Artykuł 3

Przez okres pięciu lat od zniszczenia niesprzedanego produktu konsumpcyjnego objętego odstępstwem na podstawie art. 2 podmioty gospodarcze przechowują i udostępniają na żądanie właściwym organom w postaci elektronicznej w terminie 30 dni od otrzymania wniosku, z wyjątkiem sytuacji, gdy informacje te są dostępne właściwemu organowi krajowemu na podstawie innego aktu prawnego, następującą dokumentację:

a) w przypadku produktu niebezpiecznego, o którym mowa w art. 2 lit. a), jeden z poniższych dokumentów:

(i) opis zastrzeżeń, które budzi produkt w zakresie zdrowia lub bezpieczeństwa i które zagrażają jego zgodności z ogólnym wymogiem bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) 2023/988, w tym ocena bezpieczeństwa produktu zgodnie z art. 6, 7 i 8 tego rozporządzenia;

(ii) sprawozdanie z badań wskazujące na obecność w produkcie niezgodnych chemikaliów oraz określające mające zastosowanie prawo Unii lub prawo krajowe;

b) w przypadku produktu, o którym mowa w art. 2 lit. b), oświadczenie z samooceny wskazujące rodzaj niezgodności oraz mające zastosowanie prawo Unii lub prawo krajowe;

c) w przypadku, o którym mowa w art. 2 lit. c), prawomocne orzeczenie sądowe, decyzja ADR lub powiadomienie, o którym mowa w lit. c), lub dokumentacja dochodzenia wewnętrznego uzasadniającego naruszenie;

d) w przypadku, o którym mowa w art. 2 lit. d), licencja, umowa lub porozumienie, które zostały zawarte z posiadaczem praw i które wyraźnie określają ograniczenia dotyczące dystrybucji lub innych form przekazania produktu po upływie określonego okresu, wraz z uzasadnieniem, że zniszczenie jest odpowiednim i proporcjonalnym działaniem;

e) w przypadku, o którym mowa w art. 2 lit. e), protokół kontroli lub dokumentacja uzupełniająca, w której wykazano, że techniczne warianty przygotowania produktu do ponownego użycia lub regeneracji zostały ocenione i uznane za niewykonalne, w tym, w stosownych przypadkach, dowody wizualne, analizy techniczne lub opinie ekspertów potwierdzające techniczną niewykonalność usunięcia lub trwałego uniemożliwienia dostępu do etykiet, logo lub rozpoznawalnych cech, które są chronione prawami własności intelektualnej lub które uznaje się za niewłaściwe;

f) w przypadku uszkodzonego produktu, o którym mowa w art. 2 lit. f), lub produktu nieadekwatnego do celu, o którym mowa w lit. g) tego artykułu, jeden z następujących dokumentów:

(i) dowody na to, że produkt został poddany procedurom oceny jakości, m.in. ocenie wizualnej i sortowaniu, w ramach których priorytetowo traktuje się uzupełnienie zapasów i naprawę, w tym opis procedury oceny jakości, znormalizowane plany naprawy konkretnych rodzajów uszkodzeń oraz opis konkretnych przypadków, w których naprawa oraz odnowienie nie są możliwe ze względów technicznych lub związanych z opłacalnością w odniesieniu do produktu, o którym mowa w art. 2 lit. f), lub ze względów technicznych w odniesieniu do produktu, o którym mowa w lit. g) tego artykułu;

(ii) protokół kontroli, w formie testu technicznego, wyników mających zastosowanie ocen praktycznych lub innych ekspertyz, w których dokumentuje się rodzaj i wagę stwierdzonych uszkodzeń w odniesieniu do artykułów lub partii, których te uszkodzenia dotyczą, oraz fakt, że środki naprawcze nie są wykonalne ze względów technicznych lub związanych z opłacalnością w odniesieniu do produktu, o którym mowa w art. 2 lit. f), lub ze względów technicznych w odniesieniu do produktu, o którym mowa w lit. g) tego artykułu;

g) w przypadku, o którym mowa w art. 2 lit. h), dowód oferty darowizny;

h) w przypadku, o którym mowa w art. 2 lit. i), oświadczenie potwierdzające, że produkt został otrzymany jako darowizna i że nie można było znaleźć dla niego odbiorcy;

i) w przypadku, o którym mowa w art. 2 lit. j), dokumentacja wykazująca, że produkt otrzymano od podmiotu przetwarzającego odpady i że nie można było znaleźć dla niego odbiorcy.