Artykuł 5ag

1. Zakazuje się bezpośredniego lub pośredniego uczestnictwa w jakiejkolwiek transakcji z:

a) Rosyjskim Funduszem Inwestycji Bezpośrednich;

b) jakąkolwiek osobą prawną, podmiotem lub organem będącymi własnością Rosyjskiego Funduszu Inwestycji Bezpośrednich lub przez niego kontrolowanym;

c) osobą prawną, podmiotem lub organem z siedzibą poza Unią, w których podmiot, o którym mowa w lit. a) lub b), dokonuje, bezpośrednio bądź pośrednio znaczącej inwestycji, wymienionymi w załączniku XLIX do niniejszego rozporządzenia;

d) osobą prawną, podmiotem lub organem z siedzibą poza Unią, świadczącymi usługi inwestycyjne lub inne usługi finansowe na rzecz podmiotu, o którym mowa w lit. a), b) lub c), wymienionymi w załączniku L do niniejszego rozporządzenia;

e) osobą prawną, podmiotem lub organem, działającymi w imieniu lub pod kierunkiem podmiotu, o którym mowa w lit. a), b), c) lub d).

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić na transakcje, które są absolutnie niezbędne do zakupu, przywozu lub transportu produktów farmaceutycznych i medycznych, których przywóz, zakup i transport są dozwolone na mocy niniejszego rozporządzenia.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą do dnia 31 grudnia 2026 r. zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na transakcje, które są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji i ich zbycia lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji.

4. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 2 lub 3 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.”

;

15) w art. 5h wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zakazuje się bezpośredniego lub pośredniego uczestnictwa w jakiejkolwiek transakcji z osobą prawną, podmiotem lub organem, które wymieniono w załączniku XIV, lub jakąkolwiek osobą prawną, podmiotem lub organem mającymi siedzibę w Rosji, w których ponad 50 % praw własności należy bezpośrednio lub pośrednio do jednego z podmiotów wymienionych w załączniku XIV.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania do transakcji, które są:

a) niezbędne dla funkcjonowania przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych Unii i państw członkowskich lub krajów partnerskich w Rosji, w tym delegatur, ambasad i misji, lub organizacji międzynarodowych w Rosji posiadających immunitet zgodnie z prawem międzynarodowym;

b) dokonywane przez obywateli państwa członkowskiego, którzy mają miejsce zamieszkania w Rosji i mieli je przed dniem 24 lutego 2022 r.

1b. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na transakcje, które są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji.

1c. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić na przeprowadzenie transakcji z wymienionym w załączniku XIV Bankiem Zenit, na warunkach, jakie uznają za stosowne, i po ustaleniu, że przeprowadzenie takich transakcji jest niezbędne do:

a) zapłaty za towary objęte kodem CN 3402 90 ;

b) wykonywania umów zawartych przed dniem 1 stycznia 2025 r. do dnia 1 stycznia 2028 r. lub do dnia ich wygaśnięcia, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.”

;

16) w art. 5n wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2b otrzymuje brzmienie:

„2b. Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania, wywozu lub dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, oprogramowania do zarządzania przedsiębiorstwami, oprogramowania do projektowania przemysłowego i produkcji przemysłowej oraz oprogramowania o określonych zastosowaniach w sektorze bankowym i finansowym, które to oprogramowania wymienione są w załączniku XXXIX, na rzecz:

a) rządu Rosji; lub

b) osób prawnych, podmiotów lub organów z siedzibą w Rosji.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„10a. Zakaz ustanowiony w ust. 2b nie ma zastosowania do dostarczania oprogramowania o określonych zastosowaniach w sektorze bankowym i finansowym wymienionego w załączniku XXXIX, które jest niezbędne do wykonania do dnia 30 września 2025 r. umów zawartych przed dniem 20 lipca 2025 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów.”

