Artykuł 1

1. W celu wskazania głównego czynnika wpływającego na poziom ryzyka pozycji w instrumentach niebędących instrumentami pochodnymi, przypisanej do portfela handlowego, instytucje określają w pierwszej kolejności wszystkie czynniki ryzyka tej pozycji, które w największym stopniu decydują o zmianie jej wartości. Dokonują tego przez ocenę co najmniej czynników ryzyka, o których mowa w art. 325 l–325q rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Czynniki ryzyka wskazane przez instytucje są czynnikami wpływającymi na poziom ryzyka pozycji.

2. Instytucje, które zgodnie z ust. 1 wskazały tylko jeden czynnik wpływający na poziom ryzyka pozycji w instrumentach niebędących instrumentami pochodnymi przypisanej do portfela handlowego, uznają ten czynnik za główny czynnik wpływający na poziom ryzyka tej pozycji.

3. Instytucje, które zgodnie z ust. 1 wskazały więcej niż jeden czynnik wpływający na poziom ryzyka pozycji w instrumentach niebędących instrumentami pochodnymi przypisanej do portfela handlowego, wskazują główny czynnik wpływający na poziom ryzyka tej pozycji, wykonując następujące czynności w podanej kolejności:

a) obliczają wskaźniki wrażliwości na ryzyko delta zgodnie z art. 325r i art. 325t rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dla każdego czynnika wpływającego na poziom ryzyka wskazanego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu;

b) obliczają ważone wskaźniki wrażliwości zgodnie ze wzorem określonym w art. 325f ust. 6 tego rozporządzenia, stosując wskaźniki wrażliwości obliczone zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu;

c) jako główny czynnik wpływający na poziom ryzyka wskazują ten czynnik, dla którego wartość bezwzględna ważonych wskaźników wrażliwości, obliczona zgodnie z lit. b) niniejszego ustępu, jest najwyższa.