Artykuł 60

1. Uznaje się, że kryzys dostaw występuje w przypadku gdy:

a) występują poważne zakłócenia lub bezpośrednie ryzyko poważnych zakłóceń podaży produktów istotnych w kontekście kryzysu; oraz

b) takie poważne zakłócenia lub bezpośrednie ryzyko poważnych zakłóceń prowadzą lub mogą prowadzić do przyjęcia rozbieżnych środków krajowych w odniesieniu do produktów istotnych w kontekście kryzysu, które nie są produktami związanymi z obronnością, co może mieć poważny negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego, w szczególności może skutkować utrudnieniami w handlu transgranicznym takimi produktami istotnymi w kontekście kryzysu i na funkcjonowanie unijnych łańcuchów dostaw w sektorze obronności.

2. W przypadku gdy zgodnie z art. 59 Komisja lub RBDSO dowiedzą się o ryzyku poważnego zakłócenia w dostawach produktów istotnych w kontekście kryzysu lub gdy mają konkretne i wiarygodne informacje o innym istotnym czynniku ryzyka lub zdarzeniu wpływającym w poważnym stopniu na dostawy takich produktów, Komisja, po konsultacji z RBDSO, ocenia, czy spełnione są warunki określone w ust. 1 niniejszego artykułu. W ocenie tej uwzględnia się potencjalne skutki i konsekwencje stanu kryzysu dostaw dla łańcuchów dostaw danych produktów istotnych w kontekście kryzysu w całej Unii, wyniki testów warunków skrajnych przeprowadzonych na podstawie art. 58 oraz oceny przeprowadzone w kontekście innych odpowiednich unijnych ram zarządzania kryzysowego. W przypadku gdy taka ocena dostarczy konkretnych i wiarygodnych dowodów Komisja może – po konsultacji z RBDSO – zaproponować Radzie wprowadzenie stanu kryzysu dostaw. W przypadku gdy Komisja proponuje Radzie wprowadzenie stanu kryzysu dostaw, informuje ona o tym Parlament.

3. Rada, w drodze aktu wykonawczego przyjmowanego większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może wprowadzić stan kryzysu dostaw. W akcie wykonawczym określa się okres obowiązywania stanu kryzysu dostaw, który początkowo nie może przekraczać 12 miesięcy. W tym akcie wykonawczym określa się również, które spośród środków wymienionych w art. 62 i 63 zostają wprowadzone. W akcie wykonawczym można ponadto określić, w odniesieniu do których produktów istotnych w kontekście kryzysu niebędących produktami związanymi z obronnością wprowadza się te środki.

4. Rada stanowiąc większością kwalifikowaną może zmienić wniosek, o którym mowa w ust. 3.

5. Komisja regularnie, a co najmniej raz na trzy miesiące, składa Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania na temat stanu kryzysu dostaw.

6. Przed upływem okresu obowiązywania stanu kryzysu dostaw Komisja, uwzględniając zalecenie RBDSO, ocenia, czy przedłużenie okresu obowiązywania tego stanu jest uzasadnione. W przypadku gdy taka ocena dostarczy konkretnych i wiarygodnych dowodów na to, że warunki wprowadzenia stanu kryzysu dostaw są nadal spełniane, oraz po konsultacji z RBDSO, Komisja może zaproponować Radzie przedłużenie okresu obowiązywania stanu kryzysu dostaw.

7. Rada, w drodze aktu wykonawczego przyjmowanego większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może przedłużyć stan kryzysu dostaw. Okres przedłużenia jest ograniczony do maksymalnie 12 miesięcy i zostaje określony w akcie wykonawczym.

8. Podczas obowiązywania stanu kryzysu dostaw Komisja, po konsultacji z RBDSO, ocenia stosowność wcześniejszego zakończenia obowiązywania stanu kryzysu dostaw. Jeżeli ocena na to wskazuje, Komisja może przedstawić Radzie wniosek w sprawie zakończenia obowiązywania stanu kryzysu dostaw.

9. Rada może – w drodze aktu wykonawczego przyjętego większością kwalifikowaną na wniosek Komisji – zakończyć obowiązywanie stanu kryzysu dostaw przed upływem terminu określonego w akcie wykonawczym, o którym mowa w ust. 3 lub 7.

10. Podczas obowiązywania stanu kryzysu dostaw Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, zwołuje w razie potrzeby nadzwyczajne posiedzenia RBDSO. Zgodnie z art. 76 ust. 10 RBDSO zaprasza, w stosownych przypadkach, przedstawicieli przemysłu wysokiego szczebla na spotkanie w specjalnym składzie w celu omówienia kwestii związanych z produktami istotnymi w kontekście kryzysu. Państwa członkowskie ściśle współpracują z Komisją w ramach RBDSO w celu zapewnienia koordynacji wszelkich środków unijnych i krajowych podejmowanych w odniesieniu do łańcuchów dostaw danych produktów istotnych w kontekście kryzysu niebędących produktami związanymi z obronnością.

11. Po upływie okresu, na jaki wprowadza się lub przedłuża stan kryzysu dostaw, lub w momencie wcześniejszego zakończenia jego obowiązywania, środki podjęte zgodnie z art. 62 i 63 natychmiast przestają mieć zastosowanie. Akty wykonawcze przyjęte zgodnie z art. 63 ust. 7 i 9 nadal mają jednak zastosowanie do czasu całkowitego wykonania danych zleceń priorytetowych lub zamówień priorytetowych.

12. Komisja i państwa członkowskie aktualizują mapowanie i monitorowanie unijnych łańcuchów dostaw w sektorze obronności na podstawie art. 56 i 57, uwzględniając doświadczenia z kryzysu dostaw, nie później niż sześć miesięcy od upływu okresu obowiązywania lub od wcześniejszego zakończenia obowiązywania stanu kryzysu dostaw.