Artykuł 3

Uproszczona metoda wskazywania głównego czynnika wpływającego na poziom ryzyka pozycji w instrumentach niebędących instrumentami pochodnymi oraz ustalania, czy dana transakcja na instrumentach niebędących instrumentami pochodnymi stanowi pozycję długą czy krótką w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 1 i 2 instytucje mogą wskazać główny czynnik wpływający na poziom ryzyka pozycji w instrumentach niebędących instrumentami pochodnymi, o których mowa w ust. 2–8 niniejszego artykułu, oraz określić, czy takie pozycje stanowią pozycje długie czy krótkie w głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, za pomocą metod określonych w tych ustępach.

2. W przypadku obligacji będących instrumentami dłużnymi o stałym oprocentowaniu pozbawionymi cech opcjonalności instytucje stosują następującą metodę:

a) instytucje wskazują główny czynnik wpływający na poziom ryzyka w oparciu o stopień jakości kredytowej i sektor obligacji, o których mowa w art. 325ah rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz rezydualny termin zapadalności obligacji na podstawie:

(i) tabeli 1 w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy przepływy pieniężne z tytułu obligacji nie są funkcjonalnie uzależnione od stóp inflacji;

(ii) tabeli 2 w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy przepływy pieniężne z tytułu obligacji są funkcjonalnie uzależnione od stóp inflacji;

b) jeżeli głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka wskazanym zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu jest stopa wolna od ryzyka, właściwą dla tego czynnika walutą jest waluta, w której denominowana jest obligacja, a właściwym dla niego terminem zapadalności jest jeden z terminów zapadalności określonych w art. 325 l ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wybrany w taki sposób, aby jak najściślej odpowiadał terminowi zapadalności obligacji;

c) jeżeli głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka wskazanym zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu jest stopa spreadu kredytowego emitenta, tym głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka jest spread kredytowy emitenta obligacji, a właściwym dla tego czynnika terminem zapadalności jest jeden z terminów zapadalności określonych w art. 325m ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wybrany w taki sposób, aby jak najściślej odpowiadał terminowi zapadalności obligacji;

d) instytucje określają, czy dana pozycja jest pozycją długą czy krótką w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka na podstawie następujących elementów:

(i) jeżeli głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka wskazanym zgodnie z lit. a), b) i c) niniejszego ustępu jest stopa wolna od ryzyka lub stopa spreadu kredytowego emitenta, pozycja jest uznawana za długą w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli obligacja jest sprzedawana, a za krótką, jeżeli obligacja jest nabywana;

(ii) jeżeli głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka wskazanym zgodnie z lit. a), b) i c) niniejszego ustępu jest stopa inflacji, pozycja jest uznawana za długą w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli obligacja jest nabywana, a za krótką, jeżeli obligacja jest sprzedawana.

3. W przypadku obligacji będących instrumentami dłużnymi o zmiennym oprocentowaniu pozbawionymi cech opcjonalności instytucje stosują metodę określoną w ust. 2. Jeżeli głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka wskazanym zgodnie z ust. 2 lit. a) jest stopa wolna od ryzyka, a rezydualny termin zapadalności obligacji jest dłuższy niż jeden rok, wówczas głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka jest stopa spreadu kredytowego emitenta określona zgodnie z ust. 2 lit. c).

4. W przypadku pozycji w akcjach głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka jest cena kasowa akcji.

Pozycja jest uznawana za długą w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli akcje są nabywane, a za krótką, jeżeli akcje są sprzedawane.

5. W przypadku pozycji gotówkowej w walucie innej niż waluta sprawozdawcza instytucji głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka jest natychmiastowy kurs wymiany między walutą tej pozycji gotówkowej a walutą sprawozdawczą instytucji.

Pozycja jest uznawana za długą w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli pozycja gotówkowa stanowi składnik aktywów, a za krótką, jeżeli stanowi składnik pasywów.

6. W przypadku pozycji w towarze fizycznym głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka jest cena kasowa towaru odpowiadająca rodzajowi towaru, którego dotyczy dana pozycja.

Pozycja jest uznawana za długą w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli pozycja w towarze fizycznym stanowi składnik aktywów, a za krótką, jeżeli stanowi składnik pasywów.

7. W przypadku pozycji w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka jest czynnik ryzyka odpowiadający temu przedsiębiorstwu w koszyku „pozostałe sektory” w tabeli 8 w art. 325ap ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Pozycja jest uznawana za długą w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli udziały lub jednostki uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania są nabywane, a za krótką, jeżeli udziały lub jednostki uczestnictwa przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania są sprzedawane.

8. W przypadku pozycji w transakcji odkupu, w przypadku której instytucja lub jej kontrahent przenosi papiery wartościowe, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, głównym czynnikiem wpływającym na poziom ryzyka jest odpowiednia ogólna stopa procentowa lub stopa repo akcji.

Pozycja jest uznawana za długą w jej głównym czynniku wpływającym na poziom ryzyka, jeżeli transakcja odkupu jest regulowana umową z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, a za krótką, jeżeli jest regulowana umową z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu.