Załącznik V

ROZDZIAŁ I

WYMOGI DOTYCZĄCE ZAKŁADÓW

Sekcja 1

Wytwórnie biogazu

1. Wytwórnia biogazu musi być wyposażona w urządzenie do pasteryzacji lub oczyszczania, którego nie mogą ominąć wprowadzane do wytwórni produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne składające się z cząstek o wielkości maksymalnie 12 mm przed wprowadzeniem do urządzenia, wraz z:

a) instalacjami do monitorowania temperatury, która powinna osiągnąć wartość 70 °C w czasie jednej godziny;

b) urządzeniami do ciągłej rejestracji wyników pomiarów w ramach monitorowania, o którym mowa w lit. a) oraz

c) odpowiednim systemem zapobiegającym niewystarczającemu podgrzewaniu.

2. W drodze odstępstwa od pkt 1 urządzenie do pasteryzacji lub oczyszczania nie jest obowiązkowe dla wytwórni biogazu, które przekształcają wyłącznie:

a) materiał kategorii 2 przetworzony zgodnie z metodą przetwarzania nr 1 opisaną w załączniku IV rozdział III;

b) materiał kategorii 3 przetworzony zgodnie z którąkolwiek z metod przetwarzania nr 1–5 lub nr 7 bądź też, w przypadku materiału pochodzącego od zwierząt wodnych, którąkolwiek z metod nr 1–7, o których mowa w załączniku IV rozdział III;

c) materiał kategorii 3 poddany pasteryzacji lub oczyszczaniu w innym zatwierdzonym zakładzie;

d) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, które mogą być wykorzystywane jako surowiec bez przetwarzania zgodnie z art. 13 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 oraz zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

e) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego poddane procesowi hydrolizy zasadowej, opisanemu w załączniku IV rozdział IV sekcja 2 pkt A;

f) następujące produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, pod warunkiem wydania zgody przez właściwy organ:

(i) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 10 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, poddane przetwarzaniu zgodnie z jego definicją w art. 2 ust. 1 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 w momencie przeznaczenia ich do celów innych niż spożycie przez ludzi;

(ii) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 10 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 lub

(iii) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego przekształcane w biogaz, o ile pozostałości fermentacyjne są następnie kompostowane bądź też przetwarzane lub usuwane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3. Jeżeli wytwórnia biogazu znajduje się w miejscu lub w sąsiedztwie miejsca, w którym trzyma się zwierzęta gospodarskie, i nie wykorzystuje ona wyłącznie obornika, mleka lub siary pochodzących od tych zwierząt, wówczas wytwórnia musi znajdować się w odpowiedniej odległości od obszaru, na którym trzyma się zwierzęta.

Odległość tę ustala się tak, aby wykluczyć niedopuszczalne zagrożenie przeniesienia z wytwórni biogazu choroby przenoszonej na ludzi lub zwierzęta.

W każdym przypadku konieczne jest zapewnienie całkowitego fizycznego oddzielenia wytwórni biogazu od zwierząt, ich paszy i ściółki, w razie potrzeby także za pomocą ogrodzenia.

4. Każda wytwórnia biogazu musi dysponować własnym laboratorium lub korzystać z laboratorium zewnętrznego. Laboratorium musi być odpowiednio wyposażone do celów przeprowadzania niezbędnych analiz i zostać zatwierdzone przez właściwy organ, względnie być akredytowane zgodnie z uznanymi normami międzynarodowymi lub podlegać regularnym kontrolom przeprowadzanym przez właściwy organ.

Sekcja 2

Kompostownie

1. Kompostownia musi być wyposażona w zamknięty reaktor do kompostowania lub zamknięty obszar, którego nie mogą ominąć wprowadzane do kompostowni produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, a także w:

a) instalacje do monitorowania temperatury w czasie;

b) urządzenia do rejestracji, w stosownych przypadkach ciągłej, wyników pomiarów w ramach monitorowania, o którym mowa w lit. a);

c) odpowiedni system zabezpieczający przed niedostatecznym ogrzewaniem.

2. W drodze odstępstwa od pkt 1 dopuszcza się stosowanie innych urządzeń do kompostowania, pod warunkiem że:

a) sposób ich eksploatacji umożliwia osiągnięcie przez cały materiał w urządzeniu wymaganych parametrów czasowych i temperaturowych, a także, w stosownych przypadkach, ciągłe monitorowanie tych parametrów lub

b) przekształcane są wyłącznie materiały, o których mowa w sekcji 1 pkt 2 oraz

c) urządzenia te spełniają wszystkie pozostałe odnośne wymogi niniejszego rozporządzenia.

3. Jeżeli kompostownia znajduje się w miejscu lub w sąsiedztwie miejsca, w którym trzyma się zwierzęta gospodarskie, i nie wykorzystuje ona wyłącznie obornika, mleka lub siary pochodzących od tych zwierząt, wówczas kompostownia musi znajdować się w odpowiedniej odległości od obszaru, na którym trzyma się zwierzęta.

Odległość tę ustala się tak, aby wykluczyć niedopuszczalne zagrożenie przeniesienia z kompostowni choroby przenoszonej na ludzi lub zwierzęta.

W każdym przypadku konieczne jest zapewnienie całkowitego fizycznego oddzielenia kompostowni od zwierząt, ich paszy i ściółki, w razie potrzeby także za pomocą ogrodzenia.

4. Każda kompostownia musi dysponować własnym laboratorium lub korzystać z laboratorium zewnętrznego. Laboratorium musi być odpowiednio wyposażone do celów przeprowadzania niezbędnych analiz i zostać zatwierdzone przez właściwy organ, względnie być akredytowane zgodnie z uznanymi normami międzynarodowymi lub podlegać regularnym kontrolom przeprowadzanym przez właściwy organ.

ROZDZIAŁ II

WYMAGANIA HIGIENICZNE DOTYCZĄCE WYTWÓRNI BIOGAZU I KOMPOSTOWNI

1. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego należy przekształcać jak najszybciej po ich przybyciu do wytwórni biogazu lub kompostowni. Do momentu rozpoczęcia obróbki muszą one być odpowiednio przechowywane.

2. Kontenery, pojemniki i pojazdy używane do przewożenia nieprzetworzonego materiału muszą zostać wyczyszczone i odkażone w miejscu do tego przeznaczonym.

Miejsce to musi być tak zlokalizowane lub zaprojektowane, aby zapobiec zakażaniu produktów poddanych obróbce.

3. Systematycznie muszą być podejmowane środki zapobiegawcze przeciwko ptakom, gryzoniom, owadom lub innym szkodnikom.

Do tego celu należy wykorzystywać program zwalczania szkodników poparty dokumentacją.

4. Dla wszystkich części pomieszczeń muszą być ustanowione procedury czyszczenia, poparte dokumentacją. Do czyszczenia należy zapewnić odpowiednie wyposażenie i środki czystości.

5. Kontrola higieny musi obejmować regularne inspekcje środowiska i wyposażenia. Harmonogram inspekcji i ich wyniki muszą być udokumentowane.

6. Instalacje i urządzenia muszą być utrzymywane w dobrym stanie technicznym, a urządzenia pomiarowe muszą być poddawane kalibracji w regularnych odstępach czasu.

7. Czynności na pozostałościach fermentacyjnych i kompoście oraz ich przechowywanie muszą odbywać się w danej wytwórni biogazu lub kompostowni w taki sposób, aby zapobiec powtórnemu zanieczyszczeniu.

ROZDZIAŁ III

PARAMETRY PRZEKSZTAŁCANIA

Sekcja 1

Standardowe parametry przekształcania

1. Materiał kategorii 3 wykorzystywany jako surowiec w wytwórni biogazu wyposażonej w urządzenia do pasteryzacji lub oczyszczania musi podlegać następującym minimalnym wymaganiom:

a) maksymalna wielkość cząstek przed wprowadzeniem ich do urządzenia: 12 mm;

b) minimalna temperatura całego materiału w urządzeniu: 70 °C; oraz

c) minimalny czas obróbki w urządzeniu bez przerw: 60 minut.

Jednakże mleko, produkty na bazie mleka, produkty pochodne mleka, siara i produkty z siary stanowiące materiał kategorii 3 mogą być stosowane jako surowiec w wytwórni biogazu bez pasteryzacji ani oczyszczania, jeżeli właściwy organ uzna, że nie stanowią one zagrożenia rozprzestrzeniania poważnej choroby zakaźnej na ludzi lub zwierzęta.

Minimalne wymogi określone w lit. b) i c) niniejszego punktu stosuje się również do materiału kategorii 2 wprowadzanego do wytwórni biogazu bez uprzedniego przetworzenia w sposób określony w art. 13 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

2. Materiał kategorii 3 wykorzystywany jako surowiec w kompostowni musi podlegać następującym minimalnym wymaganiom:

a) maksymalna wielkość cząstek przed wprowadzeniem ich do reaktora kompostującego: 12 mm;

b) minimalna temperatura całego materiału w reaktorze: 70 °C; oraz

c) minimalny czas bez przerw: 60 minut.

Minimalne wymogi określone w lit. b) i c) niniejszego punktu stosuje się również do materiału kategorii 2 kompostowanego bez uprzedniego przetworzenia w sposób określony w art. 13 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Sekcja 2

Alternatywne parametry przekształcania dotyczące wytwórni biogazu i kompostowni

1. Właściwy organ może zezwolić na stosowanie parametrów innych niż określone w rozdziale I sekcja 1 pkt 1 i innych niż standardowe parametry przekształcania, pod warunkiem że wnioskujący o stosowanie takich parametrów wykaże, że zapewniają one odpowiednie ograniczenie zagrożenia biologicznego. W tym celu niezbędna jest walidacja, przeprowadzana zgodnie z następującymi wymogami:

a) określenie i analiza możliwych zagrożeń, w tym wpływu materiału wejściowego, na podstawie pełnego opisu warunków i parametrów przekształcania;

b) ocena ryzyka określająca, w jaki sposób szczegółowe warunki przekształcania, o których mowa w lit. a), są osiągane w praktyce w sytuacjach normalnych i nietypowych;

c) walidacja planowanego procesu poprzez pomiar zmniejszenia żywotności lub zakaźności:

(i) endogenicznych organizmów wskaźnikowych podczas procesu, gdzie wskaźnik jest:

— stale obecny w surowcu w dużych ilościach,

— nie mniej ciepłoodporny na zabójcze działanie procesu przekształcania, ale również nie znacznie bardziej odporny niż czynniki chorobotwórcze, do monitorowania których jest wykorzystywany,

— stosunkowo łatwy do oznaczenia ilościowego, zidentyfikowania i potwierdzenia obecności lub

(ii) dobrze scharakteryzowanego organizmu testowego lub wirusa, poddanego działaniu procesu, wprowadzonego w odpowiedniej próbce testowej do materiału początkowego.

d) w toku walidacji planowanego procesu, o którym mowa w lit. c), należy dowieść, że proces powoduje następujące ogólne zmniejszenie ryzyka:

(i) dla procesów obróbki termicznej i chemicznej:

— zmniejszenie o 5 log10 liczby Enterococcus faecalis lub Salmonella Senftenberg (775W, H2S ujemne);

— zmniejszenie miana zakaźności ciepłoopornych wirusów, takich jak parwowirus, o co najmniej 3 log10, w każdym przypadku gdy zostały one określone jako istotne zagrożenie oraz

(ii) w odniesieniu do procesów obróbki chemicznej również:

— zmniejszenie liczby opornych pasożytów, takich jak jajeczka Ascaris sp. o co najmniej 99,9 % (3 log 10) form zdolnych do życia;

(e) opracowanie pełnego programu kontroli, w tym procedur monitorowania przebiegu procesu, o którym mowa w lit. c);

f) środki zapewniające stałe monitorowanie i nadzór istotnych parametrów procesu ustalonych w programie kontroli podczas eksploatacji zakładu.

Szczegóły dotyczące właściwych parametrów procesu wykorzystywanych w wytwórni biogazu lub kompostowni, a także innych krytycznych punktów kontroli, muszą być rejestrowane i przechowywane tak, aby właściciel, podmiot lub ich przedstawiciel oraz właściwy organ mogły monitorować działalność zakładu.

Podmiot musi udostępniać dokumentację na żądanie właściwego organu. Informacje dotyczące procesu dozwolonego na mocy niniejszego punktu muszą być udostępniane na żądanie Komisji.

