Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2025/2520 z dnia 15 grudnia 2025 r. ustanawiające środki zapobiegające zadomowieniu się i rozprzestrzenianiu się na terytorium Unii Aromia bungii (Faldermann) oraz środki zwalczania i ograniczania rozprzestrzeniania się tego agrofaga na niektórych obszarach wyznaczonych, a także uchylające decyzję wykonawczą (UE) 2018/1503
Rozdział III — OBSZARY WYZNACZONE
Artykuł 5
W mocyUstanowienie obszarów wyznaczonych
1. W przypadku urzędowego potwierdzenia występowania określonego agrofaga dane państwo członkowskie niezwłocznie ustanawia obszar wyznaczony do celów zwalczania określonego agrofaga.
2. Po urzędowym potwierdzeniu występowania określonego agrofaga i ustanowieniu obszaru wyznaczonego, o którym mowa w ust. 1, właściwe organy niezwłocznie określają poziom porażenia w drodze badania dotyczącego wytyczenia granic.
3. Jeżeli na podstawie wyników kontroli występowania, o której mowa w art. 3, w ciągu co najmniej czterech kolejnych lat właściwy organ stwierdzi, że poziom porażenia określonym agrofagiem uniemożliwia jego zwalczenie, właściwy organ może podjąć decyzję o zmianie systemu na ograniczanie rozprzestrzeniania. W takich przypadkach właściwy organ niezwłocznie przekazuje Komisji szczegółowe informacje na temat nowego obszaru wyznaczonego do celów ograniczania rozprzestrzeniania, który zamierza wyznaczyć lub zmienić, aby obszar ten został włączony do wykazu obszarów wyznaczonych do celów ograniczania rozprzestrzeniania w załączniku I.
4. Obszar wyznaczony obejmuje:
a) strefę, w której występują wszystkie porażone rośliny oraz wszystkie określone rośliny narażone na porażenie w promieniu co najmniej 100 m wokół porażonych roślin („strefa porażenia”);
b) strefę buforową:
(i) o szerokości co najmniej 2 km od granicy strefy porażenia w przypadku obszaru wyznaczonego do celów zwalczania określonego agrofaga;
(ii) o szerokości co najmniej 4 km od granicy strefy porażenia w przypadku obszaru wyznaczonego do celów ograniczania rozprzestrzeniania.
5. Obszar wyznaczony wytycza się w oparciu o:
a) podstawy naukowe, biologię określonego agrofaga, stopień porażenia, szczególne rozmieszczenie określonych roślin na danym obszarze oraz dowody wskazujące na zadomowienie się określonego agrofaga;
b) badanie dotyczące wytyczenia granic w połączeniu z projektem i planem pobierania próbek umożliwiającymi wykrycie, przy poziomie ufności wynoszącym 95 %, występowania porażonych roślin na poziomie 1 %;
c) opracowane przez Urząd Ogólne wytyczne dotyczące miarodajnych pod względem statystycznym i opartych na analizie ryzyka kontroli występowania.
6. W celu zastosowania środków zwalczania, o których mowa w art. 9, szerokość strefy buforowej można zmniejszyć do nie mniej niż 1 km, jeśli właściwy organ stwierdzi, że zwalczenie określonego agrofaga jest możliwe, biorąc pod uwagę okoliczności pojawu, takie jak jego skala i miejsce, stopień porażenia lub liczba i rozmieszczenie określonych roślin.
W przypadku obszaru wyznaczonego do celów ograniczania rozprzestrzeniania szerokość strefy buforowej można zmniejszyć do nie mniej niż 2 km, jeśli właściwy organ uzna tę odległość za odpowiednią na potrzeby ograniczania rozprzestrzeniania określonego agrofaga, biorąc pod uwagę okoliczności pojawu, takie jak jego skala i miejsce, stopień porażenia lub liczba i rozmieszczenie określonych roślin.
W obrębie obszarów wyznaczonych właściwe organy zapewniają, aby ogół społeczeństwa i podmioty profesjonalne wiedziały o wytyczeniu obszarów wyznaczonych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.