Załącznik XII

ROZDZIAŁ 1

ZASADY OGÓLNE

Artykuł 1

1. Aby ustalić wysokość składek wpłacanych przez urzędników na system emerytalny określonych w art. 83 ust. 2 Regulaminu pracowniczego, co pięć lat, począwszy od 2004 r., Komisja przeprowadza bieżące oszacowanie równowagi systemu emerytalnego określonego w art. 83a ust. 3 Regulaminu pracowniczego. Oszacowanie ta zawiera wskazania, czy składki wpłacane przez urzędników są wystarczające do pokrycia jednej trzeciej kosztów systemu emerytalnego.

2. Do celów oceny określonej w art. 83a ust. 4 Regulaminu pracowniczego Komisja corocznie uaktualnia oszacowanie aktuarialne, uwzględniając zmiany w liczbie ludności ustalone w art. 9 niniejszego Załącznika, wysokości odsetek określonej w art. 10 niniejszego Załącznika oraz stawce zmiany rocznej w tabeli wynagrodzeń urzędników wspólnotowych, o której mowa w art. 11 niniejszego Załącznika.

3. Oszacowanie oraz uaktualnienia przeprowadza się w każdym roku n, w oparciu o liczbę członków systemu emerytalnego na dzień 31 grudnia poprzedniego roku (n-1).

Artykuł 2

1. Dostosowanie stawki składki następuje w dniu 1 lipca, równocześnie z dostosowaniem rocznym wynagrodzeń na mocy art. 65 Regulaminu pracowniczego. Jakiekolwiek dostosowanie nie prowadzi do zwiększenia składki o więcej niż jeden punkt procentowy powyżej lub poniżej stawki obowiązującej za rok poprzedni.

2. Dostosowanie wchodzące w życie w dniu 1 lipca 2004 r. nie prowadzi do zwiększenia stawki o więcej niż 9,75 %. Dostosowanie wchodzące w życie w dniu 1 lipca 2005 r. nie prowadzi do zwiększenia składki o więcej niż 10,25 %.

3. Różnica powstała między dostosowaniem stawki składki, które wynika z bieżącego wyliczenia aktuarialnego a dostosowaniem wynikającym z odchylenia określonego w ust. 2, nie podlega zwrotowi, a zatem jest uwzględniana w kolejnych wyliczeniach aktuarialnych. Stawkę składki wynikającą z bieżącego wyliczenia aktuarialnego podaje się w sprawozdaniu z oszacowania w art. 1 tego Załącznika.

ROZDZIAŁ 2

OSZACOWANIE RÓWNOWAGI AKTUARIALNEJ

Artykuł 3

Pięcioletnie oszacowania aktuarialne określają warunki równowagi, uwzględniając podobnie jak wpłaty na system, emeryturę za wysługę lat określoną w art. 77 Regulaminu pracowniczego, rentę inwalidzką określoną w art. 78 Regulaminu pracowniczego, rentę rodzinną określoną w art. 79 i 80 Regulaminu pracowniczego.

Artykuł 4

1. Równowagę aktuarialną szacuje się w oparciu o metodę wyliczania przedstawioną w niniejszym rozdziale.

2. Zgodnie z tą metodą "wartość aktuarialna" uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych przed datą wyliczenia stanowi zobowiązanie za okres służby pełnionej w przeszłości, natomiast z datą wyliczenia wartość aktuarialna uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych w roku rozpoczęcia służby stanowi "koszty służby".

3. Przyjmuje się, że wszystkie dodatki (z wyjątkiem renty inwalidzkiej) są wypłacane z chwilą osiągnięcia wieku średniego (r). Średni wiek emerytalny uaktualnia się wyłącznie z chwilą dokonywania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego określonego w art. 1 niniejszego Załącznika oraz może być różny dla różnych kategorii pracowników.

4. Ustalając wartości aktuarialną:

a) uwzględnia się przyszłe zmiany w wynagrodzeniu podstawowym każdego z urzędników między datą wyliczenia, a datą osiągnięcia ustalonego wieku emerytalnego;

b) nie uwzględnia się uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych przed datą wyliczenia (zobowiązanie ze służby pełnionej w przeszłości).

5. Wszystkie właściwe przepisy przewidziane w niniejszym Regulaminie pracowniczym (w szczególności w załącznikach VIII i XIII) uwzględnia się w bieżącym oszacowaniu kosztów służby.

