§ 96

1. Dla obsługi punktów ładunkowych usytuowanych w miejscach, o których mowa w § 93–95, w układzie torów kolejowych stacji kolejowej wydziela się grupę torów kolejowych odstawczych, na których są gromadzone wagony podstawione na punkty ładunkowe oraz wagony z punktów ładunkowych oczekujące na włączenie do składu pociągu. 2. Dla umożliwienia odstawiania wagonów z pociągu na tory kolejowe odstawcze oraz z torów kolejowych odstawczych na punkty ładunkowe i odwrotnie w układzie torów kolejowych stacji kolejowej wykonuje się tor kolejowy wyciągowy oraz, w miarę potrzeby, tory kolejowe komunikacyjne. Długość toru kolejowego wyciągowego jest większa od łącznej długości jednorazowo przestawianej grupy wagonów powiększonej o długość lokomotywy manewrowej i drogę hamowania tego składu z prędkości 20 km/h do zatrzymania się.

3. Przy torach kolejowych odstawczych przewiduje się wykonanie na międzytorzach ścieżek, słupów, sygnalizatorów oraz, w miarę potrzeby, dróg technologicznych.

4. Punkty ładunkowe, na których dokonuje się przeładunku znacznej ilości ładunków całowagonowych, wyposaża się w:

1) wagi wagonowe – usytuowane na oddzielnym torze wyłączonym z przebiegów manewrowych, połączonym z układem torów punktu ładunkowego; tor, na którym jest zbudowana waga, układa się w poziomie i na prostej, na długości co najmniej 50 m po obu stronach wagi; mechanizm wagi oddziela się od nawierzchni kolejowej dla umożliwienia ruchu lokomotyw i wagonów w okresie, gdy waga jest nieczynna; nośność wagi odpowiada największej masie brutto wagonów a długość pomostu rozstawowi skrajnych osi najdłuższego wagonu kolejowego;

2) skrajnik – którego brama jest ustawiona na torze ładunkowym lub wagowym, a tor kolejowy na długości 15 m z każdej strony od skrajnika jest ułożony na prostej.