Rozporządzenie Komisji (WE) nr 377/2008 z dnia 25 kwietnia 2008 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 w sprawie organizacji badania prób losowych dotyczącego siły roboczej we Wspólnocie w odniesieniu do kodowania, które należy stosować w celu przesyłania danych, począwszy od 2009 r., wykorzystania prób cząstkowych do gromadzenia danych dotyczących zmiennych strukturalnych oraz określenia kwartałów referencyjnych
Załącznik II
W mocyDEFINICJA KWARTAŁÓW REFERENCYJNYCH
a) Kwartały każdego roku odnoszą się do dwunastu miesięcy roku: styczeń, luty i marzec należą do pierwszego kwartału, kwiecień, maj i czerwiec do drugiego kwartału, lipiec, sierpień i wrzesień do trzeciego kwartału, a październik, listopad i grudzień do czwartego kwartału.
b) Tygodnie referencyjne przydzielone są do kwartałów referencyjnych, tak aby tydzień należał do kwartału określonego w lit. a) do którego należą przynajmniej cztery dni tego tygodnia, chyba że wynika z tego, iż pierwszy kwartał roku składa się tylko z 12 tygodni. W takim przypadku kwartały danego roku utworzone będą przez następujące po sobie grupy 13 tygodni.
c) Jeżeli, zgodnie z lit. b) kwartał składa się z 14 tygodni zamiast 13, państwa członkowskie powinny starać się rozłożyć próbę pomiędzy wszystkimi 14 tygodniami.
d) Jeżeli nie jest możliwe takie rozłożenie próby aby objąć wszystkie 14 tygodni kwartału, przedmiotowe państwa członkowskie mogą pominąć jeden tydzień tego kwartału, (czyli nie uwzględnić go). Pominięty tydzień powinien być typowy pod względem bezrobocia, zatrudnienia oraz średniej liczby rzeczywiście przepracowanych godzin i powinien być częścią miesiąca zawierającego pięć czwartków.
e) Pierwszy kwartał 2009 r. rozpoczyna się w poniedziałek 29 grudnia 2008 r.
Do końca 2011 r., państwa członkowskie biorące udział w badaniu aktywności ekonomicznej ludności w połączeniu z innymi badaniami jako w jednym badaniu zintegrowanym mogą określić początek kwartałów referencyjnych tydzień wcześniej niż ustanowiono w lit. a), b) i e).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.