Artykuł 8

1. Składając wniosek o wydanie decyzji w sprawie stosowania przepisów prawa celnego, osoba przekazuje wszystkie informacje wymagane przez właściwe organy celne umożliwiające im wydanie tej decyzji.

Wniosek o wydanie decyzji może również zostać złożony przez większą liczbę osób, a decyzja ta może również dotyczyć większej liczby osób, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach prawa celnego.

2. Organy celne niezwłocznie i nie później niż w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia otrzymania wniosku o wydanie decyzji sprawdzają, czy spełnione są warunki przyjęcia tego wniosku.

W przypadku gdy organ celny stwierdza, że wniosek o wydanie decyzji zawiera wszelkie wymagane informacje umożliwiające mu wydanie decyzji, informują wnioskodawcę o przyjęciu jego wniosku w terminie 30 dni kalendarzowych od dnia otrzymania tego wniosku.

W przypadku gdy organ celny stwierdza, że wniosek nie zawiera wszystkich wymaganych informacji, zwraca się do wnioskodawcy o przekazanie odpowiednich informacji dodatkowych w rozsądnym terminie, który nie może przekraczać 30 dni kalendarzowych. W takich przypadkach organ celny decyduje, czy wniosek jest kompletny i w związku z tym należy go przyjąć, czy też jest niekompletny i w związku z tym należy go odrzucić, w terminie nie dłuższym niż 60 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pierwszego wniosku. Jeżeli organ celny nie poinformuje wnioskodawcy o swojej decyzji w tym terminie, wniosek uznaje się za przyjęty po upływie 60 dni kalendarzowych.

3. Z wyjątkiem szczególnych przypadków określonych w przepisach prawa celnego, właściwy organ celny wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 120 dni kalendarzowych od dnia przyjęcia wniosku oraz niezwłocznie powiadamia o tej decyzji wnioskodawcę.

W przypadku gdy organ celny nie może dotrzymać terminu na wydanie decyzji, w tym w przypadku gdy takie opóźnienie wynika z trwających konsultacji z innymi właściwymi organami lub organami międzynarodowymi, informuje o tym wnioskodawcę przed upływem tego terminu, podając przyczyny opóźnienia oraz wskazując dodatkowy okres, który uznaje za niezbędny do wydania decyzji. Z wyjątkiem szczególnych przypadków określonych w przepisach prawa celnego, ten dodatkowy okres nie może przekraczać 30 dni kalendarzowych.

Ponadto organ celny może przedłużyć termin wydania decyzji określony w przepisach prawa celnego w przypadku, gdy wnioskodawca zwróci się o jego przedłużenie w celu dokonania dostosowań niezbędnych do zapewnienia spełnienia warunków i kryteriów wymaganych do wydania decyzji. O tych dostosowaniach oraz o dodatkowym okresie niezbędnym do dokonania tych dostosowań informuje się organ celny, który decyduje o przedłużeniu terminu.

W przypadku gdy organ celny nie wyda decyzji w terminach określonych w akapitach pierwszym, drugim i trzecim, wnioskodawca otrzymuje automatyczne powiadomienie. Wnioskodawca może uznać, że niepodjęcie decyzji stanowi decyzję odmowną.

4. Z wyjątkiem szczególnych przypadków określonych w przepisach prawa celnego lub w przypadku gdy sama decyzja nie stanowi inaczej, decyzja staje się skuteczna z dniem, w którym wnioskodawca ją otrzymał lub uznaje się, że ją otrzymał.

Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 19 ust. 2 decyzje podlegają wykonaniu przez organy celne od dnia ich przyjęcia.

5. Z wyjątkiem szczególnych przypadków określonych w przepisach prawa celnego, decyzja jest ważna bezterminowo.

6. Przed wydaniem decyzji, która byłaby niekorzystna dla wnioskodawcy, organ celny informuje wnioskodawcę o podstawach, na których zamierza oprzeć swoją decyzję. Wnioskodawca musi mieć możliwość przedstawienia swojego stanowiska w określonym terminie liczonym od dnia, w którym otrzymał tę informację lub uznaje się, że ją otrzymał (zwane dalej „prawem do bycia wysłuchanym”). Po upływie tego terminu wnioskodawcę powiadamia się w odpowiedni sposób o wydanej decyzji.

Prawa i obowiązki, o których mowa w akapicie pierwszym, nie mają zastosowania:

a) w przypadku gdy dana decyzja dotyczy wiążącej informacji, o której mowa w art. 15 ust. 1;

b) w razie odmowy przyznania korzyści w postaci kontyngentu taryfowego, w przypadku gdy została osiągnięta określona wielkość kontyngentu taryfowego, o której mowa w art. 166 ust. 4 akapit pierwszy;

c) w przypadku gdy wymaga tego charakter lub poziom zagrożenia ochrony i bezpieczeństwa Unii i jej mieszkańców, zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, środowiska lub konsumentów;

d) w przypadku gdy dana decyzja ma zagwarantować wykonanie innej decyzji, w odniesieniu do której wnioskodawcy dano możliwość przedstawienia swojego stanowiska, bez uszczerbku dla prawa zainteresowanego państwa członkowskiego;

e) w przypadku gdyby miało to niekorzystnie wpłynąć na dochodzenia wszczęte w celu zwalczania nadużyć;

f) w przypadku gdy wniosek nie spełnia warunków jego przyjęcia;

g) w przypadku gdy organ celny nakazuje osobie, która złożyła przywozową deklarację skróconą lub która przekazała lub udostępniła wyprzedzające informacje o ładunku, aby nie dokonywano załadunku ani transportu towarów;

h) w przypadku gdy decyzja dotyczy powiadomienia wnioskodawcy o decyzji Komisji, o której mowa w art. 217 ust. 3;

i) w przypadku gdy numer EORI ma zostać unieważniony, na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy, lub w przypadku gdy przez trzy lata nie prowadzono działań celnych lub przedsiębiorca już nie istnieje;

j) w przypadku gdy wymaga tego charakter lub poziom zagrożenia interesów finansowych Unii lub jej państw członkowskich.

7. Decyzja niekorzystna dla wnioskodawcy musi określać podstawy, na których ją oparto, oraz zawierać pouczenie o prawie do wniesienia odwołania przewidzianym w art. 18.

8. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:

a) danych wymaganych do wniosków i decyzji, o których mowa w niniejszym artykule;

b) warunków przyjmowania wniosków, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;

c) szczególnych przypadków, w których termin na wydanie konkretnej decyzji i termin na ewentualne przedłużenie tego terminu różni się od terminów, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu;

d) szczególnych przypadków, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, w których decyzja staje się skuteczna od dnia innego niż dzień, w którym wnioskodawca ją otrzymał lub uznaje się, że ją otrzymał;

e) szczególnych przypadków, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, w których decyzja nie jest ważna bezterminowo;

f) terminu, o którym mowa w ust. 6 akapit pierwszy niniejszego artykułu;

g) przepisów dotyczących przypadków, o których mowa w ust. 6 akapit drugi niniejszego artykułu.

9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu zmiany ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, aby w stosownych przypadkach skrócić terminy, o których mowa w tych ustępach, po uruchomieniu unijnego centrum danych celnych.

10. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające procedurę dotyczącą:

a) składania i przyjmowania wniosków o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2;

b) wydawania decyzji, o których mowa w niniejszym artykule, w tym w stosownych przypadkach w odniesieniu do prawa do bycia wysłuchanym oraz konsultacji z innymi zainteresowanymi państwami członkowskimi.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 283 ust. 4.