Załącznik III

I. WYMOGI TECHNICZNE I FUNKCJONALNE DOTYCZĄCE SYMULATORÓW PROWADZENIA STATKU I SYMULATORÓW RADARU W ŻEGLUDZE ŚRÓDLĄDOWEJ

Nr

Pozycja

Poziom jakości wymogu technicznego

Procedura badania

Symulator prowadzenia statku

Symulator radaru

1. Radarowa instalacja nawigacyjna stosowana w żegludze śródlądowej

W symulatorze musi być zainstalowana co najmniej jedna radarowa instalacja nawigacyjna stosowana w żegludze śródlądowej posiadająca te same funkcje co radarowa instalacja nawigacyjna stosowana w żegludze śródlądowej posiadająca homologację typu zgodnie z ES-TRIN.

Należy sprawdzić, czy instalacja ma te same funkcje co posiadająca homologację typu radarowa instalacja nawigacyjna stosowana w żegludze śródlądowej.

x

x

2. System łączności

Symulator musi być wyposażony w system łączności składający się z:

— alternatywnego wewnętrznego łącza telefonicznego; oraz

— dwóch niezależnych systemów łączności radiowej stosowanych w żegludze śródlądowej.

Należy sprawdzić, czy symulator jest wyposażony w systemy łączności.

x

x

3. ECDIS śródlądowy

Na symulatorze należy zainstalować co najmniej jeden ECDIS śródlądowy zgodny z europejską normą w zakresie usług informacji rzecznej (ES-RIS) w jej obecnej wersji.

Należy sprawdzić, czy instalacja ma te same funkcje co ECDIS śródlądowy.

x

4. Obszar ćwiczeń

Obszar ćwiczeń obejmuje co najmniej reprezentatywną rzekę z odnogami lub kanałami i portami.

Kontrola wzrokowa obszaru.

x

x

5. Sygnały dźwiękowe

Sygnały dźwiękowe można nadawać za pomocą pedałów lub przycisków.

Należy sprawdzić, czy pedały lub przyciski działają prawidłowo.

x

x

6. Panel świateł nawigacyjnych stosowanych w porze nocnej

W symulatorze zainstalowany jest panel świateł nawigacyjnych stosowanych w porze nocnej.

Należy sprawdzić, czy panel świateł nawigacyjnych stosowanych w porze nocnej działa prawidłowo.

x

x

7. Modele matematyczne jednostek pływających

Co najmniej trzy modele matematyczne reprezentatywnych rodzajów jednostek pływających o różnych typach napędu i warunkach obciążenia, w tym jedna mała jednostka pływająca, która może być holownikiem, jedna średnia jednostka pływająca (np. o długości 86 m) i jedna duża jednostka pływająca (np. o długości 110 lub 135 m).

Należy sprawdzić, czy trzy obowiązkowe modele są dostępne.

x

8. Modele matematyczne jednostek pływających

Co najmniej jeden model matematyczny reprezentatywnego rodzaju jednostki pływającej (np. o długości 86 m).

Należy sprawdzić, czy obowiązkowy model jest dostępny.

x

9

Liczba dostępnych docelowych jednostek pływających (1)

Symulator musi obejmować docelowe jednostki pływające należące do co najmniej pięciu klas EKMT.

Należy sprawdzić, czy dostępna jest wymagana liczba i różnorodność docelowych jednostek pływających.

x

x

10. Stanowisko operatora

Operator musi mieć możliwość komunikowania się na wszystkich kanałach o bardzo wysokiej częstotliwości (VHF). Operator musi być w stanie monitorować wykorzystanie kanałów.

Należy sprawdzić, czy operator może komunikować się na wszystkich kanałach VHF i czy operator może monitorować wykorzystanie wszystkich kanałów.

x

x

11. Ćwiczenia różne

Istnieje możliwość tworzenia, zapisywania i przeprowadzania różnych ćwiczeń, które można zmieniać w trakcie wykonywania.

Należy przeprowadzać różne operacje.

x

x

12. Ćwiczenia odrębne

Podczas egzaminu więcej niż jednego wnioskodawcy ćwiczenia wykonywane przez wnioskodawcę nie mogą zakłócać egzaminu innego wnioskodawcy.

Ćwiczenie należy powtórzyć dla każdego wnioskodawcy.

x

x

13. Funkcje i układ sterówki jednostki pływającej

Sterówka musi być zaprojektowana jako jednoosobowe stanowisko radarowe zgodnie z aktualną wersją normy ES-TRIN.

Należy sprawdzić, czy układ sterówki i funkcje urządzeń odpowiadają wymogom technicznym dotyczącym jednostek pływających żeglugi śródlądowej. Należy sprawdzić, czy sterówka jest zaprojektowana jako jednoosobowe stanowisko sterowe.

x

x

14. Stanowisko sterowe (mostek/kabina)

Stanowiska sterowe przypominają kształtem i wymiarami stanowiska na pokładzie jednostki pływającej żeglugi śródlądowej.

Kontrola wzrokowa.

x

x

15. Stanowisko operatora

— Należy zapewnić oddzielne pomieszczenie, w którym mogą zająć miejsca operator lub operatorzy i egzaminator lub egzaminatorzy, przy czym egzaminator musi widzieć obraz radarowy wnioskodawcy.

— Sterówka i pomieszczenie, w którym przebywa operator, muszą być od siebie oddzielone. Muszą one być w możliwie największym stopniu dźwiękoszczelne.

— Operator musi mieć możliwość obsługiwania w tym samym czasie co najmniej dwóch kanałów VHF.

— Operator musi mieć możliwość jednoznacznego zidentyfikowania kanału radiokomunikacyjnego, z którego korzysta dany wnioskodawca.

Kontrola wzrokowa stanowiska operatora i sprawdzenie funkcjonalności.

x

x

16. Stanowisko na potrzeby instruktażu

/podsumowania

Możliwość odtworzenia przebiegu ćwiczenia przy stanowisku operatora lub stanowisku na potrzeby podsumowania.

Działania związane z oceną muszą być monitorowane.

x

x

Własna jednostka pływająca (2)

17. Stopnie swobody

Symulator musi umożliwiać wizualizację ruchu o sześciu stopniach swobody.

