Artykuł 13

1. Organizacje ds. certyfikacji zapewniają, aby jednostki certyfikujące wyznaczone do przeprowadzania działań audytowych, w tym audytów certyfikacyjnych (walidacji) oraz audytów recertyfikacyjnych i audytów monitorowania (weryfikacji), były zgodne z zasadami określonymi w niniejszym artykule, z wyjątkiem ust. 2, 3 i 4 w przypadku jednostek certyfikujących uznanych przez właściwy organ krajowy, o których mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/3012.

2. Jednostki certyfikujące podlegają akredytacji zgodnie z normą EN ISO/IEC 17065. Jeżeli jednostka certyfikująca prowadzi działania w zakresie weryfikacji, korzystając ze swoich zasobów wewnętrznych lub innych zasobów podlegających jej bezpośredniej kontroli, musi ona również spełniać mające zastosowanie wymogi norm EN ISO/IEC 17029 i EN ISO 14065. Jednostki certyfikujące korzystają przy audytach wyłącznie z zasobów, które mają doświadczenie, wiedzę, umiejętności i zdolności niezbędne do skutecznego wykonywania wszystkich niezbędnych czynności audytowych, w tym walidacji i weryfikacji.

3. Akredytację jednostek certyfikujących przeprowadzają krajowe jednostki akredytujące zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (3) i obejmuje ona szczególny zakres certyfikacji organizacji zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/3012. Oceniając kwalifikacje jednostki certyfikującej do celów ust. 2, krajowa jednostka akredytująca uwzględnia każdą akredytację uzyskaną wcześniej dla danej grupy działalności zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2022/996 (4) lub rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/2067 (5) do celów certyfikacji odpowiednio technik węglochłonnych lub trwałego pochłaniania dwutlenku węgla i składowania dwutlenku węgla w produktach.

4. Jednostki certyfikujące wybierają i wyznaczają zespół audytowy zgodnie z normą EN ISO/IEC 17021-1 w związku z normą EN ISO/IEC 19011, biorąc pod uwagę kompetencje potrzebne do osiągnięcia celów audytu. Zespół audytowy posiada wiedzę, doświadczenie, umiejętności i zdolności niezbędne do skutecznego przeprowadzenia audytu. Jeżeli audyt prowadzi jeden audytor, posiada on również wiedzę, umiejętności, doświadczenie, przeszkolenie i zdolności niezbędne do wykonywania obowiązków kierownika zespołu audytowego właściwych dla danego audytu.

5. Audytorzy wybrani przez jednostki certyfikujące spełniają następujące wymogi:

a) są niezależni od działania objętego audytem;

b) są wolni od konfliktu interesów, w szczególności nie świadczyli doradztwa na rzecz danego podmiotu w okresie 3 lat poprzedzających jego audyt;

c) posiadają wiedzę, doświadczenie, umiejętności i zdolności niezbędne do skutecznego przeprowadzenia audytu w zakresie danej organizacji ds. certyfikacji, w tym:

1) co najmniej dwuletnie doświadczenie w ocenie cyklu życia lub udowodniony odpowiedni poziom zdolności;

2) szczególne doświadczenie w przeprowadzaniu audytów obliczeń emisji gazów cieplarnianych zgodnie z odpowiednią metodyką certyfikacji;

3) w zależności od konkretnych rodzajów działań objętych audytem – dodatkowe doświadczenie, stosownie do potrzeb, w dziedzinach: rolnictwa, agronomii, ekologii, leśnictwa, nauk przyrodniczych, gospodarki leśnej, inżynierii, materiałów budowlanych i wbudowanej emisji dwutlenku węgla, zarządzania energią lub w powiązanej dziedzinie;

4) w przypadku gdy zakres audytu obejmuje weryfikację poziomów węgla organicznego w glebie – wiedzę techniczną z zakresu gleboznawstwa;

d) w przypadku audytu grupowego – doświadczenie w prowadzeniu audytów grupowych.

6. System zarządzania jednostki certyfikującej zapewnia jak najwyższy poziom niezależności opinii audytorów dzięki stosowaniu zasad rotacyjności audytorów lub innych najlepszych praktyk w tym obszarze.

7. Wykaz jednostek certyfikujących, które nie mają już uprawnień do przeprowadzania audytów w ramach organizacji ds. certyfikacji, udostępnia się na stronie internetowej tej organizacji przez co najmniej 24 miesiące od daty ostatniego audytu, z odpowiednią adnotacją o u tracie uprawnień.