Artykuł 11b

1. W przypadku gdy właściciel zwierzęcia domowego lub osoba upoważniona nie udostępni zwierzęcia domowego do kontroli, o których mowa w art. 11 pkt 1 i 2 niniejszego rozporządzenia, lub w przypadku gdy wyniki tych kontroli wykażą, że zwierzę domowe nie spełnia warunków określonych w części VI rozporządzenia (UE) 2016/429 lub w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2026/131, właściwe organy, organy celne lub inne organy publiczne wyznaczone do przeprowadzania kontroli, po konsultacji z urzędowym lekarzem weterynarii oraz, w razie potrzeby, z właścicielem zwierzęcia domowego lub osobą upoważnioną, podejmują decyzję o:

a) izolacji zwierzęcia domowego pod nadzorem urzędowym przez okres niezbędny do zapewnienia zgodności z przepisami;

b) przyjęciu wszelkich innych decyzji administracyjnych w celu zapewnienia zgodności danego zwierzęcia domowego z przepisami;

c) odesłaniu zwierzęcia domowego poza Unię; lub

d) w przypadku gdy zastosowanie środków, o których mowa w lit. a), b) i c), nie jest wykonalne – nakazaniu uśmiercenia zwierzęcia domowego zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony zwierząt domowych podczas ich uśmiercania.

2. W przypadku gdy właściwe organy, organy celne lub inne organy publiczne odpowiedzialne za kontrole, o których mowa w art. 11 pkt 1 i 2, udzielą odmowy przemieszczenia o charakterze niehandlowym zwierzęcia domowego do Unii, zwierzę domowe zostaje odizolowane pod nadzorem urzędowym do czasu przyjęcia środków przewidzianych w ust. 1 lit. c) i d).

3. Środki, o których mowa w niniejszym artykule, są stosowane na koszt właściciela zwierzęcia domowego lub osoby upoważnionej.”

.