Artykuł 10

1. GSP+ przyznaje się, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) kraj korzystający z systemu GSP złożył wniosek o jego przyznanie;

b) na podstawie analizy wniosku Komisja uważa, że kraj składający wniosek spełnia warunki określone w art. 9.

2. Kraj składający wniosek przedkłada go Komisji na piśmie. Wniosek zawiera wyczerpujące informacje dotyczące ratyfikacji odpowiednich konwencji i obejmuje wiążące zobowiązania, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. d), e) i f), w tym plan działania.

3. Komisja powiadamia Parlament Europejski i Radę o otrzymaniu wniosku.

4. Po rozpatrzeniu wniosku Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych, zgodnie z art. 45, aby zmienić załącznik I w celu przyznania danemu krajowi składającemu wniosek statusu kraju korzystającego z GSP+ poprzez uznanie go za taki kraj w kolumnie C tego załącznika.

5. W przypadku gdy kraj korzystający z GSP+ przestaje spełniać warunki, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a) lub c), lub wycofuje się z któregokolwiek z wiążących zobowiązań, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. d), e) i f), Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu delegowanego zgodnie z art. 45, aby zmienić załącznik I w celu nieuznawania już tego kraju za kraj korzystający z GSP+.

6. Komisja powiadamia kraj składający wniosek o decyzji podjętej zgodnie z ust. 4 i 5 po opublikowaniu aktu delegowanego, o którym mowa w tych ustępach w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jeśli krajowi składającemu wniosek przyznano status kraju korzystającego z GSP+, Komisja informuje go o dacie rozpoczęcia stosowania tego aktu delegowanego.

7. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 45 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez ustanowienie przepisów dotyczących procedury przyznawania statusu kraju korzystającego z GSP+, w szczególności w odniesieniu do terminów oraz składania i rozpatrywania wniosków.