Artykuł 9

1. Kraj korzystający może korzystać z preferencji taryfowych przewidzianych w ramach GSP+, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) jest on uznawany za podatny na zagrożenia, zgodnie z definicją zawartą w załączniku V, ze względu na brak dywersyfikacji;

b) ratyfikował wszystkie odpowiednie konwencje, a Komisja nie zidentyfikowała na podstawie dostępnych informacji, w szczególności najnowszych dostępnych wniosków organów monitorujących na mocy tych odpowiednich konwencji, poważnego niepowodzenia w skutecznym wykonaniu którejkolwiek z tych odpowiednich konwencji;

c) nie złożył zastrzeżenia w odniesieniu do żadnej z odpowiednich konwencji, które byłoby zakazane na mocy tej odpowiedniej konwencji lub które na potrzeby niniejszego artykułu uznawane jest za niezgodne z przedmiotem i celem odpowiednich konwencji;

d) podjął wiążące zobowiązanie do utrzymania ratyfikacji odpowiednich konwencji oraz do zapewnienia ich skutecznego wykonania, w oparciu o plan działania;

e) bez zastrzeżeń akceptuje wymogi w zakresie sprawozdawczości nałożone na mocy odpowiednich konwencji i zobowiązuje się wiążąco do akceptacji regularnego monitorowania i przeglądu wykonania konwencji zgodnie z odpowiednimi konwencjami;

f) zobowiązuje się wiążąco do uczestnictwa w unijnej procedurze sprawozdawczości i monitorowania, o której mowa w art. 13, oraz do współpracy w ramach tej procedury.

2. Na potrzeby ust.1 lit. c) zastrzeżenia uznaje się za niezgodne z przedmiotem i celem odpowiedniej konwencji, jeśli:

a) stwierdzono to w toku procedury ustanowionej specjalnie w tym celu na mocy odpowiedniej konwencji; lub

b) w przypadku braku takiej procedury Unia, jeśli jest stroną odpowiedniej konwencji, lub kwalifikowana większość państw członkowskich będących stronami odpowiedniej konwencji, zgodnie z ich odnośnymi kompetencjami ustanowionymi w traktatach, wniosły sprzeciw wobec zastrzeżenia, uzasadniając to niezgodnością zastrzeżenia z przedmiotem i celem odpowiedniej konwencji, i opowiedziały się przeciwko wejściu odpowiedniej konwencji w życie w stosunkach między nimi a państwem wnoszącym zastrzeżenie, zgodnie z Konwencją wiedeńską o prawie traktatów z 1969 r.

3. Plan działania, o którym mowa w ust. 1 lit. d), opiera się na dostępnych informacjach, w szczególności na najnowszych wnioskach organów monitorujących ustanowionych na mocy tych konwencji. Plan działania zawiera również propozycje odpowiednich, orientacyjnych ram czasowych oraz, w stosownych przypadkach, wskazuje odpowiedzialne za niego instytucje w kraju korzystającym. Plan działania ma charakter perspektywiczny i jest ukierunkowany na priorytety. Plan działania jest publikowany z chwilą, gdy dany kraj stanie się krajem korzystającym z GSP+.