Załącznik

Nazwa dodatku

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Pozostałe przepisy

Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Cu) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: mieszanki pierwiastków śladowych

3b416

Kompleks miedzi(II) i betainy

Skład dodatku

Kompleks miedzi i betainy o minimalnej zawartości miedzi wynoszącej 19 % i minimalnej zawartości betainy wynoszącej 36 %;

Nikiel: nie więcej niż 77 mg/kg;

Postać stała

----------------------------------------------------

Charakterystyka substancji czynnych

Nazwa: katena-[diakwasiarczano-μ2-(trimetyloamonio)octano-miedź(II)];

Wzór chemiczny: [Cu(H2O)2((CH3)3NCH2COO)(SO4)]n

Specyfikacja:

Miedź: co najmniej 19 %;

Betaina: co najmniej 36 %;

Siarka: 9 %–12 %;

Wilgotność: maksymalnie 5 %

Metody analityczne

(1) Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621 lub EN 15510), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (ISO 6869).

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w premiksach:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621 lub EN 15510), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-MS (EN 17053).

Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości miedzi w mieszance paszowej:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621 lub EN 15510), lub

— atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub

— spektrometria mas z jonizacją w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-MS (EN 17053).

Do oznaczania ilościowego betainy w dodatku paszowym:

— wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI).

Do oznaczania ilościowego siarki i siarczanu w dodatku paszowym:

— atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15621).

W celu wykazania powstawania kompleksu miedzi(II) i betainy:

— proszkowa dyfraktometria rentgenowska (XRD).

Bydło

Przed rozpoczęciem okresu przeżuwania

15

1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.

2. Na etykiecie muszą znajdować się następujące informacje:

— w przypadku paszy dla owiec, jeśli zawartość miedzi w paszy przekracza 10 mg/kg: „Zawartość miedzi w tej paszy może spowodować zatrucie u niektórych ras owiec.”,

— w przypadku paszy dla bydła po rozpoczęciu okresu przeżuwania, jeśli zawartość miedzi w paszy jest mniejsza niż 20 mg/kg: „Zawartość miedzi w tej paszy może powodować niedobór miedzi u bydła wypasanego na pastwiskach z wysoką zawartością molibdenu lub siarki.”.

3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z narażeniem wskutek wdychania, kontaktu ze skórą lub kontaktu z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość niklu. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym środków ochrony oczu, skóry i dróg oddechowych.

1 stycznia 2036 r.

Pozostałe bydło

30

Owce

15

Kozy

35

Prosięta (ssące i warchlaki)

Do 4 tygodni po odsadzeniu

150

Prosięta

Od 5. tygodnia po odsadzeniu do 8 tygodni po

odsadzeniu

100

Skorupiaki

50

Inne gatunki i kategorie zwierząt

25

(1) Szczegółowe informacje na temat metod analitycznych można znaleźć pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://joint-research-centre.ec.europa.eu/eurl-fa-eurl-feed-additives/eurl-fa-authorisation/eurl-fa-evaluation-reports_en.