Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/118 z dnia 7 listopada 2025 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2397 poprzez ustanowienie standardów dotyczących kompetencji oraz odpowiadających im wiedzy i umiejętności, egzaminów praktycznych, zatwierdzania symulatorów oraz stanu zdrowia oraz uchylające dyrektywę delegowaną Komisji (UE) 2020/12

Załącznik II

W mocy

STANDARDY DOTYCZĄCE EGZAMINÓW PRAKTYCZNYCH

I. STANDARDY DOTYCZĄCE EGZAMINÓW PRAKTYCZNYCH W CELU UZYSKANIA SZCZEGÓLNEGO ZEZWOLENIA NA UPRAWIANIE ŻEGLUGI Z POMOCĄ RADARU

1. Konkretne kompetencje i sytuacje, w których przeprowadza się ocenę

Egzaminatorzy samodzielnie decydują o treści poszczególnych elementów egzaminu.

Egzaminatorzy muszą sprawdzić elementy 1–16 i co najmniej jeden z elementów 17, 18, 19. W ramach każdego elementu wnioskodawcy muszą uzyskać co najmniej 7 na 10 możliwych punktów.

Kompetencje

Element egzaminu

1.1

uruchamianie, regulacja i kontrola działania radarowych instalacji nawigacyjnych;

1.1

uruchamianie, regulacja i kontrola działania wskaźnika prędkości zwrotu;

1.1

prawidłowa interpretacja wyświetlanego obrazu radarowego poprzez odpowiednie ustawienie zasięgu, rozdzielczości, jasności, mocy, kontrastu i innych podłączonych przyrządów, a także wypośrodkowywanie i dostrajanie;

1.1

wykorzystywanie wskaźnika prędkości zwrotu np. poprzez ustawienie prędkości zwrotu odpowiednio do maksymalnej prędkości zwrotu jednostki pływającej;

2.1

ustalanie położenia anteny na ekranie i wytyczanie linii kursu, ustalanie położenia, kursu i kierunku skrętu własnej jednostki pływającej oraz ustalanie odległości i zasięgu;

2.1

interpretacja zachowania innych uczestników ruchu (stojących jednostek pływających, jednostek pływających nadpływających z przeciwka i jednostek pływających płynących w tym samym kierunku);

2.2

analizowanie informacji dostarczanych przez radar, takich jak HL, EBL, kręgi stałe i kręgi ruchome, szlaki celu, decentracja oraz linie równoległe, oraz umiejętność objaśnienia obrazu radarowego;

3.1

zmniejszanie zakłóceń generowanych przez własną jednostkę pływającą poprzez sprawdzenie anteny i ograniczenie cieni oraz wielokrotnego odbicia, np. na obszarze ładowni;

3.2

podejmowanie działań w celu zmniejszenia zakłóceń środowiskowych poprzez ograniczanie wpływu deszczu i fal, prawidłowe radzenie sobie z rozproszonymi polami (np. wywoływanymi obecnością mostów), fałszywymi/fantomowymi echami emitowanymi przez linie i przewody elektroenergetyczne, a także efektami zacienienia i efektami propagacji wielodrogowej;

3.3

umiejętność eliminowania zakłóceń pochodzących z innych radarowych instalacji nawigacyjnych poprzez ich tłumienie (IR);

4.1

prawidłowe przydzielanie zadań członkom załogi pokładowej;

4.1

zapewnianie współpracy między sternikiem a osobą korzystającą z radarowej instalacji nawigacyjnej stosownie do stopnia widoczności i konstrukcji sterówki;

4.1

korzystanie ze wskaźników prędkości zwrotu i ECDIS śródlądowego lub podobnych metod obrazowania w połączeniu z radarem;

4.1

podejmowanie działań zgodnie z obowiązującymi przepisami porządkowymi w sytuacji ograniczonej i dobrej widoczności;

4.1

korzystanie z radia, posługiwanie się sygnałami dźwiękowymi oraz wytyczanie kursu na podstawie informacji uzyskanych za pośrednictwem radaru;

4.1

wydawanie komend sternikowi, w tym sprawdzanie, czy dysponuje on wymaganą wiedzą i wymaganymi umiejętnościami;

5.1

podejmowanie odpowiednich działań w sytuacji dużego natężenia ruchu;

5.1

podejmowanie odpowiednich działań w przypadku awarii urządzeń;

5.1

odpowiednie reagowanie na niejasne lub niebezpieczne sytuacje związane z ruchem.

2. Wymogi techniczne dotyczące jednostek pływających wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego

W odniesieniu do jednostek pływających wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego stosuje się przepisy art. 2 dyrektywy (UE) 2017/2397.

