Artykuł 108

(art. 64 ust. 1 kodeksu)

1. Do celów zapewnienia zgodności z regułami odnoszącymi się do statusu pochodzenia produktów właściwe organy kraju korzystającego przeprowadzają z własnej inicjatywy:

a) weryfikacje statusu pochodzenia produktów;

b) regularne kontrole zarejestrowanych eksporterów.

Te weryfikacje i kontrole przeprowadza się w odstępach ustalonych na podstawie odpowiednich kryteriów analizy ryzyka. W tym celu przepisy krajowe krajów korzystających wymagają od eksporterów dostarczania kopii lub wykazu sporządzanych przez nich oświadczeń o pochodzeniu zgodnie z art. 91 ust. 1 lit. e).

Po otrzymaniu wniosku o weryfikację, o którym mowa w art. 106, właściwe organy krajów korzystających sprawdzają, na podstawie informacji zawartych we wniosku o weryfikację, czy spełnione są wymogi określone w art. 41–58 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 i w niniejszej podsekcji. Właściwe organy krajów korzystających udzielają odpowiedzi na wniosek o weryfikację w terminie określonym w art. 106 niniejszego rozporządzenia.

2. Właściwe organy krajów korzystających mają prawo domagać się wszelkiego rodzaju dowodów i prowadzić wszelkiego rodzaju przeglądy ksiąg rachunkowych eksportera oraz, w stosownych przypadkach, również zaopatrujących go producentów, w tym również inspekcje w jego zakładach lub wszelkie inne kontrole, jakie uznają za stosowne.

3. W przypadku gdy weryfikacja wniosku o preferencyjne traktowanie taryfowe, o której mowa w art. 106, lub wszelkie inne dostępne informacje wskazują, że reguły pochodzenia są naruszane, kraj korzystający wywozu, z własnej inicjatywy lub na wniosek organów celnych państw członkowskich lub Komisji, przeprowadza odpowiednie dochodzenie lub zleca przeprowadzenie takiego dochodzenia w trybie pilnym w celu potwierdzenia takich naruszeń i zapobiegania im w przyszłości. W tym celu w takich dochodzeniach mogą uczestniczyć Komisja lub organy celne państw członkowskich.