§ 36

1. Systemy i urządzenia, o których mowa w § 35 ust. 3, projektuje się:

1) wzdłuż drogi szynowej;

2) na stacjach kolejowych – jako sieć wgłębnych i powierzchniowych urządzeń odwadniających równię stacyjną.

2. W terenie pochylonym w kierunku przekopów, na którym powstaje zagrożenie zalewania torów kolejowych, powstawania osuwisk i rozmywania skarp, projektuje się rowy górne w odległości od 3 m do 5 m od krawędzi przekopu. Pochylenia podłużne dna rowów oraz skarpy rowów zabezpiecza się przed rozmyciem powodowanym przekroczeniem granicznej prędkości przepływu wody i niekontrolowanym gromadzeniem się wody. Graniczna prędkość przepływu wody zależy od rodzaju stosowanego umocnienia rowu.

3. Równie stacyjne kształtowane na gruntach nieprzesiąkliwych odwadnia się drenażem podłużnym usytuowanym na międzytorzu i drenażem poprzecznym, połączonym w sieć odwadniającą. Warunki kształtowania sieci odwadniającej równie stacyjne określa się dla każdej stacji kolejowej z uwzględnieniem poziomu wody gruntowej, ukształtowania terenu, układu torowego i innych czynników wpływających na sprawne i trwałe działanie tej sieci.

4. Urządzenia do odwodnienia wgłębnego projektuje się uwzględniając warunki nośności podłoża i stateczności skarp, a jeżeli zachodzi taka potrzeba – również właściwości podłoża gruntowego określonego w badaniach geotechnicznych lub geologicznych.

5. Projektując odwodnienie wgłębne uwzględnia się wody przesączające się w głąb kolejowej budowli ziemnej, podciągane z podłoża gruntownego, dopływające do skarp wykopów, sączące się z tych skarp przez zagospodarowanie tych wód i zabezpieczenie konstrukcji kolejowej budowli ziemnej i nawierzchni.

6. Odprowadzenie wód opadowych i roztopowych zanieczyszczonych substancjami szkodliwymi projektuje się z zastosowaniem urządzeń oczyszczających oraz uwzględniając lokalizację oddzieloną od pozostałych układów odwadniających.