§ 37

1. Do kolejowych obiektów inżynieryjnych zalicza się: mosty, wiadukty, przepusty, ściany oporowe, tunele kolejowe, przejścia pod torami kolejowymi i nad torami kolejowymi służące obsłudze pasażerskiej.

2. Kolejowe obiekty inżynieryjne projektuje się w taki sposób, aby konstrukcja, stateczność, nośność i trwałość tych obiektów spełniały co najmniej wymagania TSI Infrastruktura, przepisów UIC oraz aby w przewidywanym okresie użytkowania nie były przekraczane stany graniczne nośności i użytkowalności. Kolejowe obiekty inżynieryjne projektuje się w taki sposób, aby w przewidywanym okresie użytkowania była zapewniona trwałość elementów jego konstrukcji.

3. Konstrukcja i usytuowanie kolejowych obiektów inżynieryjnych zapewniają utrzymanie niwelety toru kolejowego zgodne z ukształtowaniem drogi szynowej.

4. Jako stany graniczne nośności przyjmuje się stany graniczne dotyczące bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania kolejowego obiektu inżynieryjnego.

5. Stany graniczne nośności uważa się za przekroczone, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności:

1) utrata równowagi konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego lub jej części, która jest uważana za ciało sztywne;

2) zniszczenie kolejowego obiektu inżynieryjnego na skutek nadmiernego odkształcenia lub przekształcenie się w mechanizm;

3) zniszczenie materiałowe i utrata stateczności konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego lub jej części;

4) zniszczenie zmęczeniowe konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego;

5) zniszczenie lub nadmierna deformacja podłoża kolejowego obiektu inżynieryjnego.

6. Za stany graniczne użytkowalności przyjmuje się stany graniczne dotyczące funkcji konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego lub jej elementu w warunkach użytkowania i komfortu użytkowników, a w szczególności ugięć, zarysowań i drgań konstrukcji.

7. Stany graniczne użytkowalności uważa się za przekroczone, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności:

1) ugięcie konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego, które może ograniczyć przydatność użytkową tego obiektu lub uszkodzić związane z nim urządzenia;

2) zarysowanie elementu konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego, które może prowadzić do uszkodzenia;

3) drgania elementu kolejowego obiektu inżynieryjnego, które mogą prowadzić do uszkodzenia elementu konstrukcji lub urządzenia tego obiektu lub zmniejszenia komfortu użytkowników;

4) przemieszczenia kolejowego obiektu inżynieryjnego lub jego elementu, które mogą prowadzić do uszkodzenia konstrukcji torowiska, urządzeń związanych z prowadzeniem ruchu kolejowego lub zmniejszenia komfortu użytkowników;

5) zwiększona uciążliwość kolejowego obiektu inżynieryjnego dla otoczenia i środowiska pod względem drgań i hałasu – w przypadku kolejowych obiektów inżynieryjnych położonych w centrach miast.

8. Minimalny przewidywany okres użytkowania kolejowego obiektu inżynieryjnego określa się z uwzględnieniem przewidywanych okresów użytkowania poszczególnych elementów jego konstrukcji oraz urządzeń tego obiektu, które:

1) w przypadku głównych elementów konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego wynoszą co najmniej:

a) 150 lat – w przypadku fundamentów i podpory mostu, które są wykonywane w wodzie i na terenie zalewowym, oraz konstrukcji tunelu kolejowego,

b) 100 lat – w przypadku fundamentu i podpory mostu lub wiaduktu, które są wykonywane na lądzie, głównego dźwigara i pomostu mostu lub wiaduktu, przepustu oraz ściany oporowej,

c) 25 lat – w przypadku pozostałych elementów konstrukcji mostu lub wiaduktu, w tym cięgna zewnętrznego;

2) w przypadku urządzeń kolejowego obiektu inżynieryjnego wynoszą co najmniej:

a) 50 lat – w przypadku hydroizolacji tunelu kolejowego oraz hydroizolacji konstrukcji oporowej,

b) 25 lat – w przypadku hydroizolacji podpory mostu lub wiaduktu, hydroizolacji przepustu, łożyska, balustrady, zabezpieczenia antykorozyjnego stalowego elementu konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego,

c) 20 lat – w przypadku hydroizolacji pomostu, mostu lub wiaduktu, urządzenia dylatacyjnego, elementu odwodnienia oraz urządzenia do odwodnienia kolejowego obiektu inżynieryjnego.

9. W kolejowym obiekcie inżynieryjnym umożliwia się wymianę wszystkich elementów, których minimalny przewidywany okres użytkowania jest mniejszy niż minimalny przewidywany okres użytkowania głównego elementu konstrukcji kolejowego obiektu inżynieryjnego.

10. Minimalne przewidywane okresy użytkowania dotyczą nowo budowanych kolejowych obiektów inżynieryjnych. W odniesieniu do istniejących kolejowych obiektów inżynieryjnych okres użytkowania określa się z uwzględnieniem dotychczasowego okresu użytkowania i stanu technicznego tego obiektu, a warunki dotyczą wyłącznie tych elementów konstrukcji, które podlegają budowie lub przebudowie.

11. Nie dopuszcza się projektowania kolejowych obiektów inżynieryjnych w konstrukcji sprężonej w formie kablobetonu z zewnętrznym prowadzeniem kabli.