6. Do ustalania realnej stopy dyskonta oraz stawki zmiany rocznej tabeli wynagrodzeń urzędników Wspólnot stosuje się jednolity proces. Ujednolicenie uzyskuje się przez uzyskanie średniej stopy procentowej oraz wzrostu tabeli wynagrodzeń w okresie 12 miesięcy.

Artykuł 5

1. Wzór wyliczania składki opiera się na równaniu:

rok n stawki składki = rok n kosztu służby/całkowite podstawowe wynagrodzenia roczne

2. Składki wpłacane przez urzędników na koszty finansowania systemu emerytalnego wylicza się jako jedną trzecią stosunku między kosztami służby za rok bieżący (n) dla wszystkich urzędników, którzy są czynnymi członkami systemu emerytalnego i całkowitymi podstawowymi wynagrodzeniami rocznymi dla tej samej grupy systemu emerytalnego z 31 grudnia za rok poprzedni (n-1).

3. Koszty służby są sumą:

a) kosztów emerytury za wysługę lat (szczegółowo omówionych w art. 6 niniejszego Załącznika), tzn. wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń emerytalnych, które nabywa się w roku n, w tym wartość części tego świadczenia, które wypłaca się na rzecz żyjącego małżonka i/lub dzieci pozostających na utrzymaniu z chwilą śmierci urzędnika, który odszedł ze służby (rewersja);

b) kosztów renty inwalidzkiej (szczegółowo omówionych w art. 7 niniejszego Załącznika), tzn. wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń, które mogą być wypłacane na rzecz czynnych urzędników, którzy w roku n mogą zostać inwalidami;

c) kosztów renty rodzinnej (szczegółowo omówionych w art. 8 niniejszego Załącznika), tzn. wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń, które wypłaca się w imieniu czynnych urzędników, którzy w roku n umrą.

4. Oszacowanie kosztów służby opiera się na uprawnieniach do świadczeń emerytalnych oraz właściwych płatności rocznych, jak określono w art. 6–8 niniejszego Załącznika.

Te płatności roczne dają wartość aktuarialną 1 EUR rocznie, uwzględniając wysokość odsetek, stawkę rocznej zmiany w tabeli wynagrodzeń oraz prawdopodobieństwo przeżycia z chwilą osiągnięcia wieku emerytalnego.

5. Uwzględnia się minimum socjalne, o którym mowa w rozdziale 2 tytułu V Regulaminu pracowniczego oraz załączniku VIII.

Artykuł 6

1. W celu wyliczenia wartości emerytury za wysługę lat, uprawnienia do świadczeń emerytalnych nabyte w roku n wylicza się dla każdego czynnego urzędnika przez pomnożenie prognozowanego wynagrodzenia podstawowego z chwilą przejścia w stan spoczynku przez mający zastosowanie współczynnik przyrostu.

Jeżeli łączne uprawnienia do świadczeń emerytalnych (prawa wynikające z naboru, w tym przeniesień) przyznane urzędnikowi w dniu 31 grudnia roku n-1 wynoszą przynajmniej 70 %, uważa się, że urzędnik nie nabył uprawnień do świadczeń emerytalnych w roku n.

2. Prognozowane wynagrodzenie podstawowe (PS) z chwilą przejścia w stan spoczynku wylicza się, począwszy od wynagrodzenia podstawowego z dnia 31 grudnia roku poprzedniego oraz uwzględniając stawkę wzrostu rocznego w tabeli wynagrodzeń oraz oszacowaną roczną stopę wzrostu w związku z zasadą starszeństwa zawodowego oraz awansu, w sposób następujący:

PS = SAL ×

1 + GSG + ISPm

gdzie:

SAL = aktualne wynagrodzenie,

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ISP = szacowana roczna stopa wzrostu związana z zasadą starszeństwa zawodowego oraz awansu,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) oraz aktualnym wiekiem urzędnika (x).

Ponieważ wyliczenia dokonuje się w wartości realnej, stawka inflacji netto, stawka zmiany rocznej w skali płac oraz roczna stawka podwyżki w związku z zasadą starszeństwa zawodowego oraz awansu są stawkami podwyżki inflacji netto.

3. W oparciu o wyliczenia uprawnień do świadczeń emerytalnych nabytych przez danego urzędnika wartość aktuarialną tych uprawnień do świadczeń emerytalnych (oraz świadczeń rewersyjnych ich dotyczących) wylicza się przez pomnożenie rocznych uprawnień do świadczeń emerytalnych określonych powyżej przez kwotę:

a) natychmiastowo wypłacanej, odroczonej renty rocznej w wieku x, odroczonej o liczbę lat m:

=

1

p

x × 1 + GSGk − m − 0.5

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku x nadal przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) a aktualnym wiekiem urzędnika (x),

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ω = pułap w tabeli umieralności;

oraz

b) natychmiastowo wypłacanej rocznej renty rewersyjnej w wieku x i y, gdzie y jest przyjętym wiekiem małżonka. Rentę roczną mnoży się przez prawdopodobieństwo, że urzędnik pozostaje w związku małżeńskim oraz przez zastosowanie stawki rewersji ustanowionej zgodnie z załącznikiem VIII:

=

1

p

1 −

kpx × 1 + GSGk − m − 0.5

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

y = wiek małżonka urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że urzędnik w wieku x przeżyje liczbę lat k,

kPy = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku y (małżonek urzędnika w wieku x) przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) a aktualnym wiekiem urzędnika (x),

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ω = pułap w tabeli umieralności.

4. W wyliczaniu kosztów służby w odniesieniu do świadczeń uwzględnia się:

a) indeksy przyrostu dla urzędników dalej pełniących służbę po osiągnięciu wieku emerytalnego;

b) współczynnik redukcji dla urzędników odchodzących ze służby przed osiągnięciem wieku emerytalnego.

Artykuł 7

1. W celu wyliczenia wartości renty inwalidzkiej, liczbę wypłat tego rodzaju renty inwalidzkiej w roku n mierzy się przez zastosowanie w odniesieniu do każdego czynnego urzędnika prawdopodobieństwa, że urzędnik staje się w tym roku inwalidą. Następnie prawdopodobieństwo to mnoży się przez roczną kwotę renty inwalidzkiej, do której urzędnik nabywa uprawnienia.

2. Do wyliczenia wartości ubezpieczenia początkowej wypłaty renty inwalidzkiej w roku n wykorzystuje się wymienione poniżej płatności roczne:

a) natychmiastowo wypłacaną rentę tymczasową w wieku x,

=

1

p

x × 1 + GSGk − 0.5

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że urzędnik w wieku x przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) a aktualnym wiekiem urzędnika (x),

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń);

oraz

b) natychmiastowo wypłacaną roczną rentę rewersyjną. Rentę tę mnoży się przez prawdopodobieństwo, że urzędnik pozostaje w związku małżeńskim oraz stosowaną stawkę rewersyjną:

=

1

p

1 −

kpx×1 + GSGk − 0.5

gdzie:

x = wiek urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

y = wiek małżonka urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPx = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku x przeżyje liczbę lat k,

m = różnica między przyjętym wiekiem emerytalnym (r) oraz aktualnym wiekiem urzędnika (x),

kPy = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku y (małżonek osoby w wieku x) nadal przeżywa liczbę lat k,

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń).

Artykuł 8

1. Wartość uprawnień do świadczeń emerytalnych wypłacanych na rzecz żyjących małżonków w roku n mierzy się przez zastosowanie do każdego czynnego urzędnika prawdopodobieństwa, że urzędnik może umrzeć w tym roku. Następnie prawdopodobieństwo to mnoży się przez roczną kwotę renty rodzinnej wypłacanej w roku bieżącym. Wyliczenie uwzględnia ewentualne renty sieroce, które mogą zostać wypłacone.

2. Do wyliczenia wartości aktuarialnej uprawnień do świadczeń emerytalnych, które należy wypłacić na rzecz żyjących małżonków w roku n, wykorzystuje się natychmiastowo wypłacaną rentę roczną. Rentę tę mnoży się przez prawdopodobieństwo, że urzędnik pozostaje w związku małżeńskim:

=

1

p

y × 1 + GSGk − 0.5

gdzie:

y = wiek małżonka urzędnika na dzień 31 grudnia roku n-1,

τ = wysokość odsetek,

kPy = prawdopodobieństwo, że osoba w wieku y (małżonek urzędnika w wieku x) przeżywa liczbę lat k,

GSG = szacowana roczna stopa wzrostu wynagrodzeń ogólnych (stopa rocznej zmiany tabeli wynagrodzeń),

ω = pułap w tabeli umieralności;

ROZDZIAŁ 3

SYSTEM WYLICZANIA

Artykuł 9

1. Parametry demograficzne uwzględniane dla potrzeb oszacowania aktuarialnego opierają się na obserwacji liczebności członków systemu obejmującej pracowników czynnej służby oraz emerytów. Informacje te Komisja gromadzi corocznie w oparciu o wykorzystywanie informacji uzyskanych od poszczególnych instytucji i agencji, których pracownicy są członkami systemu.

Z obserwacji liczebności tej grupy dedukuje się w szczególności strukturę populacji, średni wiek osób pobierających emeryturę za wysługę lat oraz rentę inwalidzką według siatki.

2. Tabela umieralności dotyczy populacji, której właściwości są możliwie najbardziej zbliżone do populacji członków systemu. Uaktualnia się ją wyłącznie w momencie przeprowadzania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego określonego w art. 1 niniejszego Załącznika.

Artykuł 10

1. Wysokość odsetek uwzględnianych do wyliczenia wartości bieżącej, opiera się na obserwowanych średnich wartościach odsetek dotyczących długoterminowego długu publicznego Państw Członkowskich publikowanych przez Komisję. Do wyliczenia właściwej stopy procentowej netto inflacji niezbędnej do wyliczenia wartości bieżącej stosuje się właściwy indeks cen towarów konsumpcyjnych.

2. Efektywna roczna wysokość odsetek uwzględniana do wyliczenia wartości aktuarialnej jest średnią rzeczywistej średniej wysokości odsetek za 12 lat poprzedzających bieżący rok.

Artykuł 11

1. Roczna zmiana w tabeli wynagrodzeń urzędników uwzględniana dla potrzeb wyliczenia wartości bieżących opiera się na szczególnych wskaźnikach określonych w art. 1 ust. 4 załącznika XI.

2. Efektywna roczna wysokość odsetek uwzględniana dla potrzeb wyliczenia wartości aktuarialnej jest średnią netto szczególnych wskaźników dla Unii Europejskiej za 12 lat poprzedzających bieżący rok.

Artykuł 12

Wysokość odsetek podana w art. 4 i 8 załącznika VIII dla wyliczenia odsetek złożonych jest efektywną wysokości odsetek określoną w art. 10 tego Załącznika oraz, w miarę potrzeb, podlega przeglądowi w momencie przeprowadzania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego.

ROZDZIAŁ 4

Wykonywanie

Artykuł 13

1. Eurostat jest organem odpowiedzialnym za wykonywanie techniczne niniejszego Załącznika.

2. Eurostat jest wspomagany przez jednego lub większą liczbę biegłych w wykonywaniu oszacowania aktuarialnego określonego w art. 1 niniejszego Załącznika. Eurostat dostarcza biegłym niezbędnych danych, w szczególności parametry określone w art. 9–11 niniejszego Załącznika.

3. Dnia 1 września każdego roku Eurostat przedstawia sprawozdanie w sprawie oszacowania oraz uaktualnień określonych w art. 1 niniejszego Załącznika.

4. Wszelkie zagadnienia dotyczące metodologii wynikające z wykonywania niniejszego Załącznika rozstrzyga Eurostat we współpracy z krajowymi biegłymi z właściwych służb Państw Członkowskich oraz kwalifikowanych niezależnych biegłych. Eurostat zwołuje posiedzenie tej grupy przynajmniej raz w roku. Jednakże w miarę potrzeb, Eurostat może zwoływać posiedzenia częściej.

ROZDZIAŁ 5

KLAUZULA PRZEGLĄDOWA

Artykuł 14

1. Artykuł 2 ust. 1 zdanie drugie oraz art. 2 ust. 3, art. 9, 10, 11 i 12 niniejszego Załącznika stosuje się od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 czerwca 2013 r.

2. W momencie przeprowadzania pięcioletniego oszacowania aktuarialnego Rada może ponownie rozważyć przepisy niniejszego Załącznika, w szczególności w świetle jego skutków budżetowych i równowagi aktuarialnej na podstawie sprawozdania sporządzonego, w miarę potrzeb, na wniosek Komisji po uzyskaniu opinii Komitetu ds. Regulaminu Pracowniczego. Rada stanowi w sprawie wniosku większością kwalifikowaną przewidzianą w art. 205 ust. 2 tiret pierwsze Traktatu WE.

3. W drodze odstępstwa od przepisów art. 83a Regulaminu pracowniczego oraz ust. 2 tego artykułu, drugie oszacowanie, sprawozdanie oraz, w miarę potrzeb, wniosek Komisji składa się Radzie do końca 2008 r.