Artykuł 2

Niesprzedane produkty konsumpcyjne wymienione w załączniku VII do rozporządzenia (UE) 2024/1781 mogą zostać zniszczone w następujących okolicznościach, pod warunkiem że dostępna jest dokumentacja, o której mowa w art. 3:

a) produkt jest produktem niebezpiecznym w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/988 (4);

b) produkt jest nieadekwatny do celu, do którego jest przeznaczony, ponieważ jest niezgodny z prawem Unii lub prawem krajowym z powodów innych niż te, o których mowa w lit. a), a jego zniszczenie jest wymagane prawem lub stanowi odpowiednie i proporcjonalne działanie naprawcze;

c) na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego, decyzji wynikającej z procedury alternatywnego rozstrzygania sporów (ADR), powiadomienia posiadacza praw, właściwego organu lub podmiotu upoważnionego do działania w imieniu posiadacza praw lub dochodzenia wewnętrznego prowadzonego przez podmiot gospodarczy stwierdzono, że produkt narusza prawa własności intelektualnej, i pod warunkiem że podmiot gospodarczy może należycie uzasadnić naruszenie;

d) produkt podlega ważnej i możliwej do wyegzekwowania licencji lub podobnemu wymogowi umownemu, który chroni prawa własności intelektualnej i zgodnie z którym sprzedaż, dystrybucja lub jakakolwiek inna forma przekazania produktu po upływie określonego okresu stanowi naruszenie tych praw własności intelektualnej, a ten określony termin upłynął, a także pod warunkiem że podmiot gospodarczy może należycie uzasadnić naruszenie i wykazać, że zniszczenie jest odpowiednim i proporcjonalnym działaniem naprawczym;

e) produkt nie nadaje się do przygotowania do ponownego użycia lub regeneracji z powodu niewykonalności technicznej usunięcia lub trwałego uniemożliwienia dostępu do etykiet, logo lub rozpoznawalnych cech projektu produktu, które:

(i) są chronione prawami własności intelektualnej; lub

(ii) uznaje się za nieodpowiednie;

f) produkt można racjonalnie uznać za niedopuszczalny do użytku przez konsumenta z powodu uszkodzeń, w tym uszkodzeń fizycznych, pogorszenia jakości lub zanieczyszczenia, w tym problemy z higieną, niezależnie od tego, czy są one spowodowane przez konsumentów lub występują podczas manipulowania produktem przez podmioty gospodarcze lub inne podmioty uczestniczące w łańcuchu dostaw, transporcie, sprzedaży detalicznej lub przechowywaniu, a naprawa oraz odnowienie nie są technicznie wykonalne ani opłacalne;

g) produkt jest nieadekwatny do celu, do którego był przeznaczony, z powodu wad projektowych lub produkcyjnych, których naprawa nie jest technicznie wykonalna;

h) tylko jeśli warunki, o których mowa w lit. a)–g), nie mają zastosowania – ofertę przekazania produktu w formie darowizny złożono bezpośrednio co najmniej trzem odpowiednim podmiotom gospodarki społecznej z siedzibą na terytorium Unii albo zamieszczono ją na łatwo dostępnej stronie internetowej podmiotu gospodarczego na okres co najmniej ośmiu tygodni, a produkty oferowane jako darowizna nie zostały przyjęte;

i) produkt przekazano w formie darowizny podmiotowi gospodarki społecznej z siedzibą na terytorium Unii, ale nie znaleziono dla niego żadnego odbiorcy;

j) podmiot przetwarzający odpady udostępnił produkt na rynku po przygotowaniu go do ponownego użycia, ale nie znaleziono dla niego żadnego odbiorcy.