Załącznik V

WYKAZ DODATKÓW

Numer dodatku

Tytuł dodatku

1

Przykłady tabliczki znamionowej

2

Przykłady znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu

1. Ogólne wymogi dotyczące oznakowania pojazdu

1.1. Wszystkie pojazdy są wyposażone w tabliczkę opisaną w niniejszej sekcji zgodnie z art. 39 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 168/2013. Tabliczkę przymocowuje producent pojazdu.

1.2. Znaki

1.2.1. Znaki alfanumeryczne (litery alfabetu łacińskiego lub cyfry arabskie) stosuje się do oznaczeń w pkt 2.1.1.1–2.1.2, 3.2.2–3.2.5 oraz 4.2.1.1–4.2.1.9. Do oznaczeń w sekcji 3 stosuje się jednak wielkie litery alfabetu łacińskiego (kapitaliki).

1.2.2. Dodatkowo nazwa lub nazwa handlowa producenta i oznaczenie typu pojazdu mogą zawierać następujące symbole/znaki: „*” (znak gwiazdki), „&” (znak „i”), „-” (dywiz lub znak minusa) oraz „′” (znak prim lub znak apostrofu). Poziom hałasu podczas postoju może zawierać znak „- ”.

1.3. Minimalna wysokość liter i cyfr.

1.3.1. Minimalna wysokość znaków oznaczonych bezpośrednio na podwoziu, ramie lub podobnej konstrukcji pojazdu wynosi 4,0 mm.

1.3.2. Minimalna wysokość znaków oznaczonych na tabliczce znamionowej wynosi 2,0 mm.

2. Tabliczka znamionowa

2.1. Tabliczka znamionowa, z zastosowaniem wzoru określonego w dodatku 1 jest mocno przytwierdzona w widocznym i łatwo dostępnym miejscu do części pojazdu, która prawdopodobnie nie zostanie wymieniona w czasie normalnego użytkowania, regularnej konserwacji lub naprawy (np. z uwagi na szkody spowodowane w wyniku wypadku).

2.1.1. Informacje na tabliczce są czytelne, nieusuwalne i zawierają następujące informacje w kolejności przedstawionej poniżej i w miarę możliwości w tym samym wierszu:

2.1.1.1. nazwę producenta lub nazwę handlową;

2.1.1.2. kategorię pojazdu wraz z podkategorią i dalszą podkategorią(1);

2.1.1.3. numer homologacji typu UE zgodnie z pkt 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia;

2.1.1.4. numer identyfikacyjny pojazdu (VIN) składający się ze ściśle określonej kombinacji znaków zgodnie z wymogami określonymi w sekcji 3 niniejszego załącznika;

2.1.1.5. poziom hałasu podczas postoju zgodnie z następującym formatem: „… db(A) — … min–1” (w przypadku pojazdów, które nie podlegają badaniu poziomu hałasu podczas postoju, informacje należy przedstawić jako „- - - db(A) — - - - min–1”);

2.1.1.6. moc silnika w następującym formacie: „… kW” (przedmiotową pozycję należy pominąć w przypadku do pojazdów, w odniesieniu do których nie ma ograniczeń dotyczących maksymalnej mocy silnika); maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu w następującym formacie: „… km/h” (przedmiotową pozycję należy pominąć w przypadku pojazdów, w odniesieniu do których nie ma ograniczeń dotyczących maksymalnej prędkości); oraz technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita w następującym formacie: „max … kg”. Każdą pozycję należy oddzielić co najmniej jednym odstępem.

2.1.2. Producent może podać dodatkowe informacje poniżej lub z boku nakazanej tabliczki znamionowej, na zewnątrz wyraźnie zaznaczonego prostokąta, który zawiera wyłącznie informacje wymagane w pkt 2.1.1.1–2.1.1.8 (zob. przykłady w dodatku 1).

3. Wymogi dotyczące VIN

VIN musi spełniać następujące wymogi:

3.1. Wymogi ogólne

3.1.1. Każdy pojazd oznaczony jest numerem VIN.

3.1.2. VIN jest niepowtarzalny i nieodwołalnie przypisany do danego pojazdu.

3.1.3. VIN umieszcza się na tabliczce znamionowej oraz na podwoziu, ramie lub podobnej konstrukcji pojazdu w momencie gdy, pojazd opuszcza linię produkcyjną.

3.1.4. Jest on wybity, wytłoczony, wytrawiony lub wygrawerowany laserowo bezpośrednio na łatwo dostępnej części po prawej stronie pojazdu w sposób uniemożliwiający jego zatarcie, zmianę lub usunięcie.

3.1.5. Producent zapewnia identyfikowalność pojazdu za pomocą VIN przez okres 30 lat.

3.1.6. Istnienia środków podjętych przez producenta w celu zapewniania identyfikowalności pojazdu, o której mowa w pkt 3.1.5, nie trzeba kontrolować w momencie udzielania homologacji typu.

3.2. Części składowe VIN

3.2.1. VIN składa się z trzech członów:

a) światowy kod identyfikujący producenta (WMI);

b) człon opisujący pojazd (VDS);

c) człon identyfikujący pojazd (VIS).

3.2.2. WMI to kod przypisany do producenta pojazdu, aby umożliwić identyfikację tej osoby.

3.2.2.1. Kod ten składa się z trzech znaków alfanumerycznych nadanych przez właściwy organ państwa, w którym znajduje się siedziba główna producenta.

3.2.2.2. Właściwy organ podejmuje działania w porozumieniu z organizacją międzynarodową określoną w normie ISO 3780: 2009 „Pojazdy drogowe. Światowy kod identyfikujący producenta (WMI)”.

3.2.2.3. Jeżeli całkowita produkcja producenta wynosi mniej niż 150 pojazdów rocznie, trzecim znakiem jest zawsze „9”. Aby zidentyfikować takich producentów, właściwy wyżej wymieniony organ, o którym mowa w pkt 3.2.2.2, wyznaczy też trzeci, czwarty i piąty znak VIS.

3.2.3. VDS składa się z sześciu znaków alfanumerycznych, które opisują ogólne cechy pojazdu. Jeżeli producent nie wykorzystuje jednego lub więcej z sześciu znaków, w niewykorzystane miejsca wstawia się znaki alfanumeryczne wybrane przez producenta, tak aby całkowita liczba wymaganych znaków wynosiła 6.

3.2.4. VIS składa się z ośmiu znaków alfanumerycznych, przy czym cztery ostatnie znaki to wyłącznie cyfry.

Numer ten, wraz z numerami WMI i VDS, umożliwia jednoznaczną identyfikację danego pojazdu. We wszelkie niewykorzystane miejsca wstawia się cyfrę „0”, aby całkowita liczba wymaganych znaków wynosiła 8.

3.2.5. Numery VDS i VIS są zgodne z wymogami określonymi w normie ISO 3779: 2009 „Pojazdy drogowe. Numer identyfikacyjny pojazdu (VIN). Części składowe i budowa”.

3.2.6. Między znakami nie może występować przerwa.

3.2.7. Wykorzystywanie liter „I”, „O” i „Q” jest zabronione.

3.2.8. Numer identyfikacyjny pojazdu w miarę możliwości należy przedstawić w jednym wierszu. W przypadku gdy VIN naniesiono w dwóch wierszach, na początku i na końcu VIN znajduje się jeden symbol wybrany przez producenta, przy czym nie może on być wielką literą alfabetu łacińskiego ani cyfrą arabską.

4. Wymogi dotyczące oznakowania w odniesieniu do homologacji wielostopniowej

4.1. Numer identyfikacyjny pojazdu podstawowego

Numer VIN pojazdu podstawowego spełniający wymagania określone w sekcji 3 niniejszego załącznika należy zachować w czasie wszystkich kolejnych etapów homologacji typu w celu zapewnienia „identyfikowalności” procesu.

4.2. Dodatkowa tabliczka znamionowa

4.2.1. Na drugim etapie i kolejnych oprócz tabliczki znamionowej wymaganej w sekcji 2 każdy producent umieszcza na pojeździe dodatkową tabliczkę na podstawie wzoru określonego w dodatku 1 do niniejszego załącznika. Przedmiotowa tabliczka jest mocno przytwierdzona w widocznym i łatwo dostępnym miejscu do części, która nie podlega wymianie w czasie normalnego użytkowania, regularnej konserwacji lub naprawy. Tabliczka pokazuje w sposób czytelny i trwały następujące informacje w podanej kolejności:

4.2.1.1. nazwę producenta;

4.2.1.2. numer homologacji typu UE zgodnie z pkt 3 załącznika VII do niniejszego rozporządzenia;

4.2.1.3. kategorię pojazdu wraz z podkategorią i dalszą kategorią(1); oraz etap homologacji (w przypadku pojazdów podstawowych pomija się ten pierwszy etap identyfikacji; w przypadku kolejnych etapów w informacjach należy wskazać etap: np. „ETAP 3” w odniesieniu do trzeciego etapu). Każdą pozycję należy oddzielić co najmniej jednym odstępem;

4.2.1.4. VIN;

4.2.1.5. poziom hałasu podczas postoju zgodnie z następującym formatem: „… db(A) — … min–1” (w przypadku pojazdów zwolnionych z badania poziomu hałasu podczas postoju, informacje należy przedstawić jako „- - - db(A) — - - - min–1”)(2);

4.2.1.6. moc silnika w następującym formacie: „… kW” (przedmiotową pozycję należy pominąć w przypadku do pojazdów, w odniesieniu do których nie ma ograniczeń dotyczących maksymalnej mocy silnika)(2); maksymalną prędkość konstrukcyjną pojazdu w następującym formacie: „…km/h” (przedmiotową pozycję należy pominąć w przypadku pojazdów, w odniesieniu do których nie ma ograniczeń dotyczących maksymalnej prędkości)(2); oraz maksymalną dopuszczalną masę całkowitą pojazdu(2). Każdą pozycję należy oddzielić co najmniej jednym odstępem.

5. Wymogi dotyczące oznakowania w odniesieniu do komponentów lub oddzielnych zespołów technicznych

5.1. Każdy oddzielny zespół techniczny lub komponent, niezależnie od tego, czy stanowią one część układu, który uzyskał homologację typu UE i został wyprodukowany zgodnie z homologacją typu oznacza się znakiem homologacji typu UE zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 168/2013.

5.2. Znak homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu zawiera:

5.2.1. prostokąt otaczający małą literę „e”, po której następuje numer (określony w pkt 2.1 załącznika VII) identyfikujący państwo członkowskie, które udzieliło homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu;

5.2.2. w pobliżu prostokąta „numer porządkowy świadectwa homologacji typu” zawarty w sekcji 4 numeru homologacji typu UE określonego w pkt 2.4 załącznika VII. Dodatkowo należy podać znak alfanumeryczny określony w tabeli 1 w załączniku VII w celu zidentyfikowania typu komponentu lub oddzielnego zespołu technicznego.

5.2.3. Znak homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu jest przymocowany do oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu w sposób nieusuwalny (np. wybity, wytrawiony, wygrawerowany laserowo, na samozniszczalnej samoprzylepnej etykiecie), czytelny i widoczny w miejscu, w którym ma być zamontowany