Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1386 z dnia 17 czerwca 2026 r. w sprawie monitorowania inwestycji zagranicznych w Unii oraz uchylenia rozporządzenia (UE) 2019/452
Rozdział 2 — Krajowe mechanizmy monitorowania
Artykuł 4
W mocyWymogi minimalne
1. Przepisy i procedury dotyczące monitorowania muszą być przejrzyste i nie mogą prowadzić do dyskryminacji między państwami trzecimi ani między państwami członkowskimi.
2. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku inwestycji zagranicznych, które wchodzą w zakres ich mechanizmu monitorowania i podlegają wymogowi zawiadomienia, organ monitorujący dysponował odpowiednimi procedurami i zasobami w celu:
a) przeprowadzenia wstępnego przeglądu inwestycji zagranicznej w ciągu 45 dni kalendarzowych od złożenia zawiadomienia w celu podjęcia decyzji, czy konieczne jest szczegółowe dochodzenie w celu ustaleniu, czy dana inwestycja zagraniczna prawdopodobnie będzie mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny; oraz
b) przeprowadzenia – na podstawie wyników wstępnego przeglądu i w razie potrzeby – szczegółowego dochodzenia w celu ustaleniu, czy dana inwestycja zagraniczna prawdopodobnie będzie mieć negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.
3. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organy monitorujące monitorowały oraz zapewniały zgodność z ich mechanizmem monitorowania i decyzjami dotyczącymi monitorowania, w szczególności poprzez zidentyfikowanie przypadków ich obchodzenia, zapobieganie i przeciwdziałanie im, a także aby dysponowały wystarczającymi zasobami do wykonywania tych zadań.
4. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organy monitorujące były uprawnione do monitorowania oraz przyjmowania decyzji dotyczących monitorowania inwestycji zagranicznych objętych zakresem mechanizmu monitorowania danego państwa członkowskiego i niepodlegających wymogowi uzyskania uprzedniego zezwolenia, z ich własnej inicjatywy przez co najmniej 15 miesięcy i maksymalnie przez pięć lat, po ukończeniu danej inwestycji zagranicznej, w przypadku gdy organ monitorujący ma podstawy, by sądzić, że taka inwestycja zagraniczna może mieć wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny.
5. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organy monitorujące były uprawnione, przez co najmniej 24 miesiące po ukończeniu inwestycji zagranicznej, do monitorowania i przyjęcia decyzji dotyczącej monitorowania tej inwestycji zagranicznej, pod warunkiem że podlega ona wymogowi uzyskania uprzedniego zezwolenia i nie zawiadomiono o niej lub zawiadomiono o niej po jej ukończeniu.
6. Informacje poufne udostępnione przyjmującemu państwu członkowskiemu do celów monitorowania muszą być chronione. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organy monitorujące umożliwiały podmiotom udostępniającym informacje wskazanie informacji, które podmioty te uznają za poufne.
7. Państwa członkowskie zapewniają, aby strony, które podlegają decyzji dotyczącej monitorowania, miały prawo do wniesienia skutecznego środka prawnego przed sądem od tej decyzji dotyczącej monitorowania.
8. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby sprawozdanie roczne było podawane do wiadomości publicznej i zawierało informacje dotyczące istotnych zmian legislacyjnych w tym państwie członkowskim oraz zagregowane i zanonimizowane dane dotyczące monitorowanych inwestycji zagranicznych, w tym wyniki decyzji dotyczących monitorowania, obywatelstwa lub państw siedziby, w zależności od przypadku, stron inwestycji zagranicznych zgłoszonych organowi monitorującemu oraz sektorów gospodarki, w których miały miejsce te transakcje, z wyjątkiem danych, których pełna anonimizacja jest niemożliwa.
9. Państwa członkowskie zapewniają, aby inwestycje zagraniczne podlegające wymogowi uzyskania uprzedniego zezwolenia, o którym mowa w ust. 15, były zgłaszane przez wnioskodawcę ubiegającego się o zezwolenie u organu monitorującego oraz poddawane monitorowaniu przed ukończeniem danej inwestycji zagranicznej.
10. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organy monitorujące, w stosownych przypadkach i bez zbędnej zwłoki, informowały osobę, która złożyła zawiadomienie, o kompletności tego zawiadomienia.
11. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organy monitorujące były uprawnione do nakładania skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji na inwestorów zagranicznych, którzy nie spełniają wymogów mechanizmu monitorowania, w tym nie złożyli zawiadomienia o inwestycji zagranicznej, w przypadku gdy było wymagane, lub nie przestrzegali środków łagodzących.
12. Organy monitorujące państw członkowskich i Komisja podają do wiadomości publicznej dane kontaktowe umożliwiające zainteresowanym stronom przekazywanie informacji dotyczących inwestycji zagranicznych z zachowaniem poufności.
13. Przewiduje się odpowiednie procedury zgłaszania inwestycji zagranicznych za pośrednictwem mechanizmu współpracy zgodnie z art. 5.
14. Przed przyjęciem decyzji o zezwoleniu na inwestycję zagraniczną z zastrzeżeniem środków łagodzących lub o zakazie lub wycofaniu inwestycji zagranicznej organ monitorujący umożliwia stronom, które podlegają planowanej decyzji dotyczącej monitorowania, skuteczne wyrażenia swoich opinii.
15. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby w ramach jego mechanizmu monitorowania nałożony był wymóg uzyskania uprzedniego zezwolenia na inwestycje zagraniczne, w przypadku gdy docelowe przedsiębiorstwo unijne, mające siedzibę na jego terytorium:
a) opracowuje, produkuje lub komercjalizuje produkty wymienione w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2021/821;
b) opracowuje, produkuje lub komercjalizuje towary lub technologie wymienione w załączniku do dyrektywy 2009/43/WE;
c) produkuje półprzewodniki lub technologie kwantowe, o których mowa w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, przeprowadza badania nad nimi lub opracowuje je, lub prowadzi badania nad technologiami sztucznej inteligencji, o których mowa w tym załączniku lub opracowuje je;
d) prowadzi działalność w sektorach transportu, energii lub infrastruktury cyfrowej i jest uznawane za krytyczne na podstawie ukierunkowanej oceny opartej na analizie ryzyka, która uwzględnia bezpieczeństwo narodowe i niezbędne funkcje społeczne w świetle usług podstawowych świadczonych przez to docelowe przedsiębiorstwo unijne i która jest przeprowadzana przez państwo członkowskie, w którym to docelowe przedsiębiorstwo unijne ma siedzibę;
e) prowadzi, w odniesieniu do surowców strategicznych wymienionych w sekcji I załącznika I do rozporządzenia (UE) 2024/1252, działalność w zakresie poszukiwania, wydobycia, przeróbki, recyklingu lub odzysku zdefiniowaną w art. 2 tego rozporządzenia, lub w zakresie gromadzenia zapasów;
f) jest jednym z następujących podmiotów:
(i) kontrahentem centralnym, czyli CCP, zdefiniowanym w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (38);
(ii) centralnym depozytem papierów wartościowych zdefiniowanym art. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 (39);
(iii) operatorem rynków regulowanych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 i art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE;
(iv) operatorem systemów płatności w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/26/WE (40), określonym jako operator systemu płatności zgodnie z art. 10 ust. 1 tej dyrektywy, z wyjątkiem systemów płatności obsługiwanych przez banki centralne;
(v) jakąkolwiek inną instytucją o znaczeniu systemowym w rozumieniu art. 131 ust. 3 dyrektywy 2013/36/UE;
(vi) globalnym dostawcą specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych; lub
g) jest właścicielem baz danych wykorzystywanych do rejestracji wyborców, systemów głosowania i innych systemów informacyjnych zaprojektowanych specjalnie do zarządzania operacjami wyborczymi, takimi jak liczenie, audyt i wyświetlanie wyników wyborów, oraz sprawozdania powyborcze w celu poświadczania i zatwierdzania wyników, opracowuje lub obsługuje takie bazy danych i systemy.
16. Państwa członkowskie mogą zadecydować o stosowaniu mechanizmu monitorowania do inwestycji zagranicznych objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia innych niż te, o których mowa w ust. 15. W przypadku gdy państwa członkowskie zadecydują o stosowaniu mechanizmu monitorowania do takich inwestycji zagranicznych, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do monitorowania tych inwestycji zagranicznych.
17. Ust. 15 nie ma zastosowania do inwestycji od podstaw.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.