Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/2108 z dnia 16 września 2026 r. ustanawiające unijny kodeks celny i Urząd Unii Europejskiej do Spraw Celnych oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 952/2013

Sekcja 1 — Zasady ogólne

Artykuł 9

W mocy

Zarządzanie decyzjami wydawanymi na wniosek

1. Posiadacz decyzji wypełnia wynikające z niej obowiązki.

2. Posiadacz decyzji stale monitoruje spełnianie kryteriów i warunków, oraz wypełnianie obowiązków wynikających z tej decyzji, a także, w stosownych przypadkach, ustanawia system kontroli wewnętrznych zdolny do zapobiegania nielegalnym lub nieprawidłowym transakcjom, wykrywania i korygowania takich transakcji.

3. Posiadacz decyzji niezwłocznie informuje organy celne o wszelkich okolicznościach zaistniałych po wydaniu decyzji, które mogłyby wpływać na dalsze obowiązywanie lub treść tej decyzji.

4. Organy celne regularnie monitorują, czy posiadacz decyzji nadal spełnia odpowiednie kryteria oraz wypełnia odpowiednie obowiązki, w szczególności zdolność posiadacza decyzji do zapobiegania błędom, reagowania na nie oraz naprawy tych błędów poprzez odpowiednie kontrole wewnętrzne, a także do powiadamiania organów celnych o każdym podejrzeniu popełnienia oszustwa celnego, o którym posiadacz wie lub co do którego można w sposób uzasadniony oczekiwać, że powinien był wiedzieć, lub o informacjach, które mogłyby prowadzić do jego wykrycia, w szczególności zgodnie z art. 27, 28, 30 i 31. Na podstawie takiego działania monitorującego organy celne oceniają w stosownych przypadkach profil ryzyka posiadacza decyzji. W przypadku gdy posiadacz decyzji ma siedzibę na obszarze celnym Unii przez okres krótszy niż trzy lata, organy celne ściśle monitorują jego działalność w pierwszym roku po wydaniu decyzji.

5. Organy celne informują Urząd UE do Spraw Celnych o decyzjach wydanych na wniosek oraz o wszelkich działaniach monitorujących, które prowadzą zgodnie z ust. 4. Urząd UE do Spraw Celnych uwzględnia te informacje do celów zarządzania ryzykiem.

6. Do dnia 28 lutego 2034 r. organy celne prowadzą ewidencję swoich decyzji w istniejących systemach teleinformatycznych na potrzeby wymiany informacji opracowanych przez Komisję i państwa członkowskie. Komisja i państwa członkowskie muszą mieć dostęp do tych decyzji i informacji, na których zostały oparte, zawartych w tych systemach.

7. Bez uszczerbku dla innych mających zastosowanie przepisów określających przypadki, w których decyzje są wadliwe lub nieważne, organy celne, które wydały decyzję, mogą w każdej chwili ją unieważnić, cofnąć lub zmienić, w przypadku gdy nie jest ona zgodna z przepisami prawa celnego. Organy celne informują Urząd UE do Spraw Celnych o takim unieważnieniu, cofnięciu lub zmianie decyzji celnych, chyba że informacje te są już dostępne w unijnym centrum danych celnych.

8. W szczególnych przypadkach określonych w przepisach prawa celnego organy celne dokonują ponownej oceny decyzji.

9. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 282 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia poprzez określenie:

a) szczegółowych przepisów dotyczących monitorowania decyzji, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu;

b) szczególnych przypadków, w których decyzje mają zostać poddane ponownej ocenie, o której mowa w ust. 8 niniejszego artykułu, oraz przepisów dotyczących takiej ponownej oceny.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.