Stopnie swobody wprowadzone do symulatora można ocenić poprzez obserwację systemu wizualizacji lub za pomocą przyrządów. W związku z tym poniższe manewry są wykonywane z wykorzystaniem małych jednostek pływających, które zwykle poruszają się w sposób bardziej charakterystyczny i szybszy niż większe jednostki.

— Jeżeli horyzont kołysze się przy patrzeniu do przodu podczas nawigacji wzdłuż krzywych, wprowadza się kołysanie.

— Jeśli dziób jednostki podnosi się i opada przy znacznych przyspieszeniach wzdłużnych, wprowadza się przechyły wzdłużne.

— Jeśli echosonda pokazuje zmiany podczas pracy przy wyższych prędkościach i przy stałej głębokości wody, wprowadza się kołysanie pionowe. Badanie to zakłada modelowanie efektu osiadania.

x

18. Stopnie swobody

Symulator musi być w stanie symulować ruch o trzech stopniach swobody.

Należy ocenić stopnie swobody wprowadzone do symulatora.

x

19. Układ napędowy

Symulacja wszystkich elementów układu napędowego jest przeprowadzana w warunkach zbliżonych do warunków rzeczywistych, z uwzględnieniem wszystkich istotnych wpływów.

Układ napędowy musi zostać sprawdzony za pomocą manewrów przyspieszenia i zatrzymania, podczas których można zaobserwować pracę silnika (w zakresie reakcji na ruchy przepustnicy) i jednostki pływającej (w zakresie maksymalnej prędkości i zachowania w czasie).

x

x

20. Urządzenia sterujące

Urządzenie sterujące zachowuje się w sposób zbliżony do sposobu zachowania w warunkach rzeczywistych w odniesieniu do prędkości zwrotu steru, z uwzględnieniem najważniejszych wpływów.

Aby sprawdzić jakość symulacji urządzeń sterujących, można przeprowadzić różne badania. Podaje się ograniczenia w przypadku, gdy nie ma możliwości oceny zachowania bez protokołów zmiennych stanu.

— Reakcja: Urządzenie sterujące wykorzystuje się w celu wykonania ruchu do przodu i do tyłu. Obserwuje się, czy inicjowane są zmiany kierunku jednostki pływającej.

— Prędkość zwrotu steru: Uruchamia się urządzenie sterujące i obserwuje prędkość zwrotu na wyświetlaczu. Można zmierzyć, czy prędkość jest realistyczna.

x

x

21. Wpływ płytkowodzia

Wpływ ograniczonej głębokości wody na zapotrzebowanie na moc i zachowanie podczas manewrowania jest modelowane prawidłowo pod względem jakości.

Proponuje się dwa rodzaje badań, które pozwalają ocenić jakość pod względem wpływu płytkowodzia:

Poruszanie się naprzód: maksymalna prędkość osiągnięta na różnych głębokościach wody jest mierzona, standaryzowana za pomocą prędkości na wodach głębokich i wykreślana względem parametru zanurzenia w zależności od głębokości wody (T/h). Porównanie z istniejącymi danymi pochodzącymi z badań modelowych dostarcza informacji na temat jakości wpływu płytkowodzia w symulacji.

Cyrkulacja: prowadząc jednostkę pływającą przy stałej mocy i kącie wychylenia steru wynoszącym 20° na akwenie o nieograniczonej szerokości, wartości prędkości, znosu, prędkości zwrotu i średnicy cyrkulacji nieruchomej jednostki pływającej można zarejestrować na stopniowo zmniejszanej głębokości wody.

Wykreślenie tych danych w zależności od T/h pozwala określić, jak wraz z głębokością wody zmienia się znos, prędkość zwrotu, prędkość i średnica.

x

22. Wpływ prądu

Istnieją co najmniej dwa bieżące punkty pomiarowe na jednostce pływającej, aby można było obliczyć aktualny moment myszkowania.

Badania mają sprawdzić występowanie charakterystyki pracy i jej uwzględnienie w symulacji:

— Własną jednostkę pływającą bez napędu umieszcza się na rzece, w której występuje prąd. Obserwuje się, czy prąd znosi jednostkę pływającą. Poza tym sprawdza się, czy uzyskuje ona przyspieszenie do prędkości prądu. Jeśli prąd jest zgodny z kierunkiem rzeki, sprawdza się następnie, czy jednostka pływająca nieznacznie się obraca;

— próba wpłynięcia do portu z rzeki, w której występuje prąd, pokazuje, jak realistycznie symulator oblicza moment myszkowania powodowany przez niejednorodny prąd.

x

x

23. Wpływ wiatru

Wpływ wiatru generuje siły w płaszczyźnie poziomej w zależności od rzeczywistej prędkości wiatru i jego kierunku. Wiatr powoduje również momenty myszkowania i kołysania.

Aby sprawdzić poziom jakości wpływu wiatru, można przeprowadzić różne badania. Aby móc z łatwością wykryć te efekty, należy wybrać stosunkowo wysokie prędkości wiatru.

adanie należy wykonać w następujący sposób: badanie należy przeprowadzić zarówno w odniesieniu do wiatru czołowego, jak i bocznego przy dwóch różnych prędkościach wiatru na obszarze, na którym nie występują żadne inne czynniki oprócz wiatru. Należy wywołać wiatr i obserwować zachowanie. Należy wstrzymać wiatr i ponownie obserwować zachowanie. Należy zacząć od nieporuszającej się jednostki pływającej.

x

24. Efekt brzegowy

Siła boczna i moment myszkowania zazwyczaj odpowiednio się zmieniają wraz z odległością od brzegu i prędkością.

W celu sprawdzenia efektu brzegowego w symulatorze potrzebny jest obszar ćwiczeń, na którym po jednej stronie występują nasyp lub ściana. Należy wykonać następujące badania:

— jednostka pływająca przemieszcza się równolegle wzdłuż ściany. Sprawdza się, czy występuje wpływ na ruch prosty oraz czy jednostka pływająca jest przyciągana przez ścianę i czy nastąpiło odwrócenie dziobu od ściany.

