Artykuł 4

1. Z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Komisję, jak przewidziano w art. 216 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, państwa członkowskie prowadzące rejestr winnic, o którym mowa w art. 145 tego rozporządzenia, mogą przyznawać płatności krajowe na rzecz dobrowolnego karczowania winnic produkcyjnych prowadzonego na ich terytorium na warunkach przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Takie płatności krajowe muszą być proporcjonalne, należycie uzasadnione przez państwo członkowskie oraz ukierunkowane na wina i regiony produkcji dotknięte strukturalnymi zakłóceniami równowagi na rynku zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Karczowanie można wprowadzać na szczeblu krajowym lub regionalnym w odniesieniu do określonych obszarów lub winnic produkujących co najmniej jedną kategorię i kolor win.

2. Aby stwierdzić występowanie strukturalnych zakłóceń równowagi na rynku, państwo członkowskie, które chce zastosować płatności krajowe na rzecz środka, o którym mowa w ust. 1, wykazuje wystąpienie jednego z następujących warunków rynkowych, w odniesieniu do kategorii i kolorów wina wyprodukowanego przez kwalifikujące się winnice, odpowiednio na szczeblu regionalnym albo krajowym:

a) znaczny wzrost średnich szacowanych końcowych zapasów wina w poprzednich pięciu latach gospodarczych w porównaniu ze średnimi szacowanymi końcowymi zapasami wina w poprzednich 10 latach gospodarczych. Wzrost szacowanych zapasów wina w poprzednich pięciu latach gospodarczych musi być również znacznie większy niż wzrost średniej produkcji wina w tym samym okresie odniesienia obejmującym poprzednie 10 lat gospodarczych.

Szacowane końcowe zapasy wina w danym roku gospodarczym oznaczają faktyczne końcowe zapasy wina w tym roku gospodarczym powiększone o ilości wina wycofane z rynku w tym samym roku gospodarczym w drodze destylacji krajowej lub unijnej lub zielonych zbiorów. Ilość wina usuniętego w drodze zielonych zbiorów oblicza się przez przekształcenie obszaru objętego zielonymi zbiorami w ekwiwalent ilości wina przy średniej wydajności w tym samym roku na tym samym obszarze geograficznym, na którym zastosowano zielone zbiory;

b) roczna produkcja wina znacznie przewyższa ilość wina sprzedawanego rocznie na poziomie produkcji w ciągu co najmniej trzech spośród pięciu poprzednich lat gospodarczych;

c) co najmniej jeden z warunków rynkowych, o których mowa w art. 3 ust. 2, wystąpił w co najmniej trzech spośród pięciu poprzednich lat gospodarczych;

d) znaczny spadek średniej rocznej rentowności na hektar winnicy w ciągu ostatnich 10 lat gospodarczych, obliczony na podstawie standardowej metodyki stosowanej w analizie ekonomicznej sektora rolnego.

3. Kwalifikującymi się beneficjentami płatności krajowych na rzecz karczowania winnic produkcyjnych są plantatorzy winorośli, których gospodarstwo obejmuje wyłącznie obszary winnic nasadzonych na podstawie zezwolenia na nasadzenia zgodnie z przepisami unijnymi i krajowymi.

4. Kwalifikują się jedynie winnice, w których w momencie składania przez beneficjenta wniosku o wsparcie zbiór odbył się co najmniej raz w ciągu bieżącego roku gospodarczego i dwóch poprzednich lat gospodarczych, pod warunkiem że właściwemu organowi danego państwa członkowskiego przedstawiono odpowiednią deklarację zbiorów.

5. Winnice, w których prowadzono działania w zakresie restrukturyzacji i przekształcania, objęte wsparciem na podstawie art. 58 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/2115 w ciągu poprzednich pięciu lat budżetowych, nie kwalifikują się do płatności krajowych na rzecz karczowania.

6. Maksymalna kwota płatności krajowej na hektar wykarczowanej winnicy produkcyjnej nie może być wyższa niż suma:

a) bezpośrednich kosztów karczowania, które państwo członkowskie ustala na podstawie reprezentatywnych kosztów standardowych oraz

b) kwoty rekompensaty wynoszącej nie więcej niż 100 % utraty dochodów w danym roku, ustalonej na tym samym poziomie co roczna utrata dochodów ustalona przez państwo członkowskie do celów art. 59 ust. 1 akapit trzeci lit. b) rozporządzenia (UE) 2021/2115.

7. Informacje dotyczące działek wykarczowanych przy wsparciu płatności krajowej, o której mowa w ust. 1, w tym informacje dotyczące roku, w którym działkę wykarczowano, oraz dane identyfikacyjne beneficjenta, przechowuje się w rejestrze winnic, o którym mowa w art. 145 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przez co najmniej 10 lat gospodarczych następujących po roku, w którym wykarczowano działkę.