2. W drodze odstępstwa od pkt 1, do czasu przyjęcia odpowiednich zasad, jak określono w art. 15 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, właściwy organ może zezwolić na stosowanie szczegółowych wymagań innych niż te ustanowione w niniejszym rozdziale, pod warunkiem że gwarantują one uzyskanie równoważnego skutku dotyczącego zmniejszenia ilości czynników chorobotwórczych, w odniesieniu do:

a) odpadów gastronomicznych wykorzystywanych jako jedyny produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego w wytwórni biogazu lub kompostowni oraz

b) mieszanek odpadów gastronomicznych z następującymi materiałami:

(i) obornik;

(ii) treść przewodu pokarmowego oddzielona od przewodu pokarmowego;

(iii) mleko;

(iv) produkty na bazie mleka;

(v) produkty pochodne mleka;

(vi) siara;

(vii) produkty z siary;

(viii) jaja;

(ix) produkty jajeczne;

(x) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 10 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, poddane przetwarzaniu zgodnie z jego definicją w art. 2 ust. 1 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 852/2004.

3. W przypadku gdy materiały, o których mowa w pkt 2 lit. b), lub produkty pochodne, o których mowa w art. 10 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, stanowią jedyny materiał wyjściowy pochodzenia zwierzęcego poddawany obróbce w wytwórni biogazu lub w kompostowni, właściwy organ może zezwolić na stosowanie szczegółowych wymagań innych niż określone w niniejszym rozdziale, pod warunkiem że:

a) w jego opinii materiały te nie stanowią zagrożenia rozprzestrzeniania poważnej choroby zakaźnej na ludzi lub zwierzęta;

b) w jego opinii pozostałości fermentacyjne lub kompost stanowią materiał nieprzetworzony, a właściwy organ zobowiąże podmioty do obchodzenia się z tym materiałem w sposób zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 i z niniejszym rozporządzeniem.

4. Podmioty mogą wprowadzać do obrotu pozostałości fermentacyjne lub kompost wytworzone zgodnie z parametrami dopuszczonymi przez właściwy organ:

a) zgodnie z pkt 1;

b) zgodnie z pkt 2 i 3 – wyłącznie w państwie członkowskim, w którym dopuszczono te parametry.

Sekcja 3

Standardy dotyczące pozostałości fermentacyjnych i kompostu

1. a)

Reprezentatywne próbki pozostałości fermentacyjnych lub kompostu, pobrane w celu monitorowania procesu podczas przekształcania w wytwórni biogazu lub kompostowania w kompostowni, lub bezpośrednio po nim, muszą być zgodne z następującymi normami:

Escherichia coli: n = 5, c = 1, m = 1 000, M = 5 000 w 1 g;

lub

Enterococcaceae: n = 5, c = 1, m = 1 000, M = 5 000 w 1 g;

oraz

b) Reprezentatywne próbki pozostałości fermentacyjnych lub kompostu pobrane podczas ich przechowywania lub po jego zakończeniu muszą spełniać następujące normy:

Salmonella: nieobecna w 25 g: n = 5; c = 0; m = 0; M = 0

gdzie, w odniesieniu do lit. a) i b):

n

=

liczba badanych próbek;

m

=

wartość graniczna liczby bakterii; wynik jest uznawany za zadowalający, jeżeli liczba bakterii we wszystkich próbkach nie przekracza m;

M

=

maksymalna wartość dla liczby bakterii; wynik jest uznawany za niezadowalający, jeżeli liczba bakterii w jednej lub kilku próbkach równa się M lub więcej oraz

c

=

liczba próbek, w których liczba bakterii zawiera się między m i M; próbka jest w dalszym ciągu uznawana za zadowalającą, jeżeli liczba bakterii pozostałych próbek jest równa lub mniejsza od m.

2. Pozostałości fermentacyjne lub kompost, które nie spełniają wymagań określonych w niniejszej sekcji, należy poddać powtórnemu przekształcaniu lub kompostowaniu, a w przypadku Salmonelli poddać odpowiednim czynnościom lub usunąć zgodnie z instrukcjami właściwego organu.