— zmienia się odległość od brzegu lub ściany i prędkość jednostki pływającej i obserwuje się, w jaki sposób zmiany te wpływają na efekt.

x

25. Interakcja między jednostkami pływającymi

Zachodzi interakcja między jednostkami pływającymi i obliczane są realistyczne efekty.

W celu pełnego zbadania interakcji między jednostkami pływającymi w symulatorze należy rozpocząć ćwiczenie z udziałem dwóch własnych jednostek pływających na akwenie o nieograniczonej szerokości. Jeśli nie jest to możliwe, badanie można również przeprowadzić przy użyciu jednostki pływającej w ruchu jako drugiej jednostki pływającej. Aby uzyskać dobrą ocenę wyników, jednostki pływające powinny wypłynąć na równoległy kurs przy zachowaniu stosunkowo niewielkiej odległości między ich burtami.

— Zarówno w przypadku wyprzedzania, jak i spotkania sprawdza się, w jakim stopniu własna jednostka pływająca jest przyciągana i obracana.

— Zmniejsza się głębokość wody. Należy sprawdzić, czy zwiększają się efekty interakcji.

— Należy zwiększyć odległość między jednostkami pływającymi, aby sprawdzić, czy efekty się zmniejszą.

— Należy zwiększyć prędkość drugiej jednostki pływającej. Należy sprawdzić funkcjonalną zależność między efektem wywoływanym przez mijającą jednostkę pływającą a prędkością, przy której dochodzi do spotkania.

x

26. Osiadanie

Zarówno dynamiczne tonięcie, jak i przegłębienie są modelowane w zależności od prędkości, głębokości wody i zanurzenia.

Badanie tej cechy najlepiej jest przeprowadzać na akwenie o nieograniczonej szerokości i o stałej głębokości.

— Próba musi wykazać, czy cechę „osiadania” można sprawdzić za pomocą echosond.

— Różne wartości zapasu wody pod stępką na dziobie i na rufie wskazują, że jednostka pływająca doświadcza przegłębień.

— Wraz ze wzrostem prędkości sprawdza się zależność funkcjonalną między osiadaniem (różnica między zapasem wody pod stępką podczas postoju i ruchu) a prędkością jednostki pływającej.

— Sprawdza się, czy osiadanie zwiększa się przy stałej prędkości, ale przy zmniejszaniu głębokości wody.

x

27. Efekt kanałowy

Uwzględnienie bieżącego przepływu wstecznego. Przepływ wsteczny nie jest linearny względem prędkości jednostki pływającej.

Przepływ wsteczny jest działaniem fizycznym wprowadzonym do symulatora jako siła oporu wywierana na jednostkę pływającą. Aby go sprawdzić, jednostkę pływającą umieszcza się w wąskim kanale, przy czym jednostka pływająca porusza się miarowo ze stałą mocą. Następnie mierzy się prędkość. Zwiększa się moc i mierzy prędkość. Badanie powtarza się na wodach otwartych z zastosowaniem takiej samej stałej mocy (dwa poziomy). Oczekiwany efekt:

— prędkość w wąskim kanale jest mniejsza niż na wodach otwartych przy tym samym ustawieniu mocy;

— przy wyższym ustawieniu mocy różnica prędkości jest większa niż przy niższym ustawieniu mocy.

x

28. Oddziaływanie śluzy

W śluzie na jednostkę pływającą oddziałują takie same zjawiska jak w kanale. Śluza powoduje dodatkowy efekt z powodu przepływu wyporowego spowodowanego przez wpłynięcie do śluzy jednostki pływającej o dużym czynniku blokującym (efekt tłoka).

Badanie efektu kanałowego wykazuje przepływ wsteczny. Nie trzeba powtarzać tego badania. Efekt tłoka można wykazać poprzez:

— Wprowadzenie jednostki pływającej do śluzy ze stosunkowo dużą prędkością. Na jednostkę pływającą po wejściu do śluzy musi oddziaływać dodatkowy opór (spowolnienie). Po wyłączeniu napędu siły cofania powinny nadal działać, a jednostka pływająca nieznacznie się cofnąć.

— Rozpoczynając w śluzie, należy ustawić stały napęd. Jednostka pływająca opuszcza śluzę i odczuwa siłę oporu z powodu efektu tłoka. Po opuszczeniu śluzy (wyjściu jednostki pływającej ze śluzy) siła oporu powinna ustać, o czym świadczy nagły wzrost prędkości.

x

29. Wpłynięcie na mieliznę

Wpłynięcie na mieliznę powoduje spowolnienie jednostki pływającej i wyemitowanie charakterystycznego dźwięku, ale nie we wszystkich przypadkach prowadzi ono do zatrzymania się jednostki pływającej. Operator zostaje powiadomiony o wpłynięciu na mieliznę.

W celu przeprowadzenia badania dotyczącego wpływania na mieliznę konieczny jest obszar ćwiczeń o równym, a także lekko wznoszącym się dnie. W tym przypadku chodzi o istnienie odpowiedniej informacji o głębokości w samym symulatorze, a nie o jej przedstawienie w systemie wizualizacji.

Jeżeli jednostka pływająca wpłynie na mieliznę w pobliżu plaży, należy sprawdzić, czy faktycznie się zatrzyma, a jeśli tak, to czy zatrzyma się nagle, czy też zwolni.

Podczas wpłynięcia na mieliznę zmianę płaszczyzny poziomej jednostki pływającej należy zbadać za pomocą systemu wizualizacji.

W przypadku płynięcia nad płaskim dnem w skrajnie płytkiej wodzie należy sprawdzić, czy jednostka pływająca osiada przy stałym wzroście prędkości.

Każdorazowo w przypadku wpłynięcia na mieliznę należy sprawdzić, czy incydentowi temu towarzyszy dźwięk.

x

30. Wpłynięcie na mieliznę

Kolizja jednostki pływającej z lądem Kolizja między jednostkami pływającymi Kolizja jednostki pływającej z mostem

W symulacji o wejściu na mieliznę, kolizji jednostki pływającej z lądem, kolizji między jednostkami pływającymi lub kolizji jednostki pływającej z mostem powiadomieni zostają kandydat oraz operator.

