Artykuł 6

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 5 właściwy organ może podjąć decyzję o nieustanawianiu wyznaczonego obszaru, jeżeli istnieją dowody na to, że:

a) określony agrofag został wprowadzony na obszar z roślinami, drewnem lub drewnianym materiałem opakowaniowym, na których został znaleziony, a te rośliny, drewno lub drewniany materiał opakowaniowy zostały porażone przed ich wprowadzeniem na dany obszar i nie doszło do namnażania określonego agrofaga lub jest to odosobniony przypadek stwierdzenia występowania, co do którego nie oczekuje się, że doprowadzi do zadomowienia się; oraz

b) nie doszło do zadomowienia się określonego agrofaga, a rozprzestrzenianie się i udane rozmnażanie określonego agrofaga nie jest możliwe ze względu na jego biologię, na podstawie wyników specjalnego badania i zastosowanych środków zwalczania.

2. W przypadku gdy właściwy organ korzysta z odstępstwa przewidzianego w ust. 1:

a) wprowadza natychmiastowe środki w celu zapewnienia szybkiego zwalczenia określonego agrofaga i wykluczenia możliwości jego rozprzestrzeniania się;

b) przez co najmniej jeden cykl życia określonego agrofaga i dodatkowo jeden rok, a nie mniej niż przez cztery kolejne lata, kontroluje obszar o szerokości co najmniej 1 km wokół porażonych roślin lub miejsca, w którym wykryto określonego agrofaga, a co najmniej przez pierwszy okres lotu określonego agrofaga robi to regularnie i intensywnie, zgodnie z art. 3;

c) identyfikuje pochodzenie porażenia, badając określone rośliny, określone drewno lub drewniany materiał opakowaniowy wokół miejsca stwierdzenia występowania pod kątem wszelkich oznak porażenia, w tym poprzez ukierunkowane pobieranie próbek prowadzące do zniszczenia badanych roślin w wyniku ich przecięcia, w celu usunięcia larw;

d) podnosi świadomość społeczną na temat zagrożeń związanych z określonym agrofagiem; oraz

e) wprowadza wszelkie inne środki, które mogą pomóc w zwalczaniu określonego agrofaga, zgodnie z międzynarodowym standardem dla środków fitosanitarnych („ISPM”) nr 9 (8) i z zastosowaniem zintegrowanego podejścia zgodnie z zasadami określonymi w ISPM nr 14 (9).

Ust. 2 lit. b) nie ma zastosowania w przypadkach, w których można jednoznacznie wykluczyć występowanie lub pojawienie się osobników dorosłych określonego agrofaga w określonej roślinie, określonym drewnie lub określonym drewnianym materiale opakowaniowym, oraz gdy Komisja została poinformowana na piśmie o przyczynach takiego wykluczenia.