Załącznik II

CZĘŚĆ 1

Definicje kategorii instrumentów

Poniższa tabela zawiera szczegółowy opis kategorii instrumentów, które właściwe krajowe banki centralne (KBC) lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) zgodnie z art. 3a ust. 5, EBC przekładają na kategorie mające zastosowanie na szczeblu krajowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Kategoria

Opis najważniejszych cech

1. Dłużne papiery wartościowe (F.3)

Dłużne papiery wartościowe to zbywalne instrumenty finansowe służące jako dowód zaciągnięcia długu. Dłużne papiery wartościowe mają następujące cechy:

a) datę emisji oznaczającą dzień, w którym dany dłużny papier wartościowy został wyemitowany;

b) cenę emisyjną, za którą inwestorzy nabywają dłużne papiery wartościowe w ramach emisji pierwotnej;

c) termin wykupu lub zapadalności, w którym przypada ostateczna wyznaczona umownie płatność kapitałowa;

d) cenę wykupu lub wartość nominału, czyli kwotę przypadającą do zapłaty przez emitenta na rzecz posiadacza w terminie zapadalności;

e) termin pierwotny, czyli okres od daty emisji do daty ustalonej umownie płatności końcowej;

f) termin pozostały do zapadalności, czyli okres od dnia referencyjnego do ustalonej umownie płatności końcowej;

g) stopę kuponu wypłacaną przez emitenta posiadaczom dłużnych papierów wartościowych; stopa ta może być stała w całym okresie od emisji do wykupu danego dłużnego papieru wartościowego lub zmieniać się zależnie od wysokości inflacji, stóp procentowych lub cen aktywów. Weksle i zerokuponowe dłużne papiery wartościowe nie przynoszą odsetek kuponowych;

h) terminy wypłaty odsetek, w których emitent wypłaca kupon posiadaczom papierów wartościowych;

i) cena emisyjna, cena wykupu oraz stopa kuponu mogą być denominowane (lub rozliczane) w walucie krajowej lub w walutach obcych.

Rating kredytowy dłużnych papierów wartościowych, który ocenia wiarygodność kredytową poszczególnych emisji dłużnych papierów wartościowych, jest przyznawany przez uznane agencje na podstawie kategorii ratingowych.

W odniesieniu do lit. c) termin zapadalności może pokrywać się z terminem zamiany dłużnego papieru wartościowego na akcję. W tym kontekście zamienność oznacza, że posiadacz może wymienić dłużny papier wartościowy na akcje zwykłe emitenta. Wymienność oznacza, że posiadacz może wymienić dłużny papier wartościowy na akcje przedsiębiorstwa innego niż emitent. Papiery wartościowe bez określonego terminu zapadalności zaliczane są do dłużnych papierów wartościowych.

1a. Krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe (F.31)

Dłużne papiery wartościowe z terminem pierwotnym do jednego roku włącznie oraz dłużne papiery wartościowe płatne na żądanie wierzyciela.

1b. Długoterminowe dłużne papiery wartościowe (F.32)

Dłużne papiery wartościowe z terminem pierwotnym powyżej jednego roku lub bez określonego terminu.

2. Udziały kapitałowe (F.51)

Udziały kapitałowe to aktywa finansowe będące należnością z tytułu wartości rezydualnej danego przedsiębiorstwa pozostałej po zaspokojeniu wszystkich innych roszczeń. Potwierdzeniem posiadania udziałów kapitałowych w podmiotach prawnych są zazwyczaj akcje, udziały, kwity depozytowe, świadectwa udziałowe lub podobne dokumenty. Akcje i udziały oznaczają to samo.

Udziały kapitałowe dzielą się na następujące podkategorie: akcje notowane (F.511); akcje nienotowane (F.512) i pozostałe udziały kapitałowe (F.519).

2a. Akcje notowane (F.511)

Akcje notowane to kapitałowe papiery wartościowe notowane na giełdzie. Taką giełdą może być uznana giełda papierów wartościowych lub każda inna forma rynku wtórnego. Akcje notowane są również określane jako akcje, dla których ceny są kwotowane w obrocie giełdowym. Na ogół notowanie cen akcji znajdujących się w obrocie giełdowym oznacza łatwą dostępność bieżących cen rynkowych.

3. Udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych (F.52)

Udziały w funduszach inwestycyjnych to akcje funduszy inwestycyjnych, w przypadku gdy fundusz ma strukturę przedsiębiorstwa. W przypadku gdy fundusz ma charakter funduszu powierniczego są one nazywane jednostkami uczestnictwa. Fundusze inwestycyjne są przedsięwzięciami zbiorowego inwestowania, poprzez które inwestorzy gromadzą środki na inwestycje w aktywa finansowe lub niefinansowe.

Udziały w funduszach inwestycyjnych dzielą się na: udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach rynku pieniężnego (FRP) (F.521) i udziały/jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych niebędących FRP (F.522).

CZĘŚĆ 2

Definicje sektorów

Poniższa tabela zawiera opis kategorii sektorów, które właściwe KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, EBC, przekładają na kategorie mające zastosowanie na szczeblu krajowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Sektor

Definicja

1. Przedsiębiorstwa niefinansowe (S.11)

Sektor przedsiębiorstw niefinansowych (S.11) obejmuje samodzielne jednostki instytucjonalne posiadające osobowość prawną i będące producentami rynkowymi, których podstawową działalnością jest produkcja wyrobów i usług niefinansowych. Do tego sektora należą także niefinansowe jednostki typu przedsiębiorstwo.

2. Bank centralny (S.121)

Podsektor banku centralnego (S.121) składa się ze wszystkich finansowych instytucji i jednostek typu przedsiębiorstwo, których podstawową funkcją jest emisja pieniądza, zachowywanie odpowiedniego poziomu wartości waluty krajowej i obcej oraz utrzymywanie całości lub części rezerw walutowych kraju.

3. Instytucje przyjmujące depozyty, z wyjątkiem banku centralnego (S.122)

Podsektor instytucji przyjmujących depozyty, z wyjątkiem banku centralnego (S.122), obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, z wyjątkiem zaliczonych do podsektorów bank centralny oraz FRP, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe i które zajmują się przyjmowaniem depozytów lub bliskich substytutów depozytów od jednostek instytucjonalnych – a zatem nie tylko od MIF – oraz, we własnym imieniu, udzielają kredytów i pożyczek lub dokonują inwestycji w papiery wartościowe.

4. Fundusze rynku pieniężnego (FRP) (S.123)

Podsektor FRP (S.123) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, z wyjątkiem tych zaliczonych do podsektorów banku centralnego oraz instytucji kredytowych, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe. Zajmują się one emisją udziałów lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych jako bliskich substytutów depozytów oraz, we własnym imieniu, dokonują inwestycji, przede wszystkim w udziały/jednostki uczestnictwa w FRP, krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe lub depozyty.

Fundusze inwestycyjne będące FRP obejmują fundusze inwestycyjne typu zamkniętego, fundusze inwestycyjne typu otwartego oraz inne systemy zbiorowego inwestowania, których udziały lub jednostki uczestnictwa są bliskimi substytutami depozytów.

5. Fundusze inwestycyjne niebędące FRP (S.124)

Podsektor funduszy inwestycyjnych niebędących FRP (S.124) składa się ze wszystkich systemów zbiorowego inwestowania (z wyjątkiem tych zaklasyfikowanych do podsektora FRP), których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe. Instytucje te zajmują się emisją udziałów lub jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych niebędących bliskimi substytutami depozytów oraz, we własnym imieniu, dokonują inwestycji, przede wszystkim w aktywa finansowe inne niż aktywa finansowe krótkoterminowe oraz w aktywa niefinansowe (przeważnie nieruchomości). Fundusze inwestycyjne niebędące FRP obejmują fundusze inwestycyjne typu zamkniętego, fundusze inwestycyjne typu otwartego oraz inne systemy zbiorowego inwestowania, których udziały lub jednostki uczestnictwa nie są uznawane za bliskie substytuty depozytów.

6. Pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno- rentowych (S.125)

Podsektor pozostałych instytucji pośrednictwa finansowego, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych i funduszy emerytalno-rentowych (S.125) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe realizowane poprzez zaciąganie zobowiązań w formach innych niż gotówka, depozyty lub udziały funduszy inwestycyjnych, bądź związanych z ubezpieczeniami, emeryturami i rentami oraz standaryzowanymi programami gwarancyjnymi od jednostek instytucjonalnych.

7. Podmioty sekurytyzacyjne (S.125 A)

Podmioty sekurytyzacyjne (PS) są podmiotami, które przeprowadzają transakcje sekurytyzacyjne. PS, które spełniają kryteria jednostki instytucjonalnej, są zaliczane do S.125; w pozostałych przypadkach są one traktowane jako integralna część jednostki dominującej.

8. Pomocnicze instytucje finansowe (S.126)

Podsektor pomocniczych instytucji finansowych (S.126) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawowa działalność jest ściśle związana z pośrednictwem finansowym, ale same nie są instytucjami pośrednictwa finansowego.

9. Instytucje finansowe typu captive i udzielające pożyczek (S.127)

Podsektor instytucji finansowych typu captive i udzielających pożyczek (S.127) składa się ze wszystkich finansowych instytucji i jednostek typu przedsiębiorstwo, których działalność nie polega ani na pośrednictwie finansowym, ani na pomocniczych usługach finansowych, a większość ich aktywów lub zobowiązań nie jest przedmiotem transakcji na otwartych rynkach.

10. Instytucje ubezpieczeniowe (S.128)

Podsektor instytucji ubezpieczeniowych (S.128) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem przede wszystkim w formie ubezpieczenia bezpośredniego lub reasekuracji.

11. Fundusze emerytalno-rentowe (S.129)

Podsektor funduszy emerytalno-rentowych (S.129) obejmuje wszystkie finansowe instytucje i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem społecznym i dla zaspokojenia potrzeb osób ubezpieczonych (ubezpieczenia społeczne). Fundusze emerytalno-rentowe w formie systemów ubezpieczeń społecznych zapewniają dochody po zakończeniu aktywności zawodowej, a często także świadczenia z tytułu śmierci i niepełnosprawności.

12. Sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13)

Sektor instytucji rządowych i samorządowych (S.13) składa się z jednostek instytucjonalnych będących producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne, finansowanych z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także z jednostek instytucjonalnych, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego.

Sektor instytucji rządowych i samorządowych dzielony jest na cztery podsektory: instytucje rządowe na szczeblu centralnym (S.1311), instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym (S.1312), instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym (S.1313) oraz fundusze zabezpieczenia społecznego (S.1314).

13. Gospodarstwa domowe (S.14)

Sektor gospodarstw domowych (S.14) składa się z osób lub grup osób będących konsumentami oraz przedsiębiorcami produkującymi rynkowe wyroby oraz usługi niefinansowe i finansowe (producenci rynkowi), pod warunkiem że produkcja wyrobów i usług nie odbywa się w ramach odrębnych podmiotów traktowanych jako jednostki typu przedsiębiorstwo. Sektor ten obejmuje również osoby lub grupy osób, które są producentami wyrobów i usług niefinansowych przeznaczonych wyłącznie na własne cele finalne.

14. Instytucje niekomercyjne działające na rzecz gospodarstw domowych (S.15)

Sektor instytucji niekomercyjnych działających na rzecz gospodarstw domowych (S.15) obejmuje odrębne instytucje niekomercyjne posiadające osobowość prawną, działające na rzecz gospodarstw domowych i będące prywatnymi producentami nierynkowymi. Ich podstawowe przychody pochodzą z dobrowolnych wpłat pieniężnych lub wkładów w naturze od gospodarstw domowych jako konsumentów, z płatności dokonywanych przez sektor instytucji rządowych i samorządowych oraz z dochodów z tytułu własności.

CZĘŚĆ 3

Definicja transakcji finansowych

1. Rzeczywiste podmioty sprawozdające przekazują dane dotyczące transakcji zgodnie z art. 3 ust. 5.

2. Przez transakcje finansowe rozumie się transakcje dotyczące aktywów i zobowiązań finansowych pomiędzy jednostkami instytucjonalnymi będącymi rezydentami oraz między tymi jednostkami a jednostkami instytucjonalnymi niebędącymi rezydentami. Transakcja finansowa pomiędzy jednostkami instytucjonalnymi to równoczesne utworzenie lub zlikwidowanie aktywów finansowych i odpowiadających im zobowiązań, zmiana własności aktywów finansowych lub przejęcie zobowiązania. Naliczone odsetki niezapłacone ujmuje się jako transakcję finansową, co wskazuje, że odsetki są reinwestowane w odpowiedni instrument finansowy.

Transakcje finansowe ujmuje się według wartości transakcyjnej, tzn. wyrażonej w walucie krajowej wartości, w której dane aktywa lub zobowiązania finansowe są tworzone, likwidowane, wymieniane lub przejmowane między jednostkami instytucjonalnymi.

Wartość transakcyjna obejmuje naliczone odsetki, ale nie obejmuje opłat za usługę, innych opłat, prowizji ani podobnych płatności za usługi świadczone przy dokonywaniu transakcji, ani podatków od transakcji. Zmiany wyceny nie są transakcjami finansowymi.

Transakcje finansowe obejmują w szczególności umorzenia długów na podstawie porozumienia dłużnika z wierzycielem (umorzenie lub darowanie długu).

3. Transakcje finansowe mierzy się jako różnicę pomiędzy pozycjami papierów wartościowych (wliczając naliczone odsetki) na ostatni dzień okresów sprawozdawczych, z wyłączeniem skutków „korekt z tytułu aktualizacji wyceny” (w wyniku zmiany cen i kursów walutowych) i „pozostałych zmian wolumenu”.

4. Aktualizacje wyceny w wyniku zmiany cen i kursów walutowych odnoszą się do zmian wyceny papierów wartościowych wynikających ze zmian cen papierów wartościowych lub zmian kursów walutowych, które wpływają na wyrażoną w euro wartość papierów wartościowych denominowanych w walucie zagranicznej. Jako że zmiany te wyrażają niewynikające z transakcji finansowych zyski lub straty z tytułu zmiany wartości inwestycji w papiery wartościowe, zmiany te należy wyłączyć z danych dotyczących transakcji.

— Aktualizacje wyceny w wyniku zmiany cen obejmują zmiany zachodzące w wartości pozycji na koniec okresu powstałe w okresie referencyjnym w wyniku zmian wartości referencyjnej, według której papiery wartościowe zostały ujęte, tj. zyski lub straty z tytułu zmiany wartości inwestycji w papiery wartościowe. Obejmują one również zmiany należności finansowych wynikające z częściowych odpisów, które odzwierciedlają faktyczne wartości rynkowe zbywalnych należności finansowych.

— Aktualizacje wyceny w wyniku zmian kursów walutowych odnoszą się do zmian kursów walut w stosunku do euro zachodzących pomiędzy ostatnimi dniami okresów sprawozdawczych, które powodują zmiany wyrażonej w euro wartości papierów wartościowych denominowanych w walucie zagranicznej.

5. Pozostałe zmiany wolumenu odnoszą się do zmian wolumenu aktywów, które mogą zaistnieć po stronie inwestora z powodu: a) zmian populacji statystycznej (np. przeklasyfikowania lub restrukturyzacji jednostek instytucjonalnych (

12

)); b) przeklasyfikowania aktywów; c) błędów sprawozdawczych, które zostały skorygowane jedynie w danych dotyczących ograniczonego okresu czasu; d) całkowitego lub częściowego odpisu przez wierzycieli nieściągalnych długów, mających postać papierów wartościowych; e) zmiany siedziby inwestora.

CZĘŚĆ 4

Definicje atrybutów metody „papier po papierze”

Pole

Opis

Numer identyfikacyjny papieru wartościowego

Kod pozwalający na jednoznaczną identyfikację papieru wartościowego. Jest to kod ISIN, jeżeli dany papier wartościowy został nim oznaczony, lub inny numer identyfikacyjny papieru wartościowego.

Pozycje według wartości nominalnej (w walucie nominalnej lub pozycje według liczby akcji / jednostek)

Liczba jednostek papieru wartościowego lub zagregowana kwota nominalna, w przypadku gdy dany papier wartościowy jest przedmiotem obrotu w kwotach, a nie w jednostkach, z wyłączeniem naliczonych odsetek.

Pozycje według wartości rynkowej

Wartość papieru wartościowego wyrażona w euro w cenie notowanej na rynku. Właściwy KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, EBC, co do zasady mają obowiązek żądania przekazywania informacji o naliczonych odsetkach w tej pozycji lub odrębnie. Właściwy KBC lub, w odpowiednich przypadkach, EBC mogą jednak zdecydować o żądaniu danych z wyłączeniem naliczonych odsetek.

Pozostałe zmiany wolumenu (wartość nominalna)

Pozostałe zmiany wolumenu według wartości nominalnej posiadanych papierów wartościowych wyrażone w walucie nominalnej / jednostkach nominalnych lub w euro.

Pozostałe zmiany wolumenu (wartość rynkowa)

Pozostałe zmiany wolumenu według wartości rynkowej posiadanych papierów wartościowych wyrażone w euro.

Transakcje finansowe

Suma transakcji kupna pomniejszona o transakcje sprzedaży papieru wartościowego ujmowana według wartości transakcyjnej w euro.

Inwestycja portfelowa / inwestycja bezpośrednia

Funkcja inwestycji zgodnie z klasyfikacją statystyki bilansu płatniczego (1).

Cena

Cena papieru wartościowego na koniec okresu sprawozdawczego.

Zasada wykazywania

Wskazuje, czy papier wartościowy jest notowany w procentach czy w jednostkach waluty.

Korekty z tytułu aktualizacji wyceny

Aktualizacje wyceny w wyniku zmian cen i kursów walutowych, o których mowa w części 3.

Waluta denominacji papieru wartościowego

Kod Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej lub ekwiwalentny kod waluty używany do wyrażenia ceny lub wartości papieru wartościowego.

Data emisji

Data dostarczenia papierów wartościowych agentowi emisji przez emitenta w zamian za zapłatę. Jest to data pierwszego udostępnienia papierów wartościowych inwestorom.

W przypadku stripów niniejsza kolumna wskazuje dzień stripu odsetek/kapitału.

Termin zapadalności

Dzień faktycznego wykupu instrument dłużnego.

Papier wartościowy wyemitowany przez posiadacza

Wskazuje, czy papier wartościowy został wyemitowany przez posiadacza.

Klasyfikacja aktywów bazowych

Klasyfikacja instrumentu.

Rodzaj sekurytyzacji aktywów

Rodzaj aktywów dostarczonych jako papier wartościowy.

Status papieru wartościowego

Pomocniczy atrybut wskazujący na status papieru wartościowego, mogący wskazywać, czy instrument istnieje, czy nie, np. czy doszło do niewykonania zobowiązania, nadejścia terminu zapadalności albo wcześniejszego wykupu.

Data statusu papieru wartościowego

Data w której zaistniał status papieru wartościowego wykazany w pozycji „Status papieru wartościowego”.

