Załącznik VII

1. Wprowadzenie i zakres

W art. 3 ust. 9 rozporządzenia (UE) 2022/850 w sprawie skomputeryzowanego systemu transgranicznej wymiany danych w obszarze współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych (system e-CODEX) „cyfrowy standard proceduralny” zdefiniowano jako specyfikacje techniczne dla modeli procesów biznesowych i schematów danych określające elektroniczną strukturę danych wymienianych za pośrednictwem punktów dostępu e-CODEX. Model procesów biznesowych opracowuje się, utrzymuje i aktualizuje przy zastosowaniu normy Business Process Model and Notation (BPMN) lub innych ogólnobranżowych norm dotyczących modelowania procesów biznesowych.

Schematy danych muszą umożliwiać interoperacyjną wymianę danych za pośrednictwem systemu e-CODEX.

W związku z tym do celów cyfryzacji procedury zgodnie z art. 19a rozporządzenia (UE) 2020/1784, wprowadzonym art. 24 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2023/2844, w niniejszym załączniku określono specyfikacje techniczne dotyczące:

a) modeli procesów biznesowych;

b) schematów danych.

2. Specyfikacje techniczne modeli procesów biznesowych w ramach procedury określonej w art. 19a rozporządzenia (UE) 2020/1784, wprowadzonym art. 24 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2023/2844

Specyfikacje techniczne modeli procesów biznesowych uznaje się za specyfikacje minimalne i określają one kluczowe aspekty niezbędne do umożliwienia komunikacji elektronicznej do celów określonych w art. 19a rozporządzenia (UE) 2020/1784, wprowadzonym art. 24 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2023/2844, za pośrednictwem zdecentralizowanego systemu informatycznego i obejmują zarówno przypadki komunikacji transgranicznej, jak i – gdy państwa członkowskie zdecydują się wykorzystać w tym celu zdecentralizowany system teleinformatyczny – przypadki komunikacji między podmiotami krajowymi.

Specyfikacje te są następujące:

Doręczenie za pośrednictwem europejskiego elektronicznego punktu dostępu

Sąd doręcza adresatowi pisma za pośrednictwem europejskiego elektronicznego punktu dostępu – sąd doręcza pisma adresatowi, który potwierdza ich odbiór albo odmawia ich przyjęcia na podstawie zastosowanego języka.

3. Specyfikacje techniczne schematów danych

W poniższych punktach przedstawiono przepisy dotyczące specyfikacji technicznych, które stanowią podstawę do opracowania definicji schematów XML (XSD). W specyfikacjach tych zdefiniowano kluczowe elementy i wszelkie inne informacje w celu zapewnienia wyczerpującego opisu na potrzeby opracowania tych schematów.

Opis ma mieć charakter ogólny, umożliwiający modyfikację i rozszerzenie opracowanych schematów XSD bez konieczności wprowadzania zmian w tych specyfikacjach.

Poniższe specyfikacje dotyczą przepisowych formatów, uprzednio zdefiniowanych wiadomości lub wiadomości tekstowych używanych w wymianie informacji na podstawie procedury określonej w art. 24 pkt 3 rozporządzenia (UE) 2023/2844.

3.1. Uwagi ogólne

W odniesieniu do wszystkich schematów, które należy przedstawić, stosuje się następujące przepisy:

Wersjonowanie

W celu ułatwienia zarządzania wersjami schematu podaje się atrybut wersji. Umożliwi to aktualizację schematu w przyszłych iteracjach odpowiednio do wymogów biznesowych, przy czym przy wprowadzaniu nowych funkcji i udoskonaleń zostaje wskazane, czy nowa wersja jest kompatybilna wstecznie.

Deklaracja schematu i metadane

W stosownych przypadkach w schemacie wykorzystuje się odpowiednie normy lub słowniki, stosowane przez system e-CODEX do zapewnienia interoperacyjności, które są niezbędne do właściwej walidacji elementów oraz typów określonych w danym schemacie. Składana dokumentacja może obejmować:

— unijny słownik podstawowy e-Justice,

— niekwalifikowane typy danych,

— listę kodów językowych Unii Europejskiej.

W stosownych przypadkach schemat może również zawierać odpowiednie normy ETSI w celu wykorzystania ich definicji.

Adnotacje i dokumentacja

Adnotacje: każdemu elementowi w schemacie zwykle towarzyszą adnotacje. W adnotacjach zawarte są czytelne dla człowieka informacje na temat danego elementu, często określające w jasny i zwięzły sposób jego przeznaczenie lub zastosowanie.

Użycie i możliwość dostosowania

Struktura modułowa: każdą sekcję projektuje się w sposób zapewniający określoną funkcjonalność, a także możliwe jest jej ponowne użycie lub niezależne dostosowanie. To ułatwia dostosowanie schematu do różnych przypadków użycia.

Możliwość rozszerzenia: schemat projektuje się tak, aby umożliwić włączanie nowych elementów lub atrybutów, jeżeli w przyszłości potrzebne będą dodatkowe informacje. Osiąga się to poprzez zastosowanie opcjonalnych elementów i sekwencji, które można rozszerzać bez naruszania istniejących wdrożeń.

Struktura możliwa do dostosowania: schemat projektuje się pod kątem umożliwienia w razie potrzeby dodawania lub modyfikowania elementów lub rodzajów danych. Struktura formularza może umożliwiać uwzględnienie zmian w wymogach bez większych modyfikacji projektu.

Elementy opcjonalne: elementy formularza mogą być oznaczone jako opcjonalne, co oznacza, że można je uwzględniać lub pomijać odpowiednio do konkretnych okoliczności.

Schemat projektuje się w taki sposób, aby umożliwić gromadzenie ustrukturyzowanych danych na potrzeby konkretnych wniosków.

Modyfikacje

W projekcie schematu kładzie się nacisk na elastyczność, modułowość i łatwość dostosowania. Złożone typy i elementy opcjonalne muszą zapewniać, by możliwe było użycie schematu w różnych scenariuszach, a zarazem by był on łatwy do modyfikacji i rozszerzenia.

3.2. Przepisowe formaty

Specyfikacje techniczne schematów danych określają ustrukturyzowane ramy przedstawiania formularza L, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2020/1784, w formacie XML.

3.3. Uprzednio zdefiniowane wiadomości

Uprzednio zdefiniowane wiadomości to formy wymiany informacji ustanowionej w rozporządzeniu, ale w przypadku których w akcie prawnym nie przewidziano żadnego konkretnego formatu. Ich rodzaje i liczba zostaną określone w trakcie analizy biznesowej i technicznej.

Ich schematy projektuje się tak, aby określały strukturę definicji schematów XML (XSD), zapewniając spójność, strukturę i zgodność z potrzebami biznesowymi.

Zarys kluczowych elementów tych schematów jest następujący:

— Element najwyższego poziomu w tym schemacie musi nosić nazwę odpowiadającą konkretnemu rodzajowi definiowanej wiadomości.

— W ramach tej struktury dodane i określone zostaną niezbędne pola wymagane dla konkretnego rodzaju wiadomości, zapewniające właściwe przedstawienie elementów danych.

3.4. Wiadomości tekstowe

Wiadomości tekstowe to formy prezentacji wymiany informacji, umożliwiające przekazywanie nieustrukturyzowanych lub częściowo ustrukturyzowanych treści, co pozwala na elastyczność przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z wymogami regulacyjnymi i biznesowymi. Schemat ten jest zaprojektowany tak, aby określał strukturę definicji schematów XML (XSD) dla tych wiadomości, zapewniając spójność i prawidłowe formatowanie.

Zarys kluczowych elementów tych schematów jest następujący:

— Sekcja najwyższego poziomu w tym schemacie musi nosić nazwę odpowiadającą konkretnemu rodzajowi definiowanej wiadomości tekstowej.

— W schemacie określa się niezbędną strukturę wiadomości tekstowej, zarazem umożliwiając odpowiednie uporządkowanie elementów w zależności od wymogów.

— W ramach tej struktury zostaną dodane i określone niezbędne pola wymagane dla konkretnego rodzaju wiadomości tekstowej, zapewniające właściwe przedstawienie elementów danych.