Kontrola wzrokowa.

x

31. Kolizja jednostki pływającej z lądem

O kolizjach jednostki pływającej z lądem w symulacji powiadamia się co najmniej za pomocą dźwięku. Symulacja spowalnia jednostkę pływającą. Obliczenia dotyczące kolizji wykonywane są z wykorzystaniem dwuwymiarowego kształtu jednostki pływającej.

Symulację kolizji jednostki pływającej z lądem można sprawdzić tylko na obszarach ćwiczeń charakteryzujących się występowaniem różnych obiektów na brzegu.

Wpływając na różne obiekty, można sprawdzić, czy symulator jest w stanie je wykryć i na nie zareagować.

Należy sprawdzić, czy istnieją pewne rodzaje obiektów, w przypadku których nie pojawia się reakcja na kolizję.

Dźwięk emitowany w przypadku kolizji można sprawdzić za pomocą systemu dźwiękowego symulatora, o ile jest dostępny.

Obserwacja kolizji w systemie wizualizacji pokazuje, czy zderzenie następuje nagle lub czy symulowana jest strefa zgniotu.

Kolizja pod płaskim kątem i przy niskiej prędkości może pokazać, czy obliczany jest nacisk sprężysty.

x

32. Kolizja między jednostkami pływającymi

O kolizjach między jednostkami pływającymi w symulacji powiadamia się co najmniej za pomocą dźwięku. Symulacja spowalnia jednostkę pływającą. Obliczenia dotyczące kolizji wykonywane są z wykorzystaniem dwuwymiarowego kształtu jednostki pływającej.

Przy założeniu, że w przypadku własnej jednostki pływającej nie ma znaczenia, czy druga jednostka, z którą się ona zderza, jest inną własną jednostką pływającą czy jednostką pływającą w ruchu, można przeprowadzić różne kolizje.

Sprawdza się, jaka reakcja zachodzi w symulatorze podczas kolizji między jednostkami pływającymi i czy dźwięk jest słyszalny.

Przy stanowisku instruktora sprawdza się w wystarczającym powiększeniu, czy do wykrywania kolizji wykorzystuje się kontury jednostki pływającej.

Sprawdza się, czy do kolizji dochodzi dokładnie w momencie zetknięcia się konturów.

Sprawdza się, czy z wymaganą dokładnością wykrywa się kolizję również w przypadku różnych jednostek pływających o różnych kształtach.

x

33. Kolizja jednostki pływającej z mostem

Kolizje jednostki pływającej z mostem wykrywane są przy użyciu wartości statycznej wysokości (odpowiadającej obniżonej sterówce, opuszczonemu masztowi). O kolizjach w symulacji powiadamia się co najmniej za pomocą dźwięku. Symulacja spowalnia jednostkę pływającą.

Aby zbadać to zjawisko, na obszarze ćwiczeń musi istnieć most i należy zastosować elektroniczną mapę nawigacyjną (iENC) zgodną z aktualną wersją ES-RIS.

Sprawdza się, czy podczas przejścia pod mostem przy niewystarczającym prześwicie wystąpi kolizja, i jaki jest wynik dalszej symulacji.

Sprawdza się, czy możliwe jest bezpieczne przejście przy wystarczającym obniżeniu stanu wody lub zwiększeniu zanurzenia. Sprawdza się to również w systemie wizualizacji.

Aby sprawdzić punkt kolizji na statku, o ile istnieje tylko jeden, konieczne są różne próby. W tym przypadku można również sprawdzić, czy most powoduje kolizję na linii środkowej, czy na granicach zewnętrznych.

x

34. Podnoszona sterówka

Musi istnieć możliwość dostosowania wysokości kolizji i punktu wysokości wzroku do położenia mostka. Musi istnieć nieprzerwana możliwość wprawienia w ruch podnoszonej sterówki.

Warunkiem wstępnym sprawdzenia tej cechy działania jest dostępność typowej jednostki pływającej żeglugi śródlądowej, np. jednostki pływającej o długości 110 m.

Weryfikację podstawowej dostępności tej funkcji można przeprowadzić, sprawdzając, czy istnieje urządzenie sterujące zmianą położenia mostka.

Funkcję można zbadać na mostku i należy sprawdzić, czy można wybrać dowolne położenia oraz czy ruch jest gwałtowny, czy też odbywa się z realistyczną prędkością.

Dzięki umieszczeniu w pobliżu innej własnej jednostki pływającej można sprawdzić, czy funkcja ta jest również dostępna w odniesieniu do innych jednostek pływających w systemie wizualizacji.

Można zaobserwować, czy również światła pozycyjne i znaki dzienne poruszają się zgodnie z ruchem podnoszonej sterówki drugiej własnej jednostki pływającej w systemie wizualizacji.

x

35. Liny

System wizualizacji musi obrazować dynamikę zarówno jednostki pływającej, jak i liny (np. luz, elastyczność, ciężar oraz zerwanie i połączenia z pachołami).

Na obszarze ćwiczeń, na którym znajduje się ściana nabrzeża, należy sprawdzić cumowanie za pomocą liny.

Sprawdza się, czy lina łączy się z niektórymi pachołami.

Zerwanie liny sprawdza się, próbując zatrzymać za pomocą liny jednostkę pływającą poruszającą się z pełną prędkością.

Luz liny sprawdza się przez zmniejszenie siły i odległości.

x

36. Kotwice

Kotwice można ustawiać i wciągać. Uwzględniane są: głębokość wody i dynamika łańcucha.

Funkcję kotwicy można sprawdzić na obszarze ćwiczeń o ograniczonej głębokości wody, korzystając z własnej jednostki pływającej z jedną kotwicą lub kilkoma kotwicami. Jest to uzasadnione, jeśli dostępny jest stały prąd o zmiennej prędkości.

Ustawianie i wciąganie kotwicy jest możliwe tylko wtedy, gdy istnieją odpowiednie elementy eksploatacyjne. Należy również sprawdzić, czy jednostka posiada przyrządy wskazujące długość łańcucha.

