Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/2280 z dnia 7 października 2026 r. ustanawiające wspólny system powrotów obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających w Unii oraz uchylające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE, dyrektywę Rady 2001/40/WE i decyzję Rady 2004/191/WE
Rozdział IX — WSPÓLNY SYSTEM POWROTÓW
Artykuł 44
W mocyWsparcie na rzecz powrotu i reintegracji
1. Państwa członkowskie zapewniają dostępność doradztwa w zakresie powrotu i reintegracji w celu udzielenia obywatelom państw trzecich, w stosownych przypadkach, informacji i wytycznych na temat możliwości powrotu i reintegracji, w tym na temat programów, o których mowa w ust. 3, na jak najwcześniejszym etapie procesu powrotu. Doradztwo w zakresie powrotu i reintegracji można łączyć z innym doradztwem w kontekście innych procedur migracyjnych w danym państwie członkowskim.
2. Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje na temat powrotu i reintegracji były przekazywane najpóźniej w momencie wydania decyzji nakazującej powrót.
3. Państwa członkowskie zapewniają dostępność programów powrotu i reintegracji, wspieranych lub finansowanych na poziomie Unii lub na poziomie krajowym. Takie programy obejmują pomoc logistyczną, finansową lub inną pomoc materialną lub rzeczową lub zachęty, w tym pomoc w reintegracji w państwie powrotu, udzielaną obywatelowi państwa trzeciego.
4. Pomoc w powrocie i reintegracji nie stanowi prawa indywidualnego ani warunku wstępnego procedury readmisji.
5. Pomoc udzielana w ramach programów powrotu i reintegracji odzwierciedla poziom współpracy i przestrzegania przepisów przez obywatela państwa trzeciego i może z czasem zostać ograniczona lub cofnięta. W stosownych przypadkach przy określaniu rodzaju i zakresu pomocy w zakresie powrotu i reintegracji można uwzględniać następujące kryteria:
a) współpraca obywatela państwa trzeciego w trakcie procedury powrotu i readmisji, jak przewidziano w art. 18;
b) czy obywatel państwa trzeciego powraca dobrowolnie lub podlega wydaleniu;
c) czy obywatel państwa trzeciego jest obywatelem państwa trzeciego wymienionego w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 (37);
d) czy obywatel państwa trzeciego został skazany za przestępstwo;
e) czy obywatel państwa trzeciego ma szczególne potrzeby ze względu na to, że jest osobą wymagającą szczególnego traktowania, małoletnim, małoletnim bez opieki lub członkiem rodziny;
f) dodatkowe kryteria przewidziane w prawie krajowym.
6. Pomocy, o której mowa w niniejszym artykule, nie przyznaje się obywatelom państw trzecich, którzy już skorzystali z innego lub takiego samego wsparcia udzielanego przez państwo członkowskie lub Unię. Unia, państwa członkowskie i Frontex zapewniają spójność i koordynację pomocy w reintegracji.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.