;

17) w art. 7a wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

załącznika XXVIII, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 3n ust. 11 w celu zaktualizowania ceny ropy naftowej;”

;

b) dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

załącznika XXVIII, zgodnie z decyzjami Rady zmieniającymi decyzję 2014/512/WPZiB w celu zaktualizowania cen produktów ropopochodnych uzgodnionych przez koalicję na rzecz pułapu cenowego; oraz”

;

18) w art. 11 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2a. W państwie członkowskim nie uznaje się, nie nadaje się skuteczności ani nie wykonuje nakazu, zarządzenia, środka ochrony prawnej, wyroku sądu innego niż sąd państwa członkowskiego ani innego orzeczenia sądowego, arbitrażowego lub innej decyzji administracyjnej, wydanych w postępowaniu innym niż postępowanie w państwach członkowskich, w ramach postępowania w sprawie rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem wszczętego przeciwko państwu członkowskiemu lub wynikających z takiego postępowania, które mogłyby prowadzić do zaspokojenia jakichkolwiek roszczeń w związku ze środkami nałożonymi na mocy niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014, jeżeli powołują się na nie jakiekolwiek osoby, podmioty lub organy, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego artykułu, lub osoby, podmioty lub organy będące właścicielami tych osób, podmiotów lub organów lub sprawujące nad nimi kontrolę.

2b. W państwie członkowskim nie uznaje się, nie nadaje się skuteczności ani nie wykonuje żadnego wniosku o udzielenie pomocy w toku postępowania przygotowawczego lub innego postępowania, ani żadnej kary lub innej sankcji na podstawie nakazu, zarządzenia, środka ochrony prawnej, wyroku sądu innego niż sąd państwa członkowskiego lub innego orzeczenia sądowego, arbitrażowego lub decyzji administracyjnej, wydanych w postępowaniu innym niż postępowanie w państwach członkowskich, w ramach postępowania w sprawie rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem wszczętego przeciwko państwu członkowskiemu lub wynikających z takiego postępowania w związku ze środkami nałożonymi na mocy niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (UE) nr 269/2014, jeżeli powołują się na nie jakiekolwiek osoby, podmioty lub organy, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego artykułu, lub osoby, podmioty lub organy będące właścicielami tych osób, podmiotów lub organów lub sprawujące nad nimi kontrolę.”

;

19) art. 11d otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11d

W przypadku gdy żaden sąd państwa członkowskiego nie ma jurysdykcji na mocy innych przepisów prawa Unii lub prawa państwa członkowskiego, sąd państwa członkowskiego może, w drodze wyjątku, rozpoznać powództwo o odszkodowanie wniesione na podstawie art. 11a, 11b lub 11e, pod warunkiem że sprawa ma dostateczny związek z państwem członkowskim sądu, do którego ją wniesiono.”

;

20) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 11e

W stosownych przypadkach państwo członkowskie podejmuje odpowiednie działania w celu uzyskania odszkodowania lub uprawnienia do uzyskania odszkodowania, w postępowaniu sądowym przed właściwymi sądami danego państwa członkowskiego, za wszelkie szkody bezpośrednie lub pośrednie, w tym koszty prawne, poniesione przez to państwo członkowskie w wyniku postępowania w sprawie rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem, wszczętego przeciwko państwu członkowskiemu w związku ze środkami nałożonymi na mocy niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (UE) nr 269/2014. Państwo członkowskie jest w stosownych przypadkach uprawnione do uzyskania odszkodowania za takie szkody od wszelkich osób, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego artykułu, które zainicjowały rozstrzygnięcie sporu między inwestorem a państwem, interweniowały w nim lub w nim uczestniczyły lub które dążą do wykonania wszelkich orzeczeń, decyzji lub wyroków związanych z rozstrzyganiem sporów między inwestorem a państwem, oraz od osób, podmiotów lub organów będących właścicielami tych osób, podmiotów lub organów lub kontrolujących te osoby, podmioty lub organy.

W stosownych przypadkach Unia jest uprawniona do uzyskania odszkodowania za wszelkie poniesione przez nią szkody na tych samych warunkach.