Sprawdza się, czy prędkości różnią się podczas ustawiania i wciągania kotwicy. Ponadto należy również sprawdzić, czy słychać odpowiedni dźwięk.

Zmieniając głębokość wody, należy sprawdzić, czy ma ona wpływ na funkcję kotwicy.

Przy niskiej prędkości prądu należy sprawdzić, czy jednostka pływająca kołysze się i zatrzymuje po zakotwiczeniu.

Nieprzerwanie zwiększając prędkość prądu, należy sprawdzić, czy kotwica utrzyma jednostkę pływającą.

Jeśli jedna kotwica nie utrzyma jednostki pływającej, należy sprawdzić, czy utrzymają ją dwie kotwice, jeśli używane są dwie kotwice.

x

37. Holowanie (operacja z udziałem dwóch jednostek pływających)

Podczas holowania uwzględniana jest dynamika obydwu jednostek pływających oraz połączenie linowe.

Obszarem ćwiczeń do sprawdzania funkcji holowania może być obszar otwartego morza. Oprócz holującej lub holowanej własnej jednostki pływającej konieczna jest inna jednostka (własna jednostka pływająca lub jednostka pływająca w ruchu).

Podstawowy warunek holowania można sprawdzić, przeciągając linkę holowniczą między własną jednostką pływającą a drugą jednostką.

Jeśli nie jest to możliwe, należy sprawdzić, czy podano przynajmniej alternatywną metodę określania siły generowanej przez wirtualny holownik.

Sprawdza się, czy druga jednostka pływająca, wykorzystywana jako asysta holownicza, może przyspieszyć holowaną własną jednostkę pływającą, a także spowodować myszkowanie na skutek bocznego ciągu.

Sprawdza się, czy holująca własna jednostka pływająca może poruszyć drugą jednostkę pływającą za pomocą odpowiednich manewrów oraz ją zatrzymać, a także czy druga jednostka pływająca może również zostać obrócona na skutek bocznego ciągu.

x

Jednostka pływająca w ruchu

38. Liczba jednostek pływających w ruchu

Dostępnych powinno być co najmniej dziesięć jednostek pływających w ruchu.

Badanie musi pokazać, czy do ćwiczenia można wprowadzić wymaganą liczbę jednostek.

x

x

39. Kontrola jednostki pływającej w ruchu

Jednostka pływająca w ruchu może w realistyczny sposób płynąć trasami, zmieniając kurs i prędkość.

Należy sprawdzić dostępność funkcji kontrolnych poprzez utworzenie nowego ćwiczenia z udziałem jednostki pływającej w ruchu.

x

x

40. Ruch jednostki pływającej

Odpowiednio płynne ruchy.

Zastosowanie ma procedura testowa dotycząca kontroli jednostek pływających w ruchu.

x

x

41. Wpływ wiatru

Jednostka pływająca w ruchu reaguje na dany wiatr, pokazując kąt dryfu.

Wiatr zastosowany w ćwiczeniu musi pokazywać zmianę kąta dryfu jednostki pływającej w ruchu wraz ze zmianą prędkości i kierunku wiatru.

x

42. Wpływ prądu

Jednostka pływająca w ruchu reaguje na dany prąd, pokazując kąt dryfu.

Prąd zastosowany w ćwiczeniu musi pokazywać zmianę kąta dryfu jednostki pływającej w ruchu wraz ze zmianą prędkości i kierunku prądu.

x

x

43. Sekcja i wielkość obrazu

System wizualizacji umożliwia oglądanie widoku we wszystkich kierunkach horyzontalnych (360 stopni). Horyzontalne pole widzenia można uzyskać dzięki stałemu widokowi (co najmniej 210 stopni) i dodatkowemu zmiennemu widokowi (dodatkowym zmiennym widokom) dla pozostałej części horyzontu. Widok pionowy to widok w dół w kierunku wody i w górę do nieba, jaki byłby obserwowany ze standardowego stanowiska sterowania w sterówce.

Kontrola wzrokowa działającego symulatora.

x

44. Rozdzielczość według klatek

Rozdzielczość osiąga rozdzielczość ludzkiego oka. Liczba klatek na sekundę (najlepiej > 50 klatek na sekundę, zapewniająca co najmniej realistyczny, płynny obraz) zapewnia brak szarpnięć.

Rozdzielczość sprawdza się przy pomocy kontroli wzrokowej.

x

45. Dalsze szczegóły i jakość obrazowania

Poziom szczegółowości systemu obrazowania wykracza poza uproszczone odwzorowanie. W prawidłowy sposób pokazuje obszar nawigacyjny we wszystkich okolicznościach.

Model wizualny sprawdza się przy pomocy kontroli wzrokowej.

x

46. Powierzchnia wody

Fale wywołane przez jednostkę pływającą zależą od prędkości jednostki. Uwzględnia się głębokość wody. Fale wywołane przez wiatr są zgodne z kierunkiem i prędkością wiatru.

Kontrola wzrokowa musi wykazać, czy fale wywołane przez jednostkę pływającą zmieniają się wraz ze zmianą prędkości jednostki i czy fale wywołane przez wiatr zmieniają się wraz ze zmianą kierunku i prędkości wiatru.

x

47. Słońce, księżyc, ciała niebieskie

Słońce i księżyc w warunkach symulacji odpowiadają cyklowi dobowemu. Pozycje nie odpowiadają dokładnie miejscu i dacie symulacji. Na nocnym niebie mogą być widoczne dowolne gwiazdy.

Kontrola wzrokowa musi wykazać, czy można zmienić położenia słońca, księżyca i ciał niebieskich w ciągu dnia, w nocy, o świcie i o zmierzchu.

x

48. Pogoda

Odwzorowane są nieruchome warstwy chmur wysokich. Ponadto istnieje możliwość obrazowania opadów deszczu, lekkiej mgiełki i mgły.

Kontrola wzrokowa wykazuje wymagany poziom szczegółowości.

x

49. Hałas otoczenia

Odgłosy silnika odtwarzane są w realistyczny sposób.

Odgłosy silnika należy sprawdzać przy spokojnej pogodzie i w spokojnych warunkach morskich, oceniając hałas w odniesieniu do wszystkich prędkości obrotowych silnika. Należy określić, czy dźwięk silnika jest słyszalny i czy poziom głośności oraz dźwięk są odpowiednie.

x

x

50. Zewnętrzne źródła hałasu (np. odgłosy silnika, dźwiękowe sygnały ostrzegawcze i kotwica).

Pojedyncze sygnały dźwiękowe są odtwarzane w realistyczny sposób, ale nie można ich akustycznie zlokalizować.

Pierwszą czynnością w sterówce nieruchomej własnej jednostki pływającej jest uruchomienie po kolei wszystkich dostępnych sygnałów dźwiękowych. Ocenia się, czy sygnały dźwiękowe są realistyczne, jeżeli chodzi o dźwięk i głośność. W ramach drugiego etapu na innej jednostce pływającej uruchamia się te same sygnały dźwiękowe przy jednoczesnej zmianie odległości od jednostki. Należy sprawdzić, czy we właściwy sposób odtwarzane są prawidłowe sygnały dźwiękowe o odpowiednim poziomie głośności.

Wszystkie pomocnicze zespoły napędowe (np. kotwice) obsługiwane ze sterówki jednostki pływającej są aktywowane oddzielnie. Należy sprawdzić, czy można usłyszeć ich pracę.

x

51. Hałas zewnętrzny (sygnały dźwiękowe)

Sygnały dźwiękowe z docelowej jednostki pływającej powinny być słyszalne.

Podczas ćwiczenia docelowa jednostka pływająca powinna nadać sygnał dźwiękowy.

x

52. Wewnętrzne informacje akustyczne

Sygnały akustyczne z urządzeń na mostku brzmią realistycznie, ale są odtwarzane przez głośniki umieszczone na konsoli symulatora.

Wszystkie sygnały akustyczne wszystkich dostępnych w sterówce urządzeń są kolejno uruchamiane. Sprawdza się, czy sygnały są emitowane przez same urządzenia, czy przez głośniki symulatora, a także jak realistyczny jest ich dźwięk.

x

53. Słuchanie

Operator jest w stanie usłyszeć wszystkie dźwięki ze sterówki jednostki pływającej.

W ramach symulacji należy sprawdzić, czy dźwięki ze sterówki jednostki pływającej są przesyłane w sposób jasny i zrozumiały oraz czy poziom głośności jest regulowany.

x

54. Rejestrowanie

Dźwięki ze sterówki jednostki pływającej są rejestrowane w synchronizacji z symulacją.

Przeprowadza się ćwiczenie obejmujące komunikację radiową i dźwięki. Podczas jego odtworzenia słyszalne musi być właściwe nagranie zsynchronizowane z odtworzeniem symulacji.

x

55. Zgodność radarowa

Dokładność kątowa w przypadku namiaru poziomego musi być zgodna z europejską specyfikacją techniczną (ETSI) EN 302 194. Istnieje możliwość zidentyfikowania skutków związanych z wertykalnie ograniczonym kątem otwarcia, np. podczas przechodzenia pod mostem.

Zgodność „pionowa”: symulacja przejścia pod mostem z uwzględnieniem:

— wysokości anteny nad powierzchnią wody przy bieżącym zanurzeniu;

— kąta promieniowania zgodnie z wiązką radarową i przegłębieniem jednostki pływającej;

— wysokości mostu między dolną krawędzią mostu a powierzchnią wody.

x

x

56. Rozdzielczość

Symulacja radarowa musi zapewniać realistyczny obraz radarowy.

Symulacja radarowa musi spełniać wymogi normy ETSI EN 302 194 [1].

Właściwa rozdzielczość musi być wykazana z odległości 1 200 m: dwa obiekty, między którymi odległość azymutowa wynosi 30 m, muszą być zidentyfikowane jako dwa odrębne obiekty.

Dwa obiekty znajdujące się w odległości 1 200 m w tym samym kierunku, między którymi odległość wynosi 15 m, muszą być zidentyfikowane jako dwa różne obiekty.

x

x

57. Zacienienie spowodowane przez własną lub inną jednostkę pływającą

Zacienienie odpowiada stosunkom trygonometrycznym, ale nie uwzględnia zmian dynamicznej pozycji jednostki pływającej.

Zacienienie powodowane przez własną jednostkę pływającą należy sprawdzić przez zbliżenie się do boi i określenie odległości, gdy boję zasłania dziób jednostki. Odległość musi być realistyczna.

Zacienienie spowodowane przez inną jednostkę pływającą należy sprawdzić, ustawiając dwie jednostki w tym samym kierunku. W przypadku umieszczenia mniejszej jednostki pływającej za większą jednostką mniejsza jednostka pływająca nie powinna pojawiać się na wyświetlanym obrazie radarowym.

x

x

58. Zakłócenia powodowane przez morze i deszcz

Regulacja filtrów i ich działanie odpowiadają rzeczywistym zatwierdzonym urządzeniom.

Ocenę przeprowadza się przez włączenie i regulację filtrów.

x

x

59. Fałszywe echo

Generowane jest fałszywe echo. Ponadto częstotliwość wielokrotnego echa zmienia się w realistyczny sposób wraz ze wzrostem odległości.

W ćwiczeniu z udziałem wielu docelowych jednostek pływających fałszywe echo musi być widoczne. Podczas badania obserwator musi szukać zakłóceń i wielokrotnego echa.

x

x

60. Głębokość wody

Topografia dna jest opisana szczegółowo za pomocą konturów i sondowań batymetrycznych lub w dowolnej innej formie w wysokiej rozdzielczości, o ile dostępne są odpowiednie dane.

Podczas żeglugi przez obszar, który ma być poddany badaniu, należy sprawdzić, czy echosonda pokazuje realistyczne wartości.

x

61. Prąd

Prąd może być zdefiniowany dowolnie za pomocą co najmniej dwuwymiarowych pól wektorowych o wysokiej rozdzielczości dostosowanej do wielkości jednostki pływającej i obszaru.

Oddziaływanie prądu należy sprawdzić przez pozwolenie własnej jednostce pływającej na dryfowanie po rzece. Jednostka pływająca musi poruszać się z prądem w realistyczny sposób.

x

x

62. Pływ

Dane dotyczące pływów są podane w zgrubnej rozdzielczości przestrzennej lub czasowej bądź w obydwu z nich.

Oddziaływanie pływu na obiekty pływające można ocenić za pomocą symulacji dotyczącej najlepiej małego obiektu pływającego bez napędu, niepoddanego działaniu żadnych innych sił (np. pochodzących od wiatru lub lin). Dzięki zmianie pory dnia można sprawdzić, czy prąd pływowy i stan wody są zależne od czasu i realistyczne. Poziom wody można obserwować bezpośrednio na echosondzie i rejestrować go przez cały dzień w celu porównania z danymi pomiarowymi lub obliczeniowymi.

x

63. Wiatr

Można określić fluktuacje i pola wektorowe wiatru i możliwa jest lokalna modyfikacja.

Jeżeli na pokładzie „zainstalowano” anemometr, przyrząd na mostku musi obrazować względną prędkość i kierunek wiatru. Należy zbadać wpływ różnych pól wiatru na dynamikę jednostki pływającej.

x

64. Dwu- lub trójwymiarowe modele obiektów stacjonarnych

Dwuwymiarowe zamienniki obiektów są dozwolone tylko w przypadku obiektów oddalonych i nie są rozpoznawane.

Podczas gdy jednostka pływająca porusza się po całym obszarze symulacji, który musi zostać zatwierdzony, obserwowane są obiekty stałe. Można stwierdzić, w jakiej odległości i w jaki sposób zmniejszany jest poziom szczegółowości i czy stosowane są modele dwuwymiarowe.

x

65. Poziom szczegółowości obiektów stacjonarnych

W przypadku prawidłowego poziomu szczegółowości obiekty są realistyczne, chociaż widoczne mogą być uproszczenia kształtu i powierzchni.

Do symulacji wprowadza się obszar szkoleniowy, który ma zostać poddany ocenie, oraz własną jednostkę pływającą. Najpierw należy sprawdzić, czy zidentyfikowano wszystkie ważne dla nawigacji obiekty. Sceneria musi na pierwszy rzut oka wydawać się realistyczna.

x

66. Modele dzienne/nocne obiektów ruchomych

W ciemności można oświetlić każdy obiekt. Ważne dla nawigacji źródła światła mogą emitować światło o określonych właściwościach.

Do symulacji wprowadza się obszar szkoleniowy, który ma zostać poddany ocenie, oraz własną jednostkę pływającą. Godzina symulacji jest ustawiona na północ. Należy sprawdzić, czy wszystkie ważne dla nawigacji obiekty są oświetlone w symulacji tak jak w rzeczywistości.

Ponadto należy sprawdzić, czy inne obiekty są oświetlone. Jeśli oprogramowanie symulatora posiada tę funkcję, instruktor włącza i wyłącza oświetlenie odpowiednich obiektów.

x

67. Dwu- lub trójwymiarowe modele obiektów ruchomych

Obiekty dwuwymiarowe są używane tylko w tle (duża odległość), więc trudno jest je dostrzec. W przeciwnym razie stosuje się modele trójwymiarowe.

Do symulacji wprowadza się obszar szkoleniowy, który ma zostać poddany ocenie, oraz wybiera się własną jednostkę pływającą. Nawigacja obejmuje cały obszar szkoleniowy; jednocześnie wykorzystuje się, obserwuje i ocenia dostępne obiekty ruchome w celu ustalenia, czy ich płaskie powierzchnie są zwrócone w stronę obserwatora.

x

68. Poziom szczegółowości

W przypadku zwiększonego poziomu szczegółowości obiekty są realistyczne, chociaż ich kształty i powierzchnie są uproszczone.

Własna jednostka pływająca porusza się po dowolnie wybranym obszarze operacyjnym. Wykorzystuje się możliwe do oceny obiekty ruchome. Ich wygląd powinien być realistyczny.

x

69. Ustawianie świateł i sygnałów dziennych

Emitowane światła i sygnały można włączać indywidualnie, tj. wszystkie światła i sygnały są przechowywane oddzielnie w bazie danych i są ustawiane zgodnie z wymogami prawdziwej jednostki pływającej i zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi wykorzystywanej jednostki pływającej.

W bliskiej odległości od jednostki pływającej w ruchu na dowolnym obszarze szkoleniowym wykorzystuje się własną jednostkę pływającą. O ile to możliwe, operator ustawia wszystkie rodzaje sygnałów dziennych i sygnalizacji świetlnej na pokładzie jednostki pływającej w ruchu. Jeśli pozwala na to symulator, zamiast jednostki pływającej w ruchu wykorzystuje się drugą własną jednostkę pływającą. Na drugiej własnej jednostce pływającej również ustawia się wszystkie rodzaje sygnałów świetlnych i dziennych. Na stanowisku sterowym pierwszej własnej jednostki pływającej sprawdza się, które sygnały świetlne i dzienne są widoczne na obydwu pozostałych jednostkach.

x

70. Modele dzienne/nocne

Źródła światła mogą migotać zgodnie z określonymi właściwościami.

Własna jednostka pływająca porusza się po obszarze operacyjnym. Czas symulacji ustawia się na 24:00 h. Wykorzystuje się wszystkie możliwe do oceny obiekty ruchome. W miarę możliwości operator włącza wszystkie dostępne źródła światła zainstalowane na obiektach w celu kontroli wzrokowej.

x

71. Odbijanie fal radarowych

Echo na obrazie radarowym musi być realistyczne i zależne od kąta widzenia.

Należy sprawdzić, czy odbijające obiekty wykazują realistyczne echo.

x

x

72. Echa spowodowane falami i opadami

Dostępne są echa stanu morza odpowiadające typowym rodzajom fal, w tym szereg poziomów stanu morza. Echo spowodowane przez opady jest realistyczne.

Echa stanu morza należy sprawdzić przez wprowadzenie różnych wysokości i kierunków fal. Sprawdza się echa spowodowane przez opady.

x

x

73. Fale

Stan morza i kierunek fal można dostosowywać; jednostka pływająca porusza się w sposób realistyczny.

