Artykuł 9

1. Każde państwo członkowskie może sporządzić jeden lub więcej planów awaryjnych w celu zapewnienia gotowości i zdolności w zakresie zapewnienia wystarczających dostaw LMR na potrzeby odnowienia obszarów dotkniętych ekstremalnymi zdarzeniami pogodowymi, pożarami, chorobami, gradacjami agrofagów, klęskami lub wszelkimi innymi niepożądanymi zdarzeniami zidentyfikowanymi w krajowych ocenach ryzyka opracowanych zgodnie z art. 6 ust. 1 decyzji nr 1313/2013/UE.

Te plany awaryjne można przygotować w odniesieniu do co najmniej jednego z gatunków drzew wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz ich mieszańców, które państwo członkowskie uznało za istotne pod względem ekologicznym ze względu na obecne i prognozowane warunki klimatyczne i ekologiczne oraz za właściwe w celu przeciwdziałania stwierdzonemu ryzyku niedoboru LMR.

2. Plan awaryjny może zawierać następujące elementy, stosownie do potrzeb zainteresowanych państw członkowskich:

a) ocenę ryzyka wystąpienia poważnego niedoboru LMR i jego potencjalnego wpływu na zdrowie ludzi, zwierząt i roślin oraz na środowisko, przygotowaną na podstawie przewidywanego rozmieszczenia gatunków drzew, o których mowa w ust. 1, oraz na podstawie symulacji modelu klimatycznego, w przypadku gdy są one dostępne;

b) role i obowiązki podmiotów zaangażowanych w realizację planu awaryjnego oraz działanie, które ma zostać podjęte przez właściwe organy, podmioty profesjonalne i inne odpowiednie podmioty w celu zapewnienia dostaw LMR w przypadku poważnego niedoboru LMR;

c) koordynację, w stosownych przypadkach, z sąsiednimi państwami członkowskimi i sąsiednimi państwami trzecimi;

d) opis zasobów i personelu, które mają być utrzymywane i rozmieszczane w przypadku poważnego niedoboru LMR;

e) wyjaśnienie, w jaki sposób zasoby i personel zostaną rozmieszczone w przypadku poważnego niedoboru LMR;

f) opis koordynacji działań między podmiotami zaangażowanymi w przypadku poważnego niedoboru LMR;

g) zasady dotyczące odpowiednich kompetencji personelu właściwych organów oraz, w stosownych przypadkach, organów, organów publicznych, laboratoriów, podmiotów profesjonalnych i innych osób, o których mowa w lit. b);

h) środki mające na celu poinformowanie Komisji, państw członkowskich, zainteresowanych stron i społeczeństwa obywatelskiego o poważnym niedoborze LMR oraz środki wprowadzone w celu zaradzenia temu niedoborowi;

i) ustalenia dotyczące rejestrowania poważnego niedoboru LMR;

j) metody wyznaczania obszarów geograficznych, na których wystąpił poważny niedobór LMR;

k) identyfikację słabych punktów w podaży LMR, w tym pod względem skutków społeczno-gospodarczych, oraz środki mające na celu ograniczenie tych słabych punktów.

3. Państwa członkowskie dokonują przeglądu i, w razie potrzeby, aktualizacji swoich planów awaryjnych w celu uwzględnienia rozwoju wiedzy naukowej lub technicznej dotyczącej rozmieszczenia gatunków drzew i mieszańców objętych tymi planami.

4. Państwa członkowskie udostępniają swoje plany awaryjne Komisji, pozostałym państwom członkowskim i wszystkim właściwym podmiotom profesjonalnym, publikując je za pośrednictwem FOREMATIS.

5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 31 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie poprzez określenie elementów wymienionych w ust. 2 niniejszego artykułu w celu wsparcia tworzenia i wdrażania planów awaryjnych.