Artykuł 9

1. Systemy i oprogramowanie identyfikują podmioty na podstawie ich głównego numeru identyfikacyjnego.

2. W przypadku gdy podmiot jest zarejestrowany na potrzeby celne zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, podmiot podaje swój numer EORI jako główny numer identyfikacyjny na podstawie niniejszego rozporządzenia.

3. Do dnia 3 lutego 2026 r. państwa członkowskie informują Komisję i podmioty o tym, który numer identyfikacyjny jest głównym numerem identyfikacyjnym w przypadku podmiotów mających siedzibę w ich państwie członkowskim i nie identyfikowanych na podstawie ust. 2. Państwa członkowskie określają również, jakie numery rejestracyjne należy podać do celów rejestracji w systemach lub oprogramowaniu.

4. Głównym numerem identyfikacyjnym w przypadku podmiotów mających siedzibę w państwach trzecich, które nie są zobowiązane do rejestracji na potrzeby celne zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013, jest inny numer identyfikacyjny przewidziany w przepisach państwa, w którym dany podmiot ma siedzibę.

5. Systemy i oprogramowanie umożliwiają identyfikację podmiotów również na podstawie innych numerów identyfikacyjnych.

6. Podmiot może wskazać w systemach lub oprogramowaniu, czy posiada jeden zakład lub większą ich liczbę. W przypadku gdy podmiot posiada co najmniej jeden zakład, podmiot ten wskazuje, czy i którego z jego zakładów dotyczy dana operacja za każdym razem, gdy podmiot ten realizuje operacje w systemie lub oprogramowaniu.

7. Systemy i oprogramowanie umożliwiają identyfikację właściwych organów na podstawie ich kodów, o których mowa w polu 15 lit. b) formularza określonego w załączniku IA do rozporządzenia (UE) 2024/1157.

8. System centralny przypisuje właściwemu organowi specjalny kod, jeżeli Komisja upoważni pierwszego użytkownika do działania w imieniu takiego organu. Kod ma następujące cechy:

a) jest niepowtarzalny;

b) jest poprzedzony dwuliterowym kodem państwa wysyłki zgodnie z wykazem kodów określonym w normie ISO 3166-1 alfa-2;

c) po kodzie, o którym mowa w lit. b), składa się z dwóch znaków numerycznych.

W przypadkach, o których mowa w art. 8 ust. 6, specjalny kod przypisuje się, gdy właściwy organ danego państwa trzeciego jest zarejestrowany w systemie centralnym.