Załącznik I

(Badanie chemiczne)

1. CEL I ZAKRES

Metoda oznaczania całkowitej zawartości wody w kurczętach mrożonych i głęboko mrożonych obejmuje oznaczanie zawartości wody i białka w próbkach homogenizowanych tusz drobiowych. Oznaczoną całkowitą zawartość wody porównuje się z wartością dopuszczalną zgodnie ze wzorami podanymi w załączniku VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2026/343, aby ustalić, czy w czasie przetwarzania wchłonięta została nadmierna ilość wody. Jeżeli analityk podejrzewa obecność jakiejkolwiek substancji, która może wpłynąć na ocenę wyników, jest zobowiązany/zobowiązana przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności.

2. DEFINICJE

„Tusza”: tusza drobiowa z kośćmi, tkanką chrzęstną oraz podrobami ostatecznie zawartymi w tuszy.

„Podroby”: wątroba, serce, żołądek mięśniowy i jajowód, żółtka jaj i jaja (ze skorupą lub bez) uzyskane od kur w rzeźni.

3. ZASADA

Zawartość wody i białka oznacza się zgodnie z metodami opisanymi w normach ISO (Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej) lub innymi metodami analizy zatwierdzonymi przez Radę Unii Europejskiej.

Najwyższa dopuszczalna całkowita zawartość wody w tuszy jest obliczana na podstawie zawartości białka w tuszy, która może być powiązana z zawartością wody fizjologicznej.

4. APARATURA ORAZ ODCZYNNIKI

4.1.

Waga do ważenia tuszy oraz opakowań, ważąca z dokładnością co najmniej 1 g.

4.2.

Tasak lub piła do rozbioru tusz na kawałki o rozmiarze pozwalającym na ich wprowadzenie do rozdrabniacza mięsa.

4.3.

Wysoko wydajna maszyna rozdrabniająca oraz mieszarka do homogenizowania całych kawałków drobiu mrożonego i głęboko mrożonego.

Uwaga:

Nie zaleca się konkretnego typu rozdrabniacza mięsa. Rozdrabniacz powinien posiadać moc pozwalającą na rozdrabnianie mrożonego lub głęboko mrożonego mięsa oraz kości, celem uzyskania jednorodnej próbki odpowiadającej mieszance uzyskanej przy wykorzystaniu rozdrabniacza wyposażonego w tarczę z otworami o średnicy 4 mm.

4.4.

Aparatura służąca do oznaczania zawartości wody, wymieniona w normie ISO 1442.

4.5.

Aparatura służąca do oznaczania zawartości białka, wymieniona w normie ISO 937.

5. METODA

5.1.

Siedem tusz wybrać losowo z kontrolowanej partii drobiu i w każdym przypadku przechowywać je w stanie zamrożonym do momentu rozpoczęcia analizy zgodnie z pkt 5.2–5.6.

Analizę przeprowadza się albo jako analizę każdej z siedmiu tusz osobno, albo jako analizę próbki zbiorczej obejmującej siedem tusz.

5.2.

Przygotowanie rozpocząć w ciągu godziny po wyjęciu tusz z zamrażarki.

5.3.

a) Przetrzeć zewnętrzną stronę opakowania w celu usunięcia powierzchniowego lodu i powierzchniowej wody. Każdą tuszę zważyć oraz wyjąć z opakowania. Po podzieleniu tuszy na mniejsze części usunąć opakowanie, w które zawinięte są podroby jadalne. Oznaczyć łączną masę tuszy wraz z podrobami i lód przylegający do tuszy, z dokładnością do jednego grama, po odjęciu masy usuniętego opakowania, w celu uzyskania wartości „P1”.

b) W przypadku analizy próbki zbiorczej oznacza się łączną masę siedmiu tusz przygotowanych zgodnie z pkt 5.3 lit. a), co daje wartość „P7”.

5.4.

a) Całą tuszę o masie P1 rozdrobnić w rozdrabniaczu wymienionym w pkt 4.3 (oraz – jeżeli to konieczne – również wymieszać przy pomocy mieszarki) w celu uzyskania jednorodnego materiału, z którego następnie należy pobrać próbkę reprezentatywną dla każdej tuszy.

b) W przypadku analizy próbki zbiorczej wszystkie siedem tusz o masie P7 rozdrobnić w rozdrabniaczu wymienionym w pkt 4.3 (oraz – jeżeli to konieczne – również wymieszać przy pomocy mieszarki) w celu uzyskania jednorodnego materiału, z którego następnie należy pobrać dwie próbki reprezentatywne dla tych siedmiu tusz. Dwie próbki analizuje się w sposób opisany w pkt 5.5 i 5.6.

5.5.

Próbkę jednorodnego materiału należy pobrać i wykorzystać niezwłocznie do oznaczenia zawartości wody zgodnie z normą ISO 1442, aby uzyskać zawartość wody „a %”.

5.6.

Próbkę jednorodnego materiału należy również pobrać i wykorzystać niezwłocznie do oznaczenia zawartości azotu zgodnie z normą ISO 937. Zawartość azotu przelicza się na zawartość białka surowego określoną jako „b %”, przez przemnożenie przez współczynnik 6,25.

6. OBLICZANIE WYNIKÓW

6.1.

a) Masa wody (W) w każdej tuszy odpowiada wartości aP1/100, a masa białka (RP) odpowiada wartości bP1/100 – obydwie te wartości wyrażone są w gramach. Oznaczyć sumę masy wody (W7) oraz białka (RP7) w siedmiu badanych tuszach.

b) W przypadku analizy próbki zbiorczej oznacza się średnią zawartość wody oraz białka w dwóch badanych próbkach, przez co uzyskuje się odpowiednio wartości a % oraz b %. Masa wody (W7) w siedmiu tuszach odpowiada wartości aP7/100, a masa białka (RP7) odpowiada wartości bP7/100 – obydwie te wartości wyrażone są w gramach.

6.2.

Średnią masę wody (WA) i białka (RPA) wylicza się przez podzielenie, odpowiednio, W7 i RP7 przez siedem.

6.3.

Teoretyczną zawartość wody fizjologicznej wyrażoną w gramach, oznaczoną przy zastosowaniu niniejszej metody, można wyliczyć za pomocą poniższego wzoru:

w przypadku kurcząt: 3,53 × RPA + 23.