Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 września 2026 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie
Rozdział 4 — Nawierzchnia kolejowa
§ 23
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2026 poz. 1225 z 18 września 2026. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Rozjazdy i skrzyżowania torów kolejowych odpowiadają typom szyn leżących w torach kolejowych i standardom konstrukcyjnym nawierzchni kolejowej dla poszczególnych klas technicznych torów kolejowych.
2. Przy układaniu rozjazdów zachowuje się następujące warunki:
1) w torach kolejowych głównych zasadniczych nie stosuje się rozjazdów o skosach: 1:7,5, 1:7, 1:6,6 i 1:4,8;
2) na bocznicach kolejowych dopuszcza się stosowanie rozjazdów o promieniu równym 140 m oraz o skosach 1:7 i 1:5;
3) rozjazdy łukowe mogą być stosowane:
a) kiedy warunki terenowe w projektowanym układzie torowym uniemożliwiają zastosowanie rozjazdu zwyczajnego lub
b) w celu uzyskania większej prędkości niż w układzie torowym z zastosowaniem rozjazdów zwyczajnych, lub
c) w celu ograniczenia zakresu przebudowy torowiska linii kolejowej, lub
d) w celu ułożenia rozjazdu w torze kolejowym położonym w łuku;
4) przy stosowaniu rozjazdów z krzyżownicami łukowymi układanymi końcami do siebie w połączeniach torów kolejowych równoległych stosuje się wstawki toru kolejowego prostego o długości co najmniej 6 m, obliczonej na podstawie wzoru: v l =
10 gdzie: l – oznacza długość wstawki toru kolejowego prostego [m], v – oznacza prędkość pociągów w kierunku zwrotnym [km/h];
5) w połączeniach torów rozjazdami prędkość przyrostu przyspieszenia niezrównoważonego (ψ) nie przekracza 1 m/s³;
6) występującą różnicę szerokości toru kolejowego w łuku oraz w początku rozjazdu wykonuje się w torze kolejowym przyległym do rozjazdu;
7) w bocznych torach stacyjnych jest możliwe układanie rozjazdów z poszerzeniem w styku przediglicowym za końcem rozjazdu poprzedzającego, z tym że przejście od zwiększonej do normalnej szerokości wykonuje się na końcu rozjazdu poprzedzającego.
3. Rozjazdy układa się na podrozjazdnicach drewnianych, kompozytowych, stalowych lub betonowych. W torach kolejowych, po których kursują pociągi z prędkością 100 km/h lub większą, stosuje się podrozjazdnice z drewna twardego lub betonowe.
4. Przy układaniu rozjazdów stosuje się rodzaje i grubości warstw podsypki określone w standardach konstrukcyjnych nawierzchni dla klas technicznych torów kolejowych, w których leżą rozjazdy.
5. Rozjazdy mogą być łączone ze sobą oraz z torem kolejowym za pomocą złącz na łubki lub spawane. W torach kolejowych bezstykowych stosuje się rozjazdy spawane.
6. W torach kolejowych głównych zasadniczych i głównych dodatkowych stacji kolejowej oraz w torach kolejowych szlakowych linii kolejowych, po których kursują pociągi z prędkością większą lub równą 100 km/h, stosuje się rozjazdy z zamknięciami nastawczymi niewrażliwymi na pełzanie szyn. W pozostałych torach kolejowych w przypadku wystąpienia pełzania szyn stosuje się urządzenia przeciwpełzne przed i za rozjazdem. W rozjazdach o skosie 1:9 i promieniu 300 m w torach kolejowych głównych zasadniczych i głównych dodatkowych na liniach kolejowych, przy wymianie rozjazdów dodatkowo stosuje się urządzenia stabilizujące iglice.
Jak powołać ten przepis
§ 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 17 września 2026 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2026 r. poz. 1225)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.