymi zapisanymi w dokumentacji wewnętrznej;

b) spójność między źródłami danych i procedurami operatora statku powietrznego dotyczącymi silników statków powietrznych a niepowtarzalnym numerem identyfikacyjnym silnika statku powietrznego wymienionym w bazie danych emisji z silników Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) lub równoważnym źródle danych wykorzystywanym do identyfikacji silników zamontowanych na statku powietrznym;

c) spójność między masą statku powietrznego, masą startową lub współczynnikiem obciążenia w wewnętrznej dokumentacji operatora statku powietrznego oraz dokumentacji masy i wyważenia a danymi zgłoszonymi przez operatora statku powietrznego.

Weryfikator wykorzystuje również model Base of Aircraft Data (BADA) do symulacji osiągów statku powietrznego w celu oszacowania jego masy, masy startowej lub współczynnika obciążenia i w celu porównania z danymi dostarczonymi przez operatora statku powietrznego.

2c. W przypadku gdy operator statku powietrznego przedstawia dane dotyczące osiągów statku powietrznego w raporcie dotyczącym skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, weryfikator, w ramach weryfikacji danych, o której mowa w ust. 1, i z uwzględnieniem zatwierdzonego planu monitorowania, sprawdza:

a) spójność pomiędzy danymi dotyczącymi trajektorii lotu a danymi dotyczącymi osiągów statku powietrznego wzdłuż jego trajektorii, co obejmuje kontrolę krzyżową znaczników czasu stosowanych w odniesieniu do danych dotyczących trajektorii lotu i danych dotyczących osiągów statku powietrznego;

b) spójność pomiędzy zagregowanym zużyciem paliwa, danymi dotyczącymi paliwa zakupionego lub dostarczonego w inny sposób do statku powietrznego wykonującego działalność lotniczą a pomiarami w zbiornikach;

c) spójność pomiędzy danymi przekazywanymi przez operatora statku powietrznego a specyfikacjami producenta, wewnętrzną dokumentacją i procedurami związanymi z dostarczonym paliwem, przepływem paliwa i wydajnością silnika statku powietrznego, w tym ciągiem silnika statku powietrznego;

d) wszelkie informacje, które weryfikator uzna za niezbędne do ograniczenia ryzyka weryfikacyjnego do możliwego do przyjęcia poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport dotyczący skutków innych niż CO2 emisji lotniczych jest wolny od istotnych nieprawidłowości.

Sprawdzając spójność danych, o których mowa w lit. a), weryfikator wykorzystuje również model Base of Aircraft Data (BADA) do symulacji osiągów statku powietrznego w celu oszacowania pomiarów przepływu paliwa i sprawności silnika w celu porównania z danymi dostarczonymi przez operatora statku powietrznego.

2d. W przypadku gdy operator statku powietrznego stosuje własną metodę określania właściwości paliwa lub danych meteorologicznych w raporcie dotyczącym skutków innych niż CO2 emisji lotniczych, własny moduł spalania paliwa lub moduł oszacowania emisji, o których mowa w art. 56a ust. 4 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, weryfikator sprawdza w ramach weryfikacji danych, o której mowa w ust. 1, prawidłowość informacji wejściowych wykorzystanych do określenia danych i stosuje metody zatwierdzone przez właściwy organ w planie monitorowania.”

;

c) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4. Do celów sprawdzenia kompletności trajektorii lotu, o których mowa w ust. 2a, weryfikator korzysta, w stosownych przypadkach, z opracowanego przez Eurocontrol bieżącego taktycznego modelu lotu, opracowanego przez Eurocontrol regulowanego taktycznego modelu lotu lub alternatywnie opracowanego przez Eurocontrol złożonego taktycznego modelu lotu bądź modelu równoważnego pod względem dokładności danych, a także z danych automatycznego zależnego dozorowania – rozgłaszania.”

;

11) w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Jeżeli przenoszony CO2 jest odejmowany zgodnie z art. 49 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, a ilość przenoszonego CO2 jest mierzona zarówno w instalacji przesyłającej, jak i odbiorczej lub w infrastrukturze transportowej CO2, weryfikator sprawdza, czy różnice między wartościami zmierzonymi w obu instalacjach lub w infrastrukturze transportowej CO2 można wyjaśnić niepewnością systemów pomiarowych i czy w raportach na temat wielkości emisji z obu instalacji lub infrastruktury transportowej CO2 podano właściwą średnią arytmetyczną zmierzonych wartości.

Jeśli różnic między wartościami zmierzonymi w obu instalacjach lub w infrastrukturze transportowej CO2 nie można wyjaśnić niepewnością systemów pomiarowych, weryfikator sprawdza, czy wprowadzono dostosowania w celu zmniejszenia różnic między zmierzonymi wartościami, czy takie dostosowania miały zachowawczy charakter i czy właściwy organ zatwierdził takie dostosowania.

Jeżeli CO2 tranzytowe zgłoszono zgodnie z art. 49 ust. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, weryfikator sprawdza, czy CO2 tranzytowe zostało przeniesione do innej instalacji lub infrastruktury transportowej CO2 nie później niż w dniu 31 stycznia następnego roku.”

;

b) dodaje się ust. 4a, 4b i 4c w brzmieniu:

„4a. Jeżeli przenoszony N2O nie jest liczony jako emitowany zgodnie z art. 50 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, a ilość przenoszonego N2O jest mierzona zarówno w instalacji przesyłającej, jak i odbiorczej, weryfikator sprawdza, czy różnice między wartościami zmierzonymi w obu instalacjach można wyjaśnić niepewnością systemów pomiarowych i czy w raportach na temat wielkości emisji z obu instalacji podano właściwą średnią arytmetyczną zmierzonych wartości.

Jeśli różnic między wartościami zmierzonymi w obu instalacjach nie można wyjaśnić niepewnością systemów pomiarowych, weryfikator sprawdza, czy wprowadzono dostosowania w celu zmniejszenia różnic między zmierzonymi wartościami, czy takie dostosowania miały zachowawczy charakter i czy właściwy organ zatwierdził takie dostosowania.

4b. W przypadku gdy CO2 przenoszony zgodnie z art. 49 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066 pochodzi z materiałów lub paliw zawierających węgiel o współczynniku zero, weryfikator sprawdza wszystkie następujące elementy:

a) czy przenoszony CO2 powstał z materiałów lub paliw zawierających węgiel o współczynniku zero;

b) czy instalacja przesyłająca lub infrastruktura transportu CO2 odjęły przenoszony CO2 prawidłowo, proporcjonalnie do frakcji węgla, która nie pochodzi z węgla o współczynniku zero;

c) czy prowadzący instalację lub infrastrukturę transportu CO2 monitorował emisje z wycieków, emisje niezorganizowane lub uwolnione emisje, jeżeli takie emisje wystąpiły;

d) wszelkie informacje, które weryfikator uzna za niezbędne do ograniczenia ryzyka weryfikacyjnego do możliwego do przyjęcia poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport na temat wielkości emisji jest wolny od istotnych nieprawidłowości.

4c. Jeżeli CO2 jest trwale związany chemicznie z produktem zgodnie z art. 49a rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, weryfikator sprawdza wszystkie następujące elementy:

a) czy produkt jest wymieniony w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2024/2620;

b) czy prowadzący instalację prawidłowo odjął CO2 pochodzący z węgla nieobjętego współczynnikiem zero, który jest trwale związany chemicznie zgodnie z art. 49a rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066;

c) ilość CO2 trwale związanego chemicznie w produkcie wymienionym w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2024/2620;

d) w przypadku CO2 powstałego z materiałów lub paliw zawierających frakcję węgla o współczynniku zero:

(i) czy CO2 powstał z tych materiałów lub paliw;

(ii) czy prowadzący instalację prawidłowo odjął CO2, który jest trwale związany chemicznie, proporcjonalnie do frakcji węgla, która nie pochodzi z węgla o współczynniku zero;

e) wszelkie informacje, które weryfikator uzna za niezbędne do ograniczenia ryzyka weryfikacyjnego do możliwego do przyjęcia poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport na temat wielkości emisji jest wolny od istotnych nieprawidłowości.”

;

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Do celów weryfikacji raportu prowadzącego instalację na temat wielkości emisji weryfikator, w ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, sprawdza następujące dowody:

a) dowody prowadzącego instalację wykazujące zgodność paliw z biomasy o współczynniku zero z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych określonymi w art. 29 ust. 2–7 i 10 dyrektywy (UE) 2018/2001;

b) dowody prowadzącego instalację wykazujące zgodność paliwa odnawialnego pochodzenia niebiologicznego (»RFNBO«) lub pochodzących z recyklingu paliw węglowych (»RCF«) o współczynniku zero z kryteriami ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonymi w art. 29a dyrektywy (UE) 2018/2001;

c) dowody prowadzącego instalację wykazujące wszystkie następujące elementy:

(i) zgodność syntetycznych paliw niskoemisyjnych o współczynniku zero z progiem redukcji emisji gazów cieplarnianych, o którym mowa w art. 2 pkt 13 dyrektywy (UE) 2024/1788;

(ii) czy w odniesieniu do zawartości węgla w syntetycznych paliwach niskoemisyjnych umorzono uprzednio uprawnienia na podstawie dyrektywy 2003/87/WE.”

;

d) dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu:

„5a. W przypadku gdy prowadzący instalację określił frakcję biomasy i identyczną frakcję biomasy o współczynniku zero dla biogazu z wykorzystaniem rejestrów zakupów zgodnie z art. 39 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, weryfikator sprawdza wszystkie następujące elementy:

a) czy żadna inna osoba nie twierdzi, że zakupiona ilość biogazu jest przez nią wykorzystywana;

b) czy prowadzący instalację i producent frakcji biomasy są podłączeni do tej samej sieci;

c) wszelkie informacje, które weryfikator uzna za niezbędne do ograniczenia ryzyka weryfikacyjnego do możliwego do przyjęcia poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport na temat wielkości emisji jest wolny od istotnych nieprawidłowości.

5b. W przypadku gdy frakcję RFNBO lub RCF i identyczną frakcję RFNBO lub RCF o współczynniku zero zawartą w gazie ziemnym określono zgodnie z art. 39a rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2066, weryfikator sprawdza wszystkie następujące elementy:

a) czy żadna inna osoba nie twierdzi, że zakupiona ilość RFNBO lub RCF jest przez nią wykorzystywana;

b) czy prowadzący instalację i producent RFNBO lub RCF są podłączeni do tej samej sieci;

c) wszelkie informacje, które weryfikator uzna za niezbędne do ograniczenia ryzyka weryfikacyjnego do możliwego do przyjęcia poziomu w celu uzyskania wystarczającej pewności, że raport na temat wielkości emisji jest wolny od istotnych nieprawidłowości.”

;

e) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. W przypadku gdy alternatywne paliwo lotnicze lub kwalifikujące się paliwo lotnicze jest dostarczane do statku powietrznego w fizycznie identyfikowalnych partiach i można je fizycznie przypisać do zgłoszonego lotu, weryfikator sprawdza, czy ilość alternatywnego paliwa lotniczego lub kwalifikującego się paliwa lotniczego jest prawidłowo przypisana do lotu bezpośrednio po uzupełnieniu paliwa.

Jeśli kilka kolejnych lotów jest wykonywanych bez uzupełniania paliwa między kolejnymi lotami, weryfikator sprawdza, czy ilość alternatywnego paliwa lotniczego lub kwalifikującego się paliwa lotniczego jest przypisana do tych lotów proporcjonalnie do emisji z tych lotów obliczonych z zastosowaniem wstępnego współczynnika emisji.

W przypadku gdy alternatywne paliwo lotnicze nie może być fizycznie przypisane na lotnisku do konkretnego lotu, weryfikator sprawdza, czy alternatywne paliwo lotnicze jest przypisane do lotów, w przypadku których uprawnienia muszą zostać umorzone zgodnie z art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, proporcjonalnie do emisji z tych lotów rozpoczynających się na tym lotnisku, które to emisje obliczono z zastosowaniem wstępnego współczynnika emisji.

W przypadku gdy nie można fizycznie przypisać kwalifikującego się paliwa lotniczego na lotnisku do konkretnego lotu, weryfikator sprawdza, czy kwalifikujące się paliwo lotnicze jest przypisane do lotów, w przypadku których uprawnienia należy umorzyć zgodnie z art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, oraz do lotów, o których mowa w art. 3c ust. 8 tej dyrektywy, proporcjonalnie do emisji z tych lotów obliczonych z zastosowaniem wstępnego współczynnika emisji.

Do celów akapitu trzeciego i czwartego weryfikator sprawdza, czy alternatywne paliwo lotnicze lub kwalifikujące się paliwo lotnicze zostało dostarczone do systemu tankowania na lotnisku odlotu w okresie sprawozdawczym lub 3 miesiące przed rozpoczęciem lub 3 miesiące po zakończeniu tego okresu sprawozdawczego, jak określono w planie monitorowania zatwierdzonym przez właściwy organ.

Do celów akapitu pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego weryfikator sprawdza, czy:

a) alternatywne paliwo lotnicze lub kwalifikujące się paliwo lotnicze jest prawidłowo przypisane do par lotnisk w raporcie operatora statku powietrznego na temat wielkości emisji;

b) całkowita ilość alternatywnego paliwa lotniczego, którą zgłoszono, nie przekracza całkowitej ilości paliwa zgłoszonej przez tego operatora statku powietrznego w ramach lotów, w przypadku których należy umorzyć uprawnienia zgodnie z art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, rozpoczynających się z lotniska, na którym dostarcza się alternatywne paliwo lotnicze;

ba) całkowita ilość kwalifikującego się paliwa lotniczego nie przekracza całkowitej ilości paliwa zgłoszonej przez tego operatora statku powietrznego w odniesieniu do lotów, w przypadku których należy umorzyć uprawnienia zgodnie z art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, oraz lotów, o których mowa w art. 3c ust. 8 tej dyrektywy, rozpoczynających się z lotniska, na którym dostarcza się kwalifikujące się paliwo lotnicze;

c) całkowita ilość alternatywnego paliwa lotniczego na potrzeby lotów, w przypadku których uprawnienia muszą zostać umorzone zgodnie z art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, nie przekracza całkowitej ilości zakupionego alternatywnego paliwa lotniczego, od której odejmuje się całkowitą ilość alternatywnego paliwa lotniczego sprzedaną stronom trzecim;

ca) całkowita ilość kwalifikującego się paliwa lotniczego na potrzeby lotów, w przypadku których uprawnienia muszą zostać umorzone zgodnie z art. 12 ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, oraz lotów, o których mowa w art. 3c ust. 8 tej dyrektywy, nie przekracza całkowitej ilości zakupionego kwalifikującego się paliwa lotniczego, od której odejmuje się całkowitą ilość kwalifikujących się paliw lotniczych sprzedaną stronom trzecim;

d) stosunek alternatywnego paliwa lotniczego lub kwalifikującego się paliwa lotniczego do paliw kopalnych, przypisanych do lotów i zagregowanych z podziałem na pary lotnisk, nie przekracza maksymalnych ograniczeń dotyczących dodawania dla tego alternatywnego paliwa lotniczego lub kwalifikującego się paliwa lotniczego certyfikowanego zgodnie z uznaną normą międzynarodową;

e) zagregowana frakcja o współczynniku zero w alternatywnym paliwie lotniczym nie przekracza ilości alternatywnego paliwa lotniczego, w odniesieniu do której przedstawiono następujący dowód:

(i) w przypadku gdy frakcja o współczynniku zero dotyczy frakcji biomasy mieszanego alternatywnego paliwa lotniczego – dowód spełnienia kryteriów zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych określonych w art. 29 ust. 2–7 i 10 dyrektywy (UE) 2018/2001;

(ii) w przypadku gdy frakcja o współczynniku zero dotyczy frakcji RFNBO lub RCF mieszanego paliwa alternatywnego – dowód spełnienia kryteriów ograniczenia emisji gazów cieplarnianych określonych w art. 29a dyrektywy (UE) 2018/2001;

(iii) w przypadku gdy frakcja o współczynniku zero dotyczy frakcji syntetycznego paliwa niskoemisyjnego w mieszanym paliwie alternatywnym – dowód osiągnięcia progu redukcji emisji gazów cieplarnianych, o którym mowa w art. 2 pkt 13 dyrektywy (UE) 2024/1788, oraz dowód, że zawartość węgla w syntetycznym paliwie niskoemisyjnym podlegała uprzedniemu umorzeniu uprawnień na podstawie dyrektywy 2003/87/WE;

f) te same ilości alternatywnego paliwa lotniczego lub kwalifikującego się paliwa lotniczego nie zostały uwzględnione ani zgłoszone jako wykorzystane we wcześniejszym raporcie lub przez innego operatora statku powietrznego lub w innym systemie ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych.”

;

12) dodaje się art. 17c w brzmieniu:

„