Rozporządzenie Rady (UE) 2026/1867 z dnia 30 lipca 2026 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2026/1867
z dnia 30 lipca 2026 r.
zmieniające rozporządzenie (UE) nr 267/2012 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
uwzględniając decyzję Rady (WPZiB) 2026/1866 z dnia 30 lipca 2026 r. zmieniającą decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (1),
uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W dniu 26 lipca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/413/WPZiB (2), a w dniu 23 marca 2012 r. – rozporządzenie (UE) nr 267/2012 (3) w sprawie środków ograniczających wobec Iranu.
(2) W dniu 29 września 2025 r., w następstwie ponownego nałożenia na Iran przez Organizację Narodów Zjednoczonych sankcji związanych z kwestiami jądrowymi zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 2231 (2015), Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2025/1972 (4), którą zmieniono decyzję 2010/413/WPZiB i ponownie nałożono na Iran wszystkie związane z kwestiami jądrowymi unijne sankcje, które zostały zawieszone lub przestały obowiązywać na mocy Wspólnego kompleksowego planu działania.
(3) W dniu 30 lipca 2026 r. Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2026/1866 wprowadzającą odstępstwo w odniesieniu do wywozu, przekazywania, sprzedaży lub dostarczania niektórych towarów i oprogramowania do użytku w Iranie, które są potrzebne do szczególnych celów przedstawicielstw dyplomatycznych Unii i państw członkowskich, w tym delegatur, ambasad i misji, w Iranie, a w szczególności do rozpatrywania wniosków wizowych.
(4) Należy zatem zmienić rozporządzenie (UE) nr 267/2012,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Art. 7 rozporządzenia (UE) nr 267/2012 otrzymuje brzmienie:
„Artykuł 7
1. Bez uszczerbku dla art. 1b rozporządzenia (UE) nr 359/2011 właściwe organy państw członkowskich mogą udzielać, na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolenia na transakcję, o której mowa w art. 2 ust. 1, lub na świadczenie pomocy lub usług pośrednictwa, o których mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że towary i technologie, świadczenie pomocy lub usługi pośrednictwa:
a) służą do celów związanych z żywnością lub rolnictwem, celów medycznych lub innych celów humanitarnych; lub
b) dotyczą towarów i technologii podwójnego zastosowania wymienionych w załączniku I lub świadczenia pomocy technicznej lub finansowej związanej z towarami i technologiami wymienionymi w załączniku I, niezbędnych do oficjalnych celów przedstawicielstw dyplomatycznych Unii i państw członkowskich, w tym delegatur, ambasad i misji, w Iranie.
1a. Odstępstwo na podstawie ust. 1 może zostać przyznane wyłącznie:
a) wówczas, gdy – w przypadkach gdy transakcje dotyczą towarów lub technologii zawartych w wykazach Grupy Dostawców Jądrowych oraz Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych – Komitet Sankcji stwierdził uprzednio, na podstawie analizy każdego indywidualnego przypadku, że dana transakcja z pewnością nie przyczyniłaby się do opracowania technologii wspierających podejmowanie przez Iran działań stwarzających zagrożenie rozprzestrzeniania broni jądrowej lub tworzenia systemów przenoszenia broni jądrowej; oraz
b) w odniesieniu do towarów i technologii podwójnego zastosowania objętych rozporządzeniem (UE) 2021/821, bez uszczerbku dla wymogów uzyskania zezwolenia określonych w tym rozporządzeniu.
2. Zainteresowane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję, w terminie czterech tygodni, o wszelkich zezwoleniach udzielonych zgodnie z niniejszym artykułem.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2026 r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
T. BYRNE
(1) Dz.U. L, 2026/1866, 31.7.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2026/1866/oj.
(2) Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195 z 27.7.2010, s. 39, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2010/413/oj).
(3) Rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88 z 24.3.2012, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2012/267/oj).
(4) Decyzja Rady (WPZiB) 2025/1972 z dnia 29 września 2025 r. zmieniająca decyzję 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L, 2025/1972, 29.9.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2025/1972/oj).
ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/1867/oj
ISSN 1977-0766 (electronic edition)
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32026R1867. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.