Artykuł 45

1. Zarządcy infrastruktury wprowadzają zasady i procedury zarządzania odchyleniami ruchu pociągów od obowiązującego rozkładu jazdy. Te zasady i procedury publikuje się w regulaminie sieci, o którym mowa w art. 27 dyrektywy 2012/34/UE, i obejmują one zarządzanie ruchem w sytuacjach określonych w art. 44 ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia.

2. Zasady i procedury, o których mowa w ust. 1, mają na celu zminimalizowanie ogólnego wpływu odchyleń od rozkładu jazdy na wszystkie rodzaje ruchu kolejowego, z uwzględnieniem potrzeb wszystkich rodzajów transportu. Te zasady i procedury mogą obejmować reguły nadawania priorytetów różnym rodzajom zarządzanego ruchu oraz konkretne procedury, kryteria i cele, które należy stosować w podejściu wykorzystującym optymalizację, polegającym na optymalizacji funkcji docelowej, takiej jak minimalizacja liczby minut opóźnienia lub czasu przywrócenia normalnego funkcjonowania, zamiast jednoznacznego definiowania reguł nadawania priorytetów.

3. W przypadku zakłócenia w ruchu pociągów spowodowanego przez awarię techniczną lub wypadek zarządca infrastruktury podejmuje wszystkie konieczne kroki, aby przywrócić normalną sytuację. W tym celu zarządca infrastruktury wdraża plan ewentualnościowy opracowany zgodnie z art. 21. Jeżeli zakłócenie ma potencjalny wpływ na ruch transgraniczny, zainteresowani zarządcy infrastruktury współpracują ze sobą w celu przywrócenia normalnego ruchu transgranicznego zgodnie z europejskimi ramami koordynacji zarządzania ruchem, zarządzania zakłóceniami i zarządzania kryzysowego na poziomie transgranicznym, o których mowa w art. 46.

4. Przy ustanawianiu zasad i procedur, o których mowa w ust. 1, zarządcy infrastruktury uwzględniają europejskie ramy koordynacji zarządzania ruchem, zarządzania zakłóceniami i zarządzania kryzysowego na poziomie transgranicznym, o których mowa w art. 46. Zarządcy infrastruktury wyjaśniają w regulaminie sieci powody wszelkich odstępstw od wspólnych zasad i procedur ustanowionych w europejskich ramach koordynacji zarządzania ruchem, zarządzania zakłóceniami i zarządzania kryzysowego na poziomie transgranicznym.

5. W przypadkach siły wyższej oraz w przypadku gdy jest to bezwzględnie konieczne z powodu incydentu powodującego czasową niemożność korzystania z infrastruktury kolejowej, przyznane uprawnienia do zdolności przepustowej mogą być cofnięte bez uprzedzenia na tak długo, jak jest to konieczne do naprawy systemu, przy jednoczesnym dołożeniu wszelkich starań w celu zapewnienia możliwych rozwiązań alternatywnych.

Zarządca infrastruktury może, jeśli uzna to za konieczne, wymagać od przedsiębiorstw kolejowych udostępnienia mu zasobów, które uważa za najbardziej odpowiednie do przywrócenia możliwie jak najszybciej normalnej sytuacji.

6. W przypadku anulowania uprawnienia do zdolności przepustowej zarządcy infrastruktury informują przedsiębiorstwa kolejowe o kwestiach dotyczących ich zarządzania czasem, postępach w naprawach i możliwych rozwiązaniach alternatywnych względem przyznanych im uprawnień do zdolności przepustowej.

7. Państwa członkowskie mogą wymagać od przedsiębiorstw kolejowych zaangażowania się w zapewnienie egzekwowania i monitorowania przestrzegania norm i zasad bezpieczeństwa w ich własnym zakresie.