Zaległość dla instrumentu

Zagregowana kwota kapitału, odsetek oraz opłat pozostających do spłaty w dacie referencyjnej, które są wymagane na podstawie umowy, lecz nie zostały zapłacone (przeterminowane). Należy zawsze wykazać tę kwotę. Jeżeli instrument nie był przeterminowany w dacie referencyjnej, wykazuje się 0.

Data zaległości dla instrumentu

Data, w której instrument stał się przeterminowany w rozumieniu załącznika V, część 2.48 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 680/2014 (2). Datą tą jest najwcześniejsza data, dla której instrument ma niespłaconą kwotę w dacie referencyjnej; podlega ona wykazaniu, jeżeli instrument jest przeterminowany w dacie referencyjnej.

Rodzaj uprzywilejowania instrumentu

Rodzaj uprzywilejowania instrumentu wskazuje, czy instrument podlega gwarancji, jego kategorię zaspokojenia i czy posiada zabezpieczenie.

Geograficzna lokalizacja przedmiotu zabezpieczenia

Geograficzne położenie przedmiotu zabezpieczenia.

Kod identyfikacyjny gwaranta

Standardowy kod, uzgodniony z właściwym KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, z EBC, identyfikujący w jednoznaczny sposób gwaranta oraz informacja dotycząca typu użytego kodu identyfikacyjnego, np. identyfikator podmiotu prawnego, identyfikator UE albo identyfikator krajowy.

(1) Wytyczne EBC/2011/23 z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie wymogów sprawozdawczości statystycznej Europejskiego Banku Centralnego w zakresie statystyki zagranicznej (Dz.U. L 65 z 3.3.2012, s. 1).

(2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 680/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące sprawozdawczości nadzorczej instytucji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1).

CZĘŚĆ 5

Definicje ogólne

Pole

Opis

Identyfikator podmiotu prawnego

Kod referencyjny zgodny ze standardem Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) 17442, który jest przypisany do każdego podmiotu prawnego objętego wymogiem posiadania identyfikatora podmiotu prawnego (LEI). Kod LEI umożliwia unikalną identyfikację globalną podmiotów objętych wymogiem posiadania identyfikatora LEI.

Identyfikator UE

Identyfikator UE oznacza powszechnie używany kod identyfikacyjny, uzgodniony z właściwym KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, z EBC, umożliwiający jednoznaczną identyfikację podmiotu wewnątrz UE.

Identyfikator krajowy

Identyfikator krajowy oznacza powszechnie używany kod identyfikacyjny, uzgodniony z właściwym KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, z EBC, umożliwiający jednoznaczną identyfikację podmiotu w kraju, w którym jest rezydentem.

Zakres konsolidacji ostrożnościowej

Zakres konsolidacji ostrożnościowej oznacza zakres konsolidacji zdefiniowany w rozdziale 2 tytułu II części pierwszej rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej

Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) zdefiniowane w art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1606/2002 (1).

Zakres konsolidacji rachunkowości

Zakres konsolidacji rachunkowości oznacza zakres konsolidacji sprawozdawczości finansowej zgodnie z MSSF, albo, jeżeli nie ma to zastosowania, zgodnie z innymi standardami krajowymi lub międzynarodowymi stosowanymi do rzeczywistych podmiotów sprawozdających.

Klasyfikacja NACE

Klasyfikacja kontrahentów ze względu na ich działalność gospodarczą, zgodnie z klasyfikacją statystyczną NACE Rev. 2, określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1893/2006 (2).

Kod NACE oznacza kod NACE poziomu drugiego, trzeciego lub czwartego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Metoda IRB

Metoda ratingów wewnętrznych (IRB) stosowana do obliczania kwot ekspozycji ważonej ryzykiem zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013.

Poziom sprawozdawczości

Poziom sprawozdawczości określa, czy dane są przekazywane według metody „podmiot po podmiocie” czy metody grupowej, zgodnie z definicjami w art. 1 pkt 23 i 24. Do danych przekazywanych na poziomie podmiotu należy stosować zharmonizowane zasady rachunkowości i konsolidacji ustalone z właściwym KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, z EBC, tj. informacje na poziomie podmiotu powinny w jak największym możliwym stopniu odpowiadać zasadom rachunkowości i zasadom obliczania ryzyka grupy.

Data referencyjna

Ostatni dzień okresu referencyjnego, którego dotyczą dane, tj. koniec kwartału zgodnie z art. 6a

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1).

(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1893/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

CZĘŚĆ 6

Definicja atrybutów posiadacza

Pole

Opis

Kod identyfikacyjny posiadacza

Standardowy kod, uzgodniony z właściwym KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, z EBC, identyfikujący w jednoznaczny sposób posiadacza oraz informacja dotycząca typu użytego kodu identyfikacyjnego, np. identyfikator UE albo identyfikator krajowy.

Kod identyfikacyjny bezpośredniej jednostki dominującej dla posiadacza

Standardowy kod, uzgodniony z właściwym KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, z EBC, identyfikujący w jednoznaczny sposób podmiot, od którego posiadacz jest bezpośrednio prawnie zależny, oraz informacja dotycząca typu użytego kodu identyfikacyjnego, np. identyfikator podmiotu prawnego, identyfikator UE albo identyfikator krajowy.

Emitent jest częścią grupy sprawozdającej (zakres ostrożnościowy)

Wskazuje, że papier wartościowy został wyemitowany przez podmiot z tej samej grupy zgodnie z zakresem konsolidacji ostrożnościowej.

Emitent jest częścią grupy sprawozdającej (zakres rachunkowy)

Wskazuje, że papier wartościowy został wyemitowany przez podmiot z tej samej grupy zgodnie z zakresem konsolidacji rachunkowości.

CZĘŚĆ 7

Definicja atrybutów emitenta

Pole

Opis

Kod identyfikacyjny emitenta

Standardowy kod, uzgodniony z właściwym KBC lub, w przypadku gdy dane grupowe są przekazywane EBC zgodnie z art. 3a ust. 5, z EBC, identyfikujący w jednoznaczny sposób emitenta oraz informacja dotycząca typu użytego kodu identyfikacyjnego, np. identyfikator UE albo identyfikator krajowy.

Status podmiotu

Pomocniczy atrybut obejmujący informacje o statusie podmiotu dokonującego emisji, w tym o statusie w zakresie niewykonania zobowiązania wraz z informacją o możliwych przyczynach niewykonania zobowiązania przez podmiot zgodnie z art. 178 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, oraz jakiekolwiek inne informacje o statusie podmiotu dokonującego emisji, takie jak czy był on przedmiotem połączenia albo nabycia itp.

Data statusu podmiotu

Data w której doszło do zmiany statusu podmiotu.

CZĘŚĆ 8

Definicja atrybutów dotyczących rachunkowości i ryzyka

Pole

Opis

Status restrukturyzacji i renegocjacji

Identyfikacja instrumentów zrestrukturyzowanych i renegocjowanych

Data statusu restrukturyzacji i renegocjacji

Data, w której zaczął obowiązywać status restrukturyzacji i renegocjacji wykazany w pozycji „status restrukturyzacji i renegocjacji”.

Statusu jakości instrumentu

Identyfikacja instrumentów zagrożonych zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 680/2014.

Data określenia statusu jakości instrumentu

Data, w której zaczął obowiązywać status jakości instrumentu wykazany w pozycji „status jakości instrumentu” albo doszło do jego zmiany.

Status emitenta co do niewykonania zobowiązania

Identyfikacja statusu emitenta co do niewykonania zobowiązania zgodnie z art. 178 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Data statusu emitenta co do niewykonania zobowiązania

Data, w której zaczął obowiązywać status co do niewykonania zobowiązania wykazany w pozycji „status emitenta co do niewykonania zobowiązania” albo doszło do jego zmiany.

Status instrumentu co do niewykonania zobowiązania

Identyfikacja statusu instrumentu co do niewykonania zobowiązania zgodnie z art. 178 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Data statusu instrumentu co do niewykonania zobowiązania

Data, w której zaczął obowiązywać status co do niewykonania zobowiązania wykazany w pozycji „status instrumentu co do niewykonania zobowiązania” albo doszło do jego zmiany.

Standard rachunkowości

Standard rachunkowości stosowany przez podmiot sprawozdający.

Wartość bilansowa

Wartość bilansowa zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014.

Rodzaj utraty wartości

Rodzaj utraty wartości zgodnie z zastosowanymi standardami rachunkowości.

Metoda szacowania utraty wartości

Metoda, przy pomocy której ocenia się utratę wartości, jeżeli instrument podlega odpisom aktualizującym z tytułu utraty wartości zgodnie z zastosowanym standardem rachunkowości. Należy rozróżnić między metodami zbiorowymi i indywidualnymi.

Skumulowana kwota odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości

Kwota rezerw na pokrycie strat, która jest utrzymywana w odniesieniu do instrumentu lub jemu przypisana w dacie referencyjnej. Atrybut danych znajduje zastosowanie do instrumentów podlegających odpisom aktualizującym z tytułu utraty wartości zgodnie z zastosowanym standardem rachunkowości.

Źródła obciążenia aktywów

Rodzaj transakcji, w której ekspozycja jest obciążona zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 680/2014. Aktywa finansowe traktuje się jako obciążone jeżeli są przedmiotem zastawu lub umowy o zabezpieczenie lub podniesienie jakości kredytowej instrumentu, z którego nie mogą być dobrowolnie wycofane.

Klasyfikacja księgowa instrumentu

Portfel księgowy, w którym instrument jest zapisywany zgodnie ze standardem rachunkowości stosowanym przez podmiot sprawozdający.

Portfel ostrożnościowy

Klasyfikacja ekspozycji zaliczanych do portfela handlowego i niehandlowego. Instrumenty w portfelu handlowym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 86 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Skumulowane zmiany wartości godziwej z tytułu ryzyka kredytowego

Skumulowane zmiany wartości godziwej z tytułu ryzyka kredytowego zgodnie z załącznikiem V, część 2.46 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 680/2014.

Skumulowane odzyskania od niewykonania zobowiązania

Całkowita odzyskana kwota od daty niewykonania zobowiązania.

Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez emitenta

Prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania przez emitenta w ciągu jednego roku ustalone zgodnie z art. 160, 163, 179 i 180 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Strata z tytułu niewykonania zobowiązania w fazie spadkowej cyklu

Stosunek kwoty, która mogłaby być stracona na ekspozycji w okresie pogorszenia koniunktury gospodarczej z powodu niewykonania zobowiązania w perspektywie jednego roku do kwoty pozostającej do spłaty w dniu niewykonania zobowiązania zgodnie z art. 181 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Strata z tytułu niewykonania zobowiązania w normalnych warunkach gospodarczych

Stosunek kwoty, która mogłaby być stracona na ekspozycji w normalnych warunkach gospodarczych z powodu niewykonania zobowiązania w perspektywie jednego roku do kwoty pozostającej do spłaty w dniu niewykonania zobowiązania.

Wagi ryzyka

Waga ryzyka powiązana z ekspozycją zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013.

Wartość ekspozycji (zwana także ekspozycją w momencie niewykonania zobowiązania)

Wartość ekspozycji po zastosowaniu czynników ograniczających ryzyko kredytowe i współczynników konwersji zgodne z rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 680/2014.

Metoda obliczania kapitału na potrzeby ostrożnościowe

Identyfikacja metody wykorzystywanej do obliczenia kwoty ekspozycji ważonej ryzykiem na potrzeby art. 92 ust. 3 lit. a) i f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Kategoria ekspozycji

Kategoria ekspozycji zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013.