Jednostka pływająca wykorzystywana w ramach egzaminu praktycznego do sprawdzenia kompetencji kapitana w zakresie uprawiania żeglugi z pomocą radaru musi spełniać wymogi techniczne przewidziane w aktualnej wersji normy ES-TRIN (1). Jednostka pływająca musi być wyposażona w działający ECDIS śródlądowy lub porównywalne urządzenie zapewniające możliwość obrazowania map elektronicznych.

II. STANDARDY PRZEPROWADZANIA EGZAMINÓW PRAKTYCZNYCH DLA OSÓB CHCĄCYCH UZYSKAĆ ŚWIADECTWO KWALIFIKACJI EKSPERTA W DZIEDZINIE ŻEGLUGI PASAŻERSKIEJ

1. Konkretne kompetencje i sytuacje, w których przeprowadza się ocenę

Egzaminatorzy samodzielnie decydują o treści poszczególnych elementów egzaminu.

Egzaminatorzy muszą sprawdzić 11 spośród 14 elementów kategorii I, o ile przeprowadzą również ocenę elementu 16 i elementu 20.

Egzaminatorzy muszą sprawdzić 7 spośród 8 elementów kategorii II.

Wnioskodawcy mogą uzyskać maksymalnie 10 punktów w ramach każdego sprawdzanego elementu.

W przypadku elementów kategorii I wnioskodawcy muszą uzyskać co najmniej 7 na 10 możliwych punktów w ramach każdego sprawdzanego elementu. W przypadku elementów kategorii II wnioskodawcy muszą uzyskać łącznie co najmniej 45 punktów.

Kompetencje

Elementy egzaminu

Kategoria I–II

1.1

demonstrowanie pasażerom sposobu korzystania z kół ratunkowych;

1.1

demonstrowanie pasażerom, członkom załogi pokładowej i personelowi pokładowemu sposobu korzystania z kamizelek ratunkowych oraz demonstrowanie osobom niepełniącym funkcji przewidzianych w instrukcji bezpieczeństwa sposobu korzystania z określonych rodzajów urządzeń ratunkowych;

1.1

demonstrowanie prawidłowego sposobu korzystania z odpowiedniego sprzętu do ewakuacji na płytkie wody, na brzeg lub na inną jednostkę pływającą;

1.1

demonstrowanie sposobu korzystania z łodzi towarzyszących, w tym z ich silnika oraz reflektora-szperacza, lub z platformy zgodnie z aktualną wersją normy ES-TRIN, która zastępuje łódź towarzyszącą, lub ze zbiorowych środków ratunkowych zgodnie z aktualną wersją normy ES-TRIN;

1.1

demonstrowanie sposobu korzystania z odpowiednich noszy;

1.1

demonstrowanie sposobu korzystania z zestawów pierwszej pomocy;

1.1

demonstrowanie sposobu korzystania z zestawów aparatów oddechowych i zestawów sprzętu, a także z kapturów ucieczkowych zgodnie z aktualną wersją normy ES-TRIN, lub z kilku tych przedmiotów jednocześnie;

2.1

sprawdzanie i monitorowanie częstotliwości inspekcji urządzeń wymienionych w pozycjach nr 1–7 niniejszej tabeli;

2.1

sprawdzanie i monitorowanie, czy osoby korzystające z zestawów pierwszej pomocy, zestawów aparatów oddechowych i zestawów sprzętu, a także kapturów ucieczkowych, posiadają niezbędne kompetencje w tym zakresie;

2.1

odpowiednie sztauowanie i dystrybuowanie środków ratunkowych;

2.3

identyfikowanie obszarów dostępnych dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się;

1.1

demonstrowanie osobom o ograniczonej możliwości poruszania się sposobu korzystania z urządzeń ratunkowych;

2.1

objaśnianie elementów instrukcji bezpieczeństwa i planu bezpieczeństwa;

2.1

przydzielanie personelowi pokładowemu zadań zgodnie z instrukcją bezpieczeństwa i planem bezpieczeństwa;

2.3

przydzielanie personelowi pokładowemu zadań związanych z zapewnianiem niedyskryminacyjnego dostępu oraz z planami zawartymi w instrukcji bezpieczeństwa w odniesieniu do osób o ograniczonej możliwości poruszania się;

2.3

organizacja szkoleń i instruktażu dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się zgodnie z załącznikiem IV do rozporządzenia (UE) nr 1177/2010;

2.2

organizacja ewakuacji obszarów dla pasażerów i objaśnianie konkretnych działań, jakie należy podjąć w przypadku kolizji, wpłynięcia na mieliznę, pojawienia się dymu i wybuchu pożaru;

2.2

gaszenie pożarów w jego początkowych stadiach i obsługa wodoszczelnych i ognioszczelnych drzwi;

2.2

przekazywanie niezbędnych informacji kapitanowi, pasażerom i zewnętrznym służbom ratowniczym w symulowanej sytuacji nadzwyczajnej;

3.1

posługiwanie się słownictwem języka angielskiego na poziomie podstawowym oraz należyte wymawianie zwrotów stosowanych do udzielania informacji pasażerom i personelowi pokładowemu w sytuacjach standardowych oraz ostrzegania ich i kierowania nimi w sytuacjach nadzwyczajnych;

4.1

wyjaśnianie, które prawa pasażerów mają zastosowanie w danym przypadku;

4.1

wdrażanie obowiązujących procedur służących zapewnieniu pasażerom dostępu i udzieleniu im profesjonalnej pomocy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1177/2010.

2. Wymogi techniczne dotyczące jednostek pływających i instalacji nabrzeżnych wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego

Miejsce, w którym przeprowadza się ocenę, powinno być wyposażone w urządzenia ratunkowe dla statków pasażerskich niezbędne do przeprowadzenia elementu nr 2 egzaminu, z uwzględnieniem szczególnych urządzeń ratunkowych dla statków kabinowych zgodnie z aktualną wersją normy ES-TRIN. Dla tego miejsca należy sporządzić instrukcję bezpieczeństwa i plan bezpieczeństwa zgodne z normą ES-TRIN oraz zapewnić w nim dostęp do odpowiednich pomieszczeń i urządzeń pozwalających ocenić umiejętność organizowania ewakuacji, zwalczania pożarów oraz reagowania na wybuch pożaru.

W odniesieniu do jednostek pływających wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego stosuje się przepisy art. 2 dyrektywy (UE) 2017/2397.

III. STANDARDY PRZEPROWADZANIA EGZAMINÓW PRAKTYCZNYCH DLA OSÓB CHCĄCYCH UZYSKAĆ ŚWIADECTWO KWALIFIKACJI EKSPERTA W DZIEDZINIE LNG

1. Konkretne kompetencje i sytuacje, w których przeprowadza się ocenę

Egzaminatorzy samodzielnie decydują o treści poszczególnych elementów egzaminu. Egzaminatorzy muszą sprawdzić 9 spośród 11 elementów kategorii I.

Egzaminatorzy muszą sprawdzić 5 spośród 7 elementów kategorii II.

Wnioskodawcy mogą uzyskać maksymalnie 10 punktów w ramach każdego sprawdzanego elementu.

Kompetencje

Elementy egzaminu

Kategoria I–II

1.1

kierowanie operacjami przeprowadzanymi przez członków załogi w celu zapewnienia zgodności z przepisami i standardami mającymi zastosowanie do jednostek pływających wykorzystujących LNG jako paliwo na pokładzie jednostki pływającej, a w szczególności z procedurą bunkrowania, oraz monitorowanie tych operacji;

1.2

kierowanie operacjami przeprowadzanymi przez członków załogi w celu zapewnienia zgodności z innymi odpowiednimi przepisami dotyczącymi zdrowia i bezpieczeństwa oraz monitorowanie tych operacji;

2.2

zarządzanie ryzykiem, dokumentowanie bezpieczeństwa na pokładzie (w tym planu bezpieczeństwa i instrukcji bezpieczeństwa), przeprowadzanie oceny i kontrolowanie niebezpiecznych miejsc oraz stanu bezpieczeństwa pożarowego i korzystanie ze środków ochrony indywidualnej;

3.1

przedstawianie sposobu działania LNG;

3.1

odczytywanie poziomu ciśnienia i temperatury, obsługiwanie systemów strippingu, systemów uszczelniających, systemów rurowych, systemów dostaw gazu, wentylacji, systemów bezpieczeństwa i systemów zaworów oraz zarządzanie stratami LNG wskutek wyparowania;

4.1

podejmowanie codziennych, cotygodniowych i okresowych czynności konserwacyjnych;

4.1

usuwanie awarii wykrytych w trakcie czynności konserwacyjnych;

4.1

dokumentowanie prac konserwacyjnych;

5.1

inicjowanie i monitorowanie przebiegu procedur bunkrowania, w tym podejmowanie środków służących zagwarantowaniu bezpiecznego cumowania oraz prawidłowego ułożenia przewodów i rur, aby uniknąć przecieku, a także podejmowanie środków mających na celu zapewnienie możliwości bezpiecznego rozłączenia połączenia LNG i połączenia na potrzeby bunkrowania w dowolnym momencie;

5.1

zapewnianie zgodności z odpowiednimi przepisami dotyczącymi strefy bezpieczeństwa;

5.1

zgłaszanie rozpoczęcia procedury bunkrowania;

5.1

bezpieczne przeprowadzanie bunkrowania zgodnie z instrukcją, w tym monitorowanie ciśnienia, temperatury i poziomu LNG w zbiornikach;

5.1

czyszczenie systemów rur, zamykanie zaworów i odłączanie jednostki pływającej od instalacji bunkrowania oraz zgłaszanie zakończenia procedury po bunkrowaniu;

6.1

przeprowadzanie

— zobojętniania systemu LNG,

— procedury osuszania zbiornika paliwa LNG,

— pierwszego napełnienia zbiornika paliwa LNG (suszenie i chłodzenie),

— wprowadzenia do eksploatacji po pobycie w stoczni;

7.1

odpowiednie reagowanie w sytuacjach nadzwyczajnych, takich jak:

— wyciek LNG na pokładzie,

— kontakt LNG ze skórą,

— wyciek LNG w pomieszczeniach zamkniętych (np. w siłowniach),

— wyciek LNG lub wyciek gazu ziemnego w przestrzeniach między dwiema barierami (np. w przestrzeni rozdzielającej podwójne ściany zbiorników paliwa, w przestrzeni pomiędzy ścianami rur dwuściennych);

7.1

odpowiednie reagowanie w przypadku wybuchu pożaru w pobliżu zbiorników LNG lub w siłowni;

7.1

odpowiednie reagowanie w przypadku wzrostu ciśnienia w systemie przewodów rurowych po aktywacji awaryjnego systemu odcinania dopływu paliwa w sytuacji nieuchronnego zwolnienia systemu odcinania lub jego odpowietrzenia;

7.1

podejmowanie odpowiednich działań w sytuacjach nadzwyczajnych oraz podejmowanie nadzwyczajnych środków zdalnego nadzoru, np. odpowiednie kontrolowanie pożaru wywołanego zapaleniem się LNG, pożaru powierzchniowego, pożaru strumieniowego i pożaru błyskawicznego.

2. Wymogi techniczne dotyczące jednostek pływających i urządzeń lądowych wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego

Jednostka pływająca i urządzenia lądowe muszą być wyposażone w:

1. Dokumentację wykorzystywaną do celów oceny, m.in.

1.1.

Instrukcję bezpieczeństwa (w tym plan bezpieczeństwa i wskazówki bezpieczeństwa) zgodnie z aktualną wersją normy ES-TRIN,

1.2.

ocena ryzyka zgodnie z aktualną wersją normy ES-TRIN,

1.3.

wszystkie inne dokumenty wymagane przez ES-TRIN w jej aktualnej wersji, w tym szczegółową instrukcję obsługi,

2. Specjalne systemy na potrzeby stosowania LNG:

2.1.

system bunkrowania LNG, w tym stacja bunkrowania,

2.2.

system bezpiecznego przechowywania LNG,

2.3.

system przewodów rurowych LNG,

2.4.

system zasilania gazem,

2.5.

system obróbki gazu,

3. Odpowiednią siłownię:

3.1.

instalację wentylacyjną,

3.2.

system zapobiegania przeciekom i kontroli przecieków,

3.3.

system monitorowania i bezpieczeństwa, oraz

3.4.

dodatkowe instalacje gaśnicze.

W odniesieniu do jednostek pływających wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego stosuje się przepisy art. 2 dyrektywy (UE) 2017/2397.

IV. STANDARDY PRZEPROWADZANIA EGZAMINÓW PRAKTYCZNYCH DLA OSÓB CHCĄCYCH UZYSKAĆ ŚWIADECTWO KWALIFIKACJI KAPITANA

1. Konkretne kompetencje i sytuacje, w których przeprowadza się ocenę

Egzamin składa się z dwóch części: pierwsza dotyczy planowania rejsu, natomiast druga – przeprowadzenia rejsu. Ocena sposobu przeprowadzenia rejsu musi zakończyć się w ramach jednej sesji. Każda część egzaminu składa się z szeregu elementów.

W przypadku kapitanów, którzy nie ukończyli zatwierdzonego programu szkolenia opierającego się na standardach kompetencji dla poziomu operacyjnego ani nie przeszli pomyślnie oceny kompetencji przeprowadzanej przez organ administracyjny i służącej potwierdzeniu spełnienia standardów kompetencji dla poziomu operacyjnego, stosowne wymogi uzupełnia się konkretnymi elementami przewidzianymi w standardach przedstawionych w sekcji V (dodatkowy moduł poświęcony nadzorowi w ramach egzaminu praktycznego dla osób chcących uzyskać świadectwo kwalifikacji kapitana).

Jeżeli chodzi o treść, egzamin musi spełniać następujące wymogi:

Planowanie rejsu

Część egzaminu dotycząca planowania rejsu obejmuje elementy wymienione w tabeli w dodatku 1. Elementy zostały przypisane do kategorii I lub kategorii II, w zależności od ich istotności. Z każdej kategorii należy wybrać 10 elementów, które należy sprawdzić w trakcie egzaminu.

Przeprowadzanie rejsu

Wnioskodawcy muszą wykazać, że dysponują kompetencjami niezbędnymi do przeprowadzenia rejsu. Jedną z nieodzownych kompetencji w tym zakresie jest umiejętność samodzielnego kierowania jednostką pływającą przez wnioskodawców. Poszczególne elementy, które należy sprawdzić w trakcie egzaminu, przedstawiono w tabeli w dodatku 2, przy czym – w odróżnieniu od części dotyczącej planowania rejsu – należy każdorazowo sprawdzić wszystkie z nich.

Egzaminatorzy samodzielnie decydują o treści poszczególnych elementów egzaminu.

Dodatek 1

Treść części egzaminu dotyczącej planowania rejsu

W obrębie każdej kategorii należy sprawdzić 10 elementów. Wnioskodawca może uzyskać maksymalnie 10 punktów w ramach każdego sprawdzanego elementu.

Kompetencje

Elementy egzaminu

Kategoria I–II

1.1.1

uprawianie żeglugi na europejskich śródlądowych drogach wodnych, w tym przez śluzy i pod mostami, zgodnie z umowami w sprawie żeglugi zawartymi z agentem;

1.1.3

uwzględnianie ekonomicznych i ekologicznych aspektów eksploatacji jednostki pływającej w celu efektywnego wykorzystywania jednostki pływającej i poszanowania środowiska;

1.1.4

uwzględnianie struktur technicznych i profili dróg wodnych oraz stosowanie środków ostrożności;

1.2.1

zapewnianie bezpiecznego obsadzania jednostek pływających zgodnie z obowiązującymi przepisami;

1.3.3

zapewnianie bezpiecznego dostępu do jednostki pływającej;

2.1.1

przestrzeganie zasad budownictwa i konstrukcji statków żeglugi śródlądowej;

2.1.2

rozróżnianie metod konstrukcyjnych wykorzystanych przy budowie jednostek pływających oraz ich zachowania w wodzie, w szczególności pod względem stateczności i wytrzymałości;

2.1.3

rozumienie sposobu działania części konstrukcyjnych jednostki pływającej, zapewnianie jej niezatapialności i analizowanie uszkodzeń;

2.1.4

podejmowanie działań mających na celu ochronę wodoszczelności jednostki pływającej;

2.2.1

rozumienie funkcji wyposażenia jednostki pływającej;

2.2.2

przestrzeganie wymogów szczególnych dotyczących transportu towarów i pasażerów;

3.1.1

rozumienie stosownych przepisów, kodeksów i norm w zakresie obsługi transportu ładunków obowiązujących na szczeblu krajowym, europejskim i międzynarodowym;

3.1.2

sporządzanie planów rozmieszczenia i mocowania, w tym znajomość systemów załadunku ładunków i systemów balastowych służących utrzymaniu poziomu naprężenia kadłuba w dopuszczalnych granicach;

3.1.3.

kontrolowanie procedur załadunku i wyładunku pod kątem bezpieczeństwa transportu;

3.1.4

rozróżnianie towarów i ich właściwości w celu monitorowania i zapewnienia bezpiecznego załadunku towarów zgodnie z planem rozmieszczenia i mocowania;

3.2.1

świadomość wpływu ładunków i operacji związanych z ładunkiem na przegłębienie i stateczność;

3.2.2

sprawdzanie pojemności użytecznej jednostki pływającej, korzystanie z wykresów stateczności i przegłębienia oraz stosowanie urządzeń do pomiaru naprężenia, a także korzystanie z ABD (automatycznej bazy danych) do kontrolowania zgodności z planem rozmieszczenia i mocowania;

3.3.1

rozumienie stosownych przepisów, kodeksów i norm w zakresie transportu pasażerów obowiązujących na szczeblu krajowym, europejskim i międzynarodowym;

3.3.2

organizowanie ćwiczeń bezpieczeństwa przewidzianych w rozkładzie alarmów (bezpieczeństwa) i monitorowanie ich przebiegu, aby zapewnić bezpieczne zachowanie w potencjalnych sytuacjach zagrożenia;

3.3.3

komunikowanie się z pasażerami w sytuacjach nadzwyczajnych;

3.3.4

przeprowadzanie analizy ryzyka pokładowego związanego z ograniczeniami dostępu dla pasażerów oraz monitorowanie tego ryzyka i opracowywanie systemu ochrony pokładowej, aby wyeliminować przypadki nieuprawnionego dostępu;

3.3.5

analizowanie zgłoszeń przekazywanych przez pasażerów (dotyczących np. nieprzewidzianych wydarzeń, przypadków znieważenia, aktów wandalizmu) i odpowiednie reagowanie na te zgłoszenia;

4.4.1

zapobieganie potencjalnemu uszkodzeniu urządzeń elektrycznych i elektronicznych na pokładzie;

4.5.3

dokonywanie oceny dokumentacji technicznej i dokumentacji wewnętrznej;

5.1.1

zapewnianie bezpiecznego zachowania członków załogi korzystających z materiałów i dodatków;

5.1.2

sporządzanie harmonogramów prac, ich monitorowanie oraz zapewnianie ich realizacji, aby zagwarantować przeprowadzanie prac konserwacyjnych i naprawczych przez członków załogi w niezależny sposób;

5.1.3

dokonywanie zakupu materiałów i narzędzi z uwzględnieniem ochrony zdrowia i środowiska oraz sprawować kontrolę nad sposobem ich wykorzystywania;

5.1.4

zapewnianie wykorzystywania drutów i lin zgodnie ze specyfikacjami producenta i ich zamierzonym przeznaczeniem.

