§ 91

1. Jeżeli nie ma możliwości wykonania przejścia pod torami kolejowymi lub układ komunikacyjny i wysokościowy obiektu i jego otoczenia uzasadnia takie rozwiązanie, buduje się przejścia dla pieszych nad torami kolejowymi, zwane dalej „kładkami”.

2. Szerokość kładki wynikająca z natężenia ruchu pieszego w okresie szczytowym wynosi co najmniej 3 m.

3. Odległość konstrukcji spodu kładki od główki szyny wynika z obowiązującej dla danej linii kolejowej skrajni budowli, z uwzględnieniem warunków elektryfikacji linii kolejowej oraz przewozów rzeczy z przekroczoną skrajnią taboru. 4. Kładki buduje się wyłącznie z materiałów niepalnych.

5. Obciążenie dodatkowe dla przypadku jednostronnego zerwania liny nośnej przyjmuje się jako siłę skupioną o wartości 16 kN.

6. Podpory międzytorowe kładek oraz ich fundamenty nie mogą znajdować się w skrajni budowli na głębokość 1,50 m poniżej główki szyny w odległości 2,20 m od osi toru.

7. Kładki nad liniami kolejowymi zelektryfikowanymi wyposaża się w urządzenia zabezpieczające przed porażeniem prądem. W tym celu:

1) po obu stronach kładki wykonuje się szczelne osłony pionowe o wysokości co najmniej 1 m od poziomu nawierzchni kładki i wychodzące co najmniej 1 m od najbardziej wysuniętego elementu sieci trakcyjnej znajdującego się pod napięciem;

2) wszystkie elementy kładki wykonane z materiałów przewodzących prąd elektryczny, znajdujące się w odległości mniejszej niż 5 m od osi toru kolejowego elektryfikowanego, są przyłączone do sieci powrotnej prądu stałego (uszynione) lub do ziemi systemy trakcyjnego prądu przemiennego (uziemione).

8. Konstrukcja lub wyposażenie kładki uniemożliwiają spływ wód opadowych z kładki na sieć trakcyjną. Spodnia część pomostu kładki posiada urządzenia uniemożliwiające spływ wód opadowych z kładki na sieć trakcyjną.

9. Nawierzchnia pomostu kładki jest odporna na ścieranie i w warunkach zawilgocenia. wykonana z materiałów o dużej szorstkości, również