Artykuł 15

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, aby – w zakresie, w jakim nie stanowi to ustawowych znamion przestępstw, o których mowa w art. 3–6 i 9 – w przypadku odpowiednich przestępstw, o których mowa w art. 3–6 i 9–11, okoliczność, że przestępstwa te zostały popełnione w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu decyzji ramowej 2008/841/WSiSW, była uznawana za okoliczność obciążającą.

2. W zakresie, w jakim następujące okoliczności nie stanowią ustawowych znamion przestępstw, o których mowa w art. 3–6 i 9, państwa członkowskie mogą podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia, aby w przypadku odpowiednich przestępstw, o których mowa w art. 3–6 i 9–11, jedną lub kilka spośród następujących okoliczności można było uznać, zgodnie z prawem krajowym, za okoliczność obciążającą:

a) sprawca jest urzędnikiem wysokiego szczebla;

b) sprawca został uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwa tego samego rodzaju co przestępstwa, o których mowa w art. 3–6 i 9–11;

c) sprawca uzyskał znaczną korzyść lub przestępstwo spowodowało znaczną szkodę – w zakresie, w jakim taką korzyść lub szkodę można określić;

d) sprawca pełni funkcję związaną z prowadzeniem postępowań przygotowawczych, wnoszeniem i popieraniem oskarżeń lub orzekaniem;

e) sprawca wykorzystał trudną sytuację osoby, która brała udział w popełnieniu przestępstwa;

f) sprawca jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (26) lub pracownikiem podmiotu zobowiązanego lub posiada uprawnienia – indywidualnie lub w ramach organu podmiotu zobowiązanego – do reprezentowania tego podmiotu lub upoważnienie do podejmowania decyzji w jego imieniu lub do sprawowania kontroli w ramach podmiotu zobowiązanego i popełnił przestępstwo w ramach swojej działalności zawodowej.