Należy sprawdzić, czy ruch jednostki pływającej zmienia się w zależności od stanu morza. Kierunki i wysokość fal muszą być widoczne.

x

74. Opady

Dostępne są wszystkie warunki pogodowe (ograniczenie widoczności, opady z wyjątkiem błyskawic i tworzenia się chmur), co zapewnia spójność obrazu.

Należy przeprowadzić kontrolę wzrokową, aby sprawdzić, czy widoczność może zostać zmniejszona.

x

75. Obrazowanie map

ECDIS śródlądowy w trybie informacyjnym musi spełniać wymogi najnowszego wydania ES-RIS opublikowanego przez Europejski Komitet ds. Opracowywania Norm w Żegludze Śródlądowej.

Należy sprawdzić, czy oprogramowanie ECDIS śródlądowego

oraz elektroniczna mapa nawigacyjna w żegludze śródlądowej (iENC) są zgodne z częścią I i V ES-RIS w jej aktualnej wersji w odniesieniu do ECDIS śródlądowego w trybie informacyjnym.

x

76. Jednostki miar

Symulator wykorzystuje jednostki stosowane w europejskiej żegludze po śródlądowych drogach wodnych (km, km/h).

Należy ocenić wyświetlane jednostki.

x

x

77. Warianty językowe

Stosowanym językiem jest język przeprowadzania egzaminu i/lub język angielski.

Należy sprawdzić język przyrządów.

x

x

78. Liczba ćwiczeń

Istnieje możliwość tworzenia, zapisywania i przeprowadzania różnych ćwiczeń, które można zmieniać w trakcie wykonywania.

Należy przeprowadzać różne operacje.

x

x

79. Liczba własnych jednostek pływających

Dla każdego mostku można wprowadzić inną własną jednostkę pływającą.

Zademonstrowanie oddzielnych ćwiczeń na wielu mostkach (w stosownych przypadkach).

x

80. Przechowywanie danych

Należy przechowywać wszystkie wartości w ramach symulacji, które są niezbędne do odtworzenia symulacji, w tym wideo i dźwięk potwierdzające wyniki wnioskodawcy.

Wraz z uruchomieniem symulacji dane zostają zapisane. Symulacja jest ponownie ładowana i weryfikowana, aby ustalić, czy zarejestrowany przebieg symulacji zawiera wszystkie istotne dane.

x

x

81. Przechowywanie wyświetlonego egzaminu

Musi istnieć możliwość odtworzenia egzaminu w pomieszczeniu zajmowanym przez operatora lub przy stanowisku na potrzeby podsumowania. Musi istnieć możliwość nagrania komunikatów przekazywanych drogą radiową.

Ćwiczenie należy odtworzyć.

x

x

II. STANDARDY DOTYCZĄCE PROCEDURY ADMINISTRACYJNEJ ZATWIERDZANIA SYMULATORÓW PROWADZENIA STATKU I SYMULATORÓW RADARU

I. Procedura zatwierdzania symulatorów stosowanych podczas egzaminów, o których mowa w art. 17 ust. 3 lit. a) i b) dyrektywy (UE) 2017/2397

1. Podmiot korzystający z symulatorów do oceny kompetencji przedstawia właściwemu organowi państwa członkowskiego wniosek o zatwierdzenie:

a) określający, w przypadku której oceny kompetencji zezwala się na stosowanie symulatora, tj. egzaminu praktycznego w celu uzyskania świadectwa kwalifikacji kapitana (symulator obsługi statku) albo egzaminu praktycznego w celu uzyskania szczególnego zezwolenia na uprawianie żeglugi z pomocą radaru (symulator radaru) bądź obydwu tych egzaminów;

b) wskazujący, że symulator jest w pełni zgodny z minimalnymi wymogami technicznymi i funkcjonalnymi określonymi w odpowiednim standardzie lub odpowiednich standardach dotyczących symulatorów.

2. Właściwy organ zapewnia, aby minimalne wymogi określone w standardzie dotyczącym wymogów funkcjonalnych i technicznych w zakresie symulatorów były sprawdzane zgodnie z procedurą badania dla każdej pozycji. W tym celu właściwy organ korzysta z usług ekspertów niezależnych od podmiotu prowadzącego program szkoleniowy. Eksperci dokumentują weryfikację zgodności dla każdej pozycji. Jeżeli procedury badań potwierdzają, że wymogi zostały spełnione, właściwy organ zatwierdza symulator. W zatwierdzeniu określa się, która konkretna ocena kompetencji jest dozwolona na danym symulatorze.

II. Powiadomienie o zatwierdzeniu i system standardów jakości

1. Właściwy organ zatwierdzający symulatory powiadamia o zatwierdzeniu symulatora Komisję Europejską i każdą zainteresowaną organizację międzynarodową, podając co najmniej następujące informacje:

a) ocenę kompetencji, w przypadku której zezwala się na stosowanie symulatora, tj. egzamin praktyczny w celu uzyskania świadectwa kwalifikacji kapitana (symulator prowadzenia statku) albo egzamin praktyczny w celu uzyskania szczególnego zezwolenia na uprawianie żeglugi z pomocą radaru (symulator radaru) bądź obydwa te egzaminy;

b) imię i nazwisko operatora symulatora;

c) nazwę programu szkoleniowego (w stosownych przypadkach);

d) organ wydający świadectwa kwalifikacji, szczególne zezwolenia lub świadectwa potwierdzające zaliczenie egzaminu praktycznego;

e) datę wejścia w życie, cofnięcia lub zawieszenia zatwierdzenia symulatora.

2. Do celów systemu oceny i zapewnienia jakości, o którym mowa w art. 27 dyrektywy (UE) 2017/2397, właściwe organy przechowują wnioski określone w sekcji I pkt 1 lit. a) i dokumentację określoną w sekcji I pkt 2.

(1) Docelowa jednostka pływająca jest w pełni kontrolowana przez symulator, a jej sposób poruszania się może być znacznie prostszy niż w przypadku własnej jednostki pływającej.

(2) Własna jednostka pływająca jest obiektem w symulatorze, który jest w pełni kontrolowany przez człowieka i stanowi wizualną reprezentację scenariusza.