Artykuł 45

1. W sytuacjach gdy wyjątkowo duża liczba obywateli państw trzecich podlegających zobowiązaniu do powrotu w sposób nieprzewidziany i znaczący obciąża ośrodki detencyjne państwa członkowskiego lub jego personel administracyjny lub sądowy, to państwo członkowskie może, na czas trwania tej wyjątkowej sytuacji, postanowić o dopuszczeniu dłuższych terminów niż terminy przewidziane w art. 27 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 36 ust. 7, oraz podjąć pilne działania w odniesieniu do warunków pobytu w ośrodku detencyjnym odbiegających od warunków określonych w art. 32 ust. 1 i art. 33 ust. 2. Państwa członkowskie mogą tymczasowo dostosować procedury administracyjne i wymogi w zakresie sprawozdawczości wewnętrznej w celu przyspieszenia operacji powrotowych, pod warunkiem że takie dostosowania są absolutnie niezbędne do zaradzenia wyjątkowej sytuacji.

2. Jeżeli państwo członkowskie podejmuje tego rodzaju wyjątkowe środki, niezwłocznie informuje o tym Komisję. Informuje ono również Komisję, gdy tylko ustaną powody zastosowania tych wyjątkowych środków.

3. Przepisy niniejszego artykułu nie mogą być interpretowane jako zezwolenie na odstępstwo od ciążącego na państwach członkowskich ogólnego obowiązku podjęcia wszelkich właściwych środków, ogólnych lub szczególnych, aby zapewnić wypełnienie ich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia.