Artykuł 3

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „obywatel państwa trzeciego” oznacza osobę, która nie jest obywatelem Unii w rozumieniu art. 20 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i która nie jest osobą korzystającą z prawa do swobodnego przemieszczania się na mocy prawa Unii, zdefiniowaną w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) 2016/399;

2) „nielegalny pobyt” oznacza obecność na terytorium państwa członkowskiego obywatela państwa trzeciego, który nie spełnia lub przestał spełniać warunki wjazdu obywateli państw trzecich do państwa członkowskiego określone w art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/399 lub warunki pobytu i zamieszkiwania w tym państwie członkowskim lub, w przypadku państwa członkowskiego niezwiązanego tym rozporządzeniem, obywatela państwa trzeciego, który nie spełnia lub przestał spełniać warunki wjazdu, pobytu lub zamieszkania określone w równoważnym prawie krajowym;

3) „państwo powrotu” oznacza jedno z następujących:

a) państwo trzecie będące państwem pochodzenia obywatela państwa trzeciego;

b) państwo trzecie będące państwem poprzedniego miejsca zwykłego pobytu obywatela państwa trzeciego;

c) państwo trzecie tranzytu w drodze do Unii zgodnie z umowami lub uzgodnieniami o readmisji zawartymi przez Unię lub państwa członkowskie;

d) państwo trzecie, w którym obywatel państwa trzeciego ma prawo do wjazdu i pobytu, inne niż państwo, o którym mowa w lit. a) i b);

e) bezpieczny kraj trzeci, w odniesieniu do którego wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej obywatela państwa trzeciego został odrzucony jako niedopuszczalny zgodnie z art. 38 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2024/1348 lub, w przypadku państw członkowskich niezwiązanych tym rozporządzeniem, zgodnie z równoważnymi przepisami, jeżeli te państwa członkowskie wprowadziły takie przepisy do swojego prawa krajowego;

f) państwo pierwszego azylu, w odniesieniu do którego wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej obywatela państwa trzeciego został odrzucony jako niedopuszczalny na podstawie art. 38 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2024/1348 lub, w przypadku państw członkowskich niezwiązanych tym rozporządzeniem, zgodnie z równoważnymi przepisami, jeżeli te państwa członkowskie wprowadziły takie przepisy do swojego prawa krajowego;

g) państwo trzecie, inne niż państwo, o którym mowa w lit. a), b) lub d), z którym zawarto umowę lub uzgodnienie, na podstawie których przyjmuje się obywatela państwa trzeciego, zgodnie z art. 14 niniejszego rozporządzenia;

4) „decyzja nakazująca powrót” oznacza decyzję administracyjną lub orzeczenie sądowe, w których stwierdza się lub uznaje, że obywatel państwa trzeciego przebywa w państwie członkowskim nielegalnie, oraz stwierdza się lub nakłada obowiązek opuszczenia przez tego obywatela państwa trzeciego terytorium państw członkowskich;

5) „powrót” oznacza działania, w wyniku których nielegalnie przebywający obywatel państwa trzeciego:

a) powraca dobrowolnie, zgodnie z definicją zawartą w pkt 8; lub

b) zostaje wydalony przez właściwe organy z państw członkowskich do państwa powrotu określonego w decyzji nakazującej wydalenie lub, w stosownych przypadkach, w decyzji nakazującej powrót;

6) „decyzja nakazująca wydalenie” oznacza decyzję administracyjną lub orzeczenie sądowe, w których stwierdza się lub uznaje, że obywatel państwa trzeciego może zostać wydalony do co najmniej jednego państwa powrotu;

7) „wydalenie” oznacza wykonanie decyzji nakazującej powrót lub decyzji nakazującej wydalenie przez właściwe organy poprzez fizyczny przewóz osoby z państw członkowskich do państwa powrotu;

8) „dobrowolny powrót” oznacza opuszczenie we własnym zakresie terytorium państw członkowskich, z pomocą lub bez pomocy i bez konieczności wydalenia, przez nielegalnie przebywającego obywatela państwa trzeciego wykonującego obowiązek opuszczenia terytorium państw członkowskich w terminie wyjazdu określonym w decyzji nakazującej powrót lub po upływie tego terminu wyjazdu;

9) „ucieczka” oznacza działanie, w wyniku którego obywatel państwa trzeciego przestaje pozostawać do dyspozycji dla właściwych organów administracyjnych lub sądowych;

10) „zakaz wjazdu” oznacza decyzję administracyjną lub orzeczenie sądowe, które zakazują wjazdu i pobytu obywatela państwa trzeciego na terytorium państw członkowskich;

11) „operacja powrotowa” oznacza operację zorganizowaną lub koordynowaną przez właściwy organ lub wspieraną przez Frontex, w ramach której obywatele państw trzecich powracają z jednego lub większej liczby państw członkowskich.