Artykuł 19a

1. Państwa członkowskie zapewniają istnienie systemu umożliwiającego rejestrowanie, tworzenie i dostarczanie zanonimizowanych danych statystycznych, pozwalającego na monitorowanie skuteczności ich systemów walki z przestępstwami, o których mowa w niniejszej dyrektywie.

2. Dane statystyczne, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej dostępne na poziomie centralnym dane dotyczące:

a) liczby zarejestrowanych zidentyfikowanych i domniemanych ofiar przestępstw, o których mowa w art. 2, z podziałem na organizacje rejestrujące, płeć, grupy wiekowe (dziecko/dorosły), obywatelstwo i formę wyzysku, zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi;

b) liczby osób podejrzanych o popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 2, z podziałem na płeć, grupy wiekowe (dziecko/dorosły), obywatelstwo i formę wyzysku;

c) liczby osób ściganych za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 2, z podziałem na płeć, grupy wiekowe (dziecko/dorosły), obywatelstwo, formę wyzysku, charakter ostatecznej decyzji o ściganiu;

d) liczby decyzji o ściganiu (tj. postawienie zarzutów dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 2, postawienie zarzutów dotyczących innych przestępstw, decyzja o odmowie postawienia zarzutów, inne);

e) liczby osób skazanych za przestępstwa, o których mowa w art. 2, z podziałem na płeć, grupy wiekowe (dziecko/dorosły) i obywatelstwo;

f) liczby wyroków sądowych (tj. uniewinniających, skazujących, innych) dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 2;

g) liczby osób podejrzanych, ściganych i skazanych za przestępstwa, o których mowa w art. 18a ust. 1, z podziałem na płeć i grupy wiekowe (dziecko/dorosły).

3. Państwa członkowskie przekazują Komisji co roku, zasadniczo do dnia 30 września, a jeśli nie jest to możliwe, najpóźniej do dnia 31 grudnia, dane statystyczne, o których mowa w ust. 2, dotyczące poprzedniego roku.