6.3.2

stosowanie krajowego, europejskiego i międzynarodowego prawa socjalnego;

6.3.3

ściśle przestrzegać zakazu spożywania alkoholu i zażywania środków odurzających oraz odpowiednio reagować w przypadku złamania tego zakazu, podejmować odpowiedzialność i wyjaśniać konsekwencje niewłaściwego zachowania;

6.3.4

organizowanie zaopatrzenia i zarządzanie przygotowywaniem posiłków na pokładzie;

7.1.1

stosowanie przepisów obowiązujących na szczeblu krajowym i międzynarodowym oraz podejmowanie odpowiednich środków ochrony zdrowia i środków służących zapobieganiu wypadkom;

7.1.2

kontrolowanie i monitorowanie ważności świadectwa jednostki pływającej oraz innych dokumentów o istotnym znaczeniu dla jednostki pływającej i jej eksploatacji;

7.1.3

zapewnianie zgodności z przepisami bezpieczeństwa przy wszelkich pracach poprzez stosowanie odpowiednich środków bezpieczeństwa w celu uniknięcia wypadków;

7.1.4

kontrolowanie i monitorowanie wszystkich środków bezpieczeństwa, jakie należy zastosować przy czyszczeniu pomieszczeń zamkniętych, zanim odpowiednie osoby otworzą te pomieszczenia, wejdą do ich wnętrza i przystąpią do ich czyszczenia;

7.2.5

kontrolowanie środków ratunkowych oraz prawidłowości korzystania ze środków ochrony indywidualnej;

7.3.1

inicjowanie przygotowań do realizacji planów ratunkowych opracowanych na wypadek różnego rodzaju sytuacji nadzwyczajnych;

7.4.1

stosowanie środków ostrożności w celu zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska oraz korzystanie z odpowiednich urządzeń;

7.4.2

stosowanie przepisów w zakresie ochrony środowiska;

7.4.3

korzystanie z wyposażenia i materiałów w sposób oszczędny i ekologiczny.

Dodatek 2

Treść części egzaminu dotyczącej przeprowadzania rejsu

Wszystkie elementy wymienione w tej części egzaminu muszą zostać sprawdzone. W ramach każdego elementu wnioskodawca musi uzyskać co najmniej 7 na 10 możliwych punktów.

Kompetencje

Elementy egzaminu

1.1.1

Nawigowanie i manewrowanie jednostką pływającą w sposób odpowiedni dla danej sytuacji, zgodnie wymogami przepisów nawigacyjnych (funkcja aktualnej prędkości i kursu, sprawdzanie głębokości wody i maksymalnego zanurzenia, monitorowanie zapasu wody pod stępką, natężenia ruchu, interakcji z innymi jednostkami pływającymi itp.);

1.1.4

Dokowanie jednostki pływającej żeglugi śródlądowej i wyprowadzanie takiej jednostki na wody w prawidłowy i odpowiedni sposób, zgodnie z wymogami przepisów nawigacyjnych lub wymogami w zakresie bezpieczeństwa;

1.1.5

W stosownych przypadkach ponowna regulacja lub zerowanie pomocy nawigacyjnych;

1.1.5

Gromadzenie wszystkich informacji istotnych dla nawigacji przekazywanych przez pomoce nawigacyjne i wykorzystywanie ich do korygowania sposobu kierowania jednostką pływającą;

1.1.6

Uruchamianie niezbędnych urządzeń na stanowisku sterowania (pomoce nawigacyjne takie jak AIS śródlądowy, ECDIS śródlądowy) oraz ich regulacja;

2.2.2

Sprawdzanie, czy jednostka pływająca jest gotowa do rejsu zgodnie z obowiązującymi przepisami, oraz weryfikowanie, czy ładunek i inne przedmioty zostały bezpiecznie rozmieszczone na pokładzie zgodnie z tymi przepisami;

4.2.2

Odpowiednie reagowanie na awarie (które w stosownych przypadkach należy symulować) w trakcie żeglugi (np. wzrost temperatury wody chłodzącej, spadek ciśnienia oleju w silniku, awaria głównej maszyny (głównych maszyn), awaria steru, zakłócenia komunikacji radiowej, awaria urządzenia radiotelefonicznego, brak pewności co do kursu innej jednostki pływającej), planowanie dalszych działań i organizowanie lub podejmowanie czynności związanych z pracami konserwacyjnymi, aby zapewnić bezpieczeństwo żeglugi;

5.1.2

Kierowanie jednostką pływającą w taki sposób, by być przygotowanym na możliwość wystąpienia wypadku lub by uniknąć zbędnego jej zużycia; częste sprawdzanie dostępnych wskaźników;

6.1.1

Opracowywanie określonego schematu komunikacji z członkami załogi (komunikacja pokładowa) na potrzeby wykonywania różnych manewrów i spotkań z udziałem personelu (na przykład odpraw), lub z osobami, z którymi należy nawiązać współpracę (przy wykorzystaniu wszystkich sieci łączności radiowej);

6.2.2

Komunikowanie się z odpowiednimi osobami (na pokładzie) i z innymi podmiotami (sektorowe centrum ruchu, inne jednostki pływające itp.) w trakcie przeprowadzania tego rodzaju czynności zgodnie z obowiązującymi przepisami (sieci, drogi wodne biegnące wzdłuż trasy rejsu): korzystanie z urządzeń radiotelefonicznych i telefonu;

7.3.3

Radzenie sobie w sytuacjach nadzwyczajnych (które w stosownych przypadkach należy symulować –np. wypadnięcie człowieka za burtę, awaria, pożar na pokładzie, uwolnienie substancji niebezpiecznych, przecieki) poprzez szybkie i rozważne przeprowadzanie manewrów ratunkowych lub manewrów służących zmniejszeniu szkód lub poprzez szybkie i rozważne podejmowanie odpowiednich środków w tym zakresie. Powiadamianie odpowiednich osób i właściwych organów w przypadku sytuacji nadzwyczajnej i przekazywanie im stosownych informacji w tym zakresie;

7.3.4

Komunikowanie się w przypadku awarii z odpowiednimi osobami (na pokładzie) oraz z innymi podmiotami (za pośrednictwem urządzeń radiotelefonicznych i telefonu), w celu rozwiązania problemów.

2. Wymogi techniczne dotyczące jednostek pływających wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego

W odniesieniu do jednostek pływających wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego stosuje się przepisy art. 2 dyrektywy (UE) 2017/2397.

V. STANDARDY PRZEPROWADZANIA DODATKOWEGO MODUŁU POŚWIĘCONEGO NADZOROWI W RAMACH EGZAMINU PRAKTYCZNEGO DLA OSÓB CHCĄCYCH UZYSKAĆ ŚWIADECTWO KWALIFIKACJI KAPITANA

Moduł ten muszą zaliczyć kandydaci, którzy nie ukończyli zatwierdzonego programu szkolenia opierającego się na standardach kompetencji dla poziomu operacyjnego ani nie przeszli pomyślnie oceny kompetencji przeprowadzanej przez organ administracyjny i służącej potwierdzeniu spełnienia standardów kompetencji dla poziomu operacyjnego.

Kandydaci muszą spełnić wymogi wymienione poniżej oraz wymogi, o których mowa w standardach przeprowadzania egzaminów praktycznych dla osób chcących uzyskać świadectwo kwalifikacji kapitana.

1. Konkretne kompetencje i sytuacje, w których przeprowadza się ocenę

Egzaminatorzy samodzielnie decydują o treści poszczególnych elementów egzaminu. Egzaminatorzy muszą sprawdzić 20 spośród 25 elementów kategorii I.

Egzaminatorzy muszą sprawdzić 8 spośród 12 elementów kategorii II.

Wnioskodawcy mogą uzyskać maksymalnie 10 punktów w ramach każdego sprawdzanego elementu.

Kompetencje

Elementy egzaminu

Kategoria I–II

0.1.1

wykorzystywanie materiałów dostępnych na pokładzie, takich jak wciągarki, pachoły, liny i druty, z uwzględnieniem odpowiednich środków bezpieczeństwa pracy, w tym korzystanie ze środków ochrony indywidualnej i sprzętu ratowniczego;

0.1.2

połączenie i rozdzielenie zestawu pchacz-barka z wykorzystaniem wymaganych urządzeń i materiałów;

0.1.2

wykorzystywanie sprzętu i materiałów dostępnych na pokładzie do przeprowadzania operacji sprzęgania z uwzględnieniem odpowiednich środków bezpieczeństwa pracy, w tym korzystanie ze środków ochrony indywidualnej i sprzętu ratowniczego;

0.1.3

zademonstrowanie manewrów kotwiczenia:

0.1.3

wykorzystywanie sprzętu i materiałów dostępnych na pokładzie do przeprowadzania operacji kotwiczenia z uwzględnieniem odpowiednich środków bezpieczeństwa pracy, w tym korzystanie ze środków ochrony indywidualnej i sprzętu ratowniczego;

0.1.4

zabezpieczenie wodoszczelności jednostki pływającej;

0.1.4

wykonywanie prac zgodnie z listą kontrolną na pokładzie i w pomieszczeniach mieszkalnych, takich jak uszczelnianie i zabezpieczanie luków i ładowni;

0.1.5

wyjaśnienie i zademonstrowanie obowiązujących procedur członkom załogi pokładowej podczas przepływania przez śluzy, jazy i pod mostami;

0.1.6

obsługa i konserwacja dziennego i nocnego systemu znakowania, znaków i sygnałów dźwiękowych stosowanych na jednostce pływającej;

0.3.3

stosowanie metod określania ilości załadowanego lub rozładowanego ładunku;

0.3.3

obliczanie ilości ładunku płynnego za pomocą sondowania i/lub tabel zbiorników;

0.4.1

obsługiwanie i kontrolowanie maszyn znajdujących się w siłowni zgodnie z procedurami;

0.4.1

wyjaśnianie bezpiecznego funkcjonowania, obsługiwania i bezpiecznej konserwacji systemów zęzowych i balastowych, w tym: zgłaszanie incydentów związanych z operacjami transferu oraz umiejętność prawidłowego pomiaru i zgłoszenia poziomów napełnienia zbiornika;

0.4.1

przygotowanie i przeprowadzenie operacji wyłączenia silników po eksploatacji;

0.4.1

obsługa systemów pomp zęzowych, balastowych i ładunkowych;

0.4.1

obsługa układów hydraulicznych i pneumatycznych;

0.4.2

obsługa rozdzielnicy;

0.4.2

korzystanie z zasilania z lądu;

0.4.3

stosowanie procedur bezpieczeństwa pracy w przypadku konserwacji i naprawy silników i sprzętu;

0.4.5

konserwacja pomp, systemów rurociągów, systemów zęzowych i balastowych oraz dbanie o te pompy i systemy;

0.5.1

sprzątanie wszystkich pomieszczeń mieszkalnych i sterówki oraz utrzymywanie pomieszczeń wewnętrznych we właściwy sposób zgodnie z zasadami higieny, w tym odpowiedzialność za swoje pomieszczenie mieszkalne;

0.5.1

sprzątanie siłowni i czyszczenie silników przy użyciu odpowiednich materiałów do czyszczenia;

0.5.1

czyszczenie i ochrona części zewnętrznych, kadłuba i pokładów jednostki pływającej w prawidłowej kolejności, przy użyciu odpowiednich materiałów – zgodnie z zasadami ochrony środowiska;

0.5.1

dbanie o unieszkodliwienie odpadów z jednostki pływającej i odpadów bytowych zgodnie z zasadami ochrony środowiska;

0.5.2

dbanie o wszelkie wyposażenie techniczne zgodnie z instrukcjami technicznymi i korzystanie z programów konserwacji (w tym cyfrowych);

0.5.3

korzystanie z lin i drutów i ich przechowywanie zgodnie z praktykami i zasadami z zakresu bezpieczeństwa pracy;

0.5.4

łączenie drutów i lin, stosowanie węzłów zgodnie z ich przeznaczeniem oraz konserwacja drutów i lin;

0.6.1

stosowanie wymaganej terminologii technicznej i żeglarskiej, jak również terminologii związanej z aspektami społecznymi w znormalizowanych zwrotach komunikacyjnych;

0.7.1

zapobieganie niebezpieczeństwom związanym z zagrożeniami na pokładzie;

0.7.1

zapobieganie działaniom mogącym stanowić zagrożenie dla personelu lub jednostki pływającej;

0.7.2

korzystanie ze środków ochrony indywidualnej;

0.7.3

wykorzystanie umiejętności pływackich do przeprowadzenia operacji ratowniczych;

0.7.3

korzystanie ze sprzętu ratowniczego w przypadku przeprowadzania operacji ratowniczych oraz udzielenie pomocy ofierze i jej przetransportowanie;

0.7.4

utrzymanie wolnego dostępu do dróg ewakuacyjnych;

0.7.5

korzystanie z systemów i urządzeń łączności w sytuacjach nadzwyczajnych oraz systemów i urządzeń alarmowych;

0.7.6, 0.7.7

zastosowanie różnych metod gaszenia pożaru oraz sprzętu gaśniczego i stałych instalacji gaśniczych;

0.7.8

udzielanie pierwszej pomocy medycznej.

2. Wymogi minimalne dotyczące jednostek pływających, na których odbędzie się egzamin praktyczny

W odniesieniu do jednostek pływających wykorzystywanych do celów przeprowadzenia egzaminu praktycznego stosuje się przepisy art. 2 dyrektywy (UE) 2017/2397.

(1) Normy europejskie ustanawiające wymogi techniczne dla statków żeglugi śródlądowej są dostępne pod adresem https://www.cesni.eu.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.