Artykuł 23

1. Do celów art. 317 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje klasyfikują każde zdarzenie straty do jednego rodzaju zdarzenia poziomu 1 zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia oraz do jednej kategorii poziomu 2 zgodnie z art. 25–31 niniejszego rozporządzenia. Jeżeli zdarzenie straty odpowiada wielu rodzajom zdarzeń poziomu 1 lub wielu kategoriom poziomu 2, instytucje klasyfikują to zdarzenie do najbardziej istotnego rodzaju zdarzenia poziomu 1 lub do najbardziej istotnej kategorii poziomu 2.

2. Instytucje przypisują do każdego zdarzenia straty wszystkie mające zastosowanie atrybuty zgodnie z art. 32.

3. W zbiorze danych dotyczących strat instytucje nie uwzględniają strat, które są w pełni odzyskiwane w ciągu pięciu dni roboczych. W przypadku częściowego odzyskania instytucje uwzględniają w stracie brutto, o której mowa w art. 318 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jedynie tę część straty, która nie została odzyskana w ciągu pięciu dni roboczych.

4. Za zdarzenia straty wynikające z postępowań sądowych instytucje uznają straty spowodowane wszystkimi sporami i ugodami prawnymi, w tym zarówno obowiązkowymi ugodami sądowymi, jak i pozasądowymi sporami i ugodami.