Załącznik III

Do celów niniejszego załącznika „pojazd reprezentatywny” oznacza wersję w ramach typu pojazdu uznaną przez organ udzielający homologacji typu, w porozumieniu z wytwórcą oraz zgodnie z kryteriami określonymi w części A, za najbardziej problematyczną pod względem zdatności do ponownego użycia, zdatności do recyklingu i zdatności do odzysku.

CZĘŚĆ A

1. Wskazuje się materiały znajdujące się w pojeździe oraz ich odpowiednie udziały procentowe i lokalizacje, a także podaje wszelkie odpowiednie informacje niezbędne do prawidłowego obliczenia wskaźników zdatności do recyklingu i zdatności do odzysku.

2. Masy wyraża się w kg z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. Wskaźniki oblicza się w procentach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku, a następnie zaokrągla w następujący sposób:

a) jeżeli cyfra po przecinku wynosi od 0 do 4, liczbę zaokrągla się w dół;

b) jeżeli cyfra po przecinku wynosi od 5 do 9, liczbę zaokrągla się w górę.

3. Do celów doboru pojazdów reprezentatywnych bierze się pod uwagę następujące kryteria:

a) typ nadwozia;

b) dostępne wersje wyposażenia;

c) dostępne wyposażenie dodatkowe, które może zostać zamontowane na odpowiedzialność wytwórcy.

4. Jeżeli organ udzielający homologacji typu i wytwórca nie zidentyfikują zgodnie wersji w ramach typu pojazdu najbardziej problematycznej pod względem zdatności do ponownego użycia, zdatności do recyklingu i zdatności do odzysku, wybiera się po jednym pojeździe reprezentatywnym w ramach:

a) każdego „typu nadwozia”, zgodnie z definicją w części C pkt 2 załącznika I do rozporządzenia (UE) 2018/858 w przypadku pojazdów należących do kategorii M1;

b) każdego „typu nadwozia”, tj. samochodu dostawczego, podwozia z kabiną, pick-up itp., w przypadku pojazdów należących do kategorii N1.

5. Do celów kontroli materiałów i mas części wytwórca udostępnia pojazdy i części uznane za niezbędne według oceny organu udzielającego homologacji typu.

CZĘŚĆ B

1. Aby można było uznać, że komponenty lub części nadają się do ponownego użycia, muszą one być możliwe do wymontowania w sposób łatwy i niepowodujący uszkodzeń.

2. Całkowitą masę części, komponentów i materiałów nadających się do ponownego użycia uznaje się za nadającą się w 100 % do ponownego użycia, recyklingu i odzysku.

3. Części, komponenty i materiały wymienione w pkt 1, 2 i 3 części B załącznika VIII uznaje się za nadające się w 0 % do ponownego użycia i nadające się w 100 % do recyklingu i odzysku. Części i komponenty wymienione w części E załącznika VIII uznaje się za nadające się w 0 % do ponownego użycia i nadające się w 100 % do recyklingu i odzysku. Metodyka ta zapewnia, aby w przypadku zmiany załącznika VIII skutkującej rozszerzeniem wykazu części i komponentów wymienionych w części E tego załącznika nowo dodane części i komponenty były uznawane za nadające się w 0 % do ponownego użycia i w 100 % nadające się do recyklingu i odzysku.

4. Obliczanie wskaźników zdatności do ponownego użycia, zdatności do recyklingu i zdatności do odzysku musi być spójne ze strategią dotyczącą obiegu zamkniętego oraz odzwierciedlać postęp technologiczny w zakresie technologii przetwarzania po wycofaniu z eksploatacji.