Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/2108 z dnia 16 września 2026 r. ustanawiające unijny kodeks celny i Urząd Unii Europejskiej do Spraw Celnych oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 952/2013
Rozdział 3 — Właściwy organ celny i zasady operacyjne urzędów celnych
Artykuł 6
W mocyWłaściwy organ celny
1. Właściwym organem celnym jest:
a) w przypadku decyzji w sprawie stosowania przepisów prawa celnego zgodnie z rozdziałem 4, z wyjątkiem szczególnych przypadków określonych w przepisach prawa celnego – organ celny państwa członkowskiego siedziby wnioskodawcy;
b) w przypadku działań, które mają być prowadzone zgodnie z art. 97–100 – organ celny właściwy dla urzędu celnego pierwszego wprowadzenia;
c) w przypadku działań, które mają być prowadzone zgodnie z art. 101, 102 i 103 – organ celny właściwy dla urzędu celnego pierwszego wprowadzenia lub organ celny państwa członkowskiego, w którym towary zostają rozładowane lub przeładowane, w zależności od konkretnej sytuacji, o której mowa w art. 101 ust. 1, 2 i 3;
d) w przypadku działań, które mają być prowadzone zgodnie z art. 104–108 i tytułem V – organ celny państwa członkowskiego, w którym:
(i) znajdują się towary, które mają być czasowo składowane, w tym miejsce, w którym kończy się procedura tranzytu, w zależności od konkretnej sytuacji; lub
(ii) znajdują się towary, które zostaną objęte procedurą celną;
e) w odniesieniu do działań, które mają być prowadzone zgodnie z tytułem VII, innych niż działania związane z objęciem towarów procedurą celną – organ celny właściwy dla miejsca, w którym towary opuszczają obszar celny Unii.
2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. d) właściwym organem celnym jest:
a) w przypadku dopuszczenia do obrotu w ramach sprzedaży na odległość, gdy importer do celów sprzedaży na odległość nie korzysta z procedury IOSS – organ celny państwa członkowskiego, w którym towary mają zostać dostarczone;
b) w przypadku gdy importer lub eksporter jest zaufanym przedsiębiorcą – organ celny państwa członkowskiego siedziby tego importera, eksportera lub jego przedstawiciela celnego;
c) w przypadku gdy zgłaszający został upoważniony do stosowania odprawy scentralizowanej zgodnie z art. 91 – organ celny państwa członkowskiego siedziby tego zgłaszającego.
3. Organ celny właściwy dla siedziby zaufanego przedsiębiorcy:
a) nadzoruje objęcie towarów odpowiednią procedurą celną;
b) przeprowadza kontrole celne w celu weryfikacji przekazywanych informacji;
c) w uzasadnionych przypadkach zwraca się do organu celnego właściwego dla miejsca wysyłki lub ostatecznego miejsca przeznaczenia towarów o przeprowadzenie kontroli celnej;
d) w przypadku ryzyka, które można ograniczyć dopiero po przybyciu towarów na obszar celny Unii lub przed opuszczeniem przez nie tego obszaru, zwraca się o przeprowadzenie kontroli celnych do organu celnego właściwego dla miejsca wprowadzenia lub wyprowadzenia towarów;
e) wypełnia formalności celne związane z odzyskaniem kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych odpowiadających jakiemukolwiek długowi celnemu.
4. Biorąc pod uwagę racjonalne oczekiwania co do wpływu na przepływy handlowe, dostępne zasoby kontroli i powagę ryzyka, organ celny właściwy dla miejsca wysyłki lub ostatecznego miejsca przeznaczenia towarów lub miejsca, w którym towary są wprowadzane na obszar celny Unii lub z niego wyprowadzane, przeprowadza kontrole celne, o które zwraca się organ celny właściwy dla siedziby zaufanego przedsiębiorcy zgodnie z ust. 3 lit. c) i d) oraz posiadacze pozwoleń na odprawę scentralizowaną, oraz przekazuje temu organowi celnemu wyniki tych kontroli, bez uszczerbku dla swoich własnych kontroli dotyczących towarów wprowadzanych na obszar celny Unii lub z niego wyprowadzanych.
5. Właściwe organy celne muszą mieć dostęp do informacji niezbędnych do zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i innych przepisów stosowanych przez organy celne.
6. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie szczególnych przypadków, o których mowa w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu.
7. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające przepisy proceduralne dotyczące współpracy między organami celnymi, o której mowa w ust. 4 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.
8. Komisja przyjmuje wytyczne w celu określenia zadań w zakresie współpracy między organami celnymi, o której mowa w ust. 4.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.