Artykuł 2

Przy ustalaniu, czy pozycja w instrumentach niebędących instrumentami pochodnymi stanowi pozycję długą czy krótką w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, o których to pozycjach mowa w art. 94 ust. 3 i art. 325a ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje stosują jedną z następujących metod:

a) obliczają wskaźnik wrażliwości na ryzyko delta głównego czynnika wpływającego na poziom ryzyka zgodnie z art. 325r rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz określają transakcję jako:

(i) pozycję długą w tym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli odpowiedni wskaźnik wrażliwości na ryzyko delta jest dodatni; lub

(ii) pozycję krótką w tym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli odpowiedni wskaźnik wrażliwości na ryzyko delta jest ujemny;

b) oceniają, czy wartość pozycji jest zależna od głównego czynnika wpływającego na poziom ryzyka, przez określenie celu transakcji jako handlowy lub zabezpieczający w odniesieniu do tego czynnika wpływającego na poziom ryzyka, i na podstawie tej oceny określają transakcję jako pozycję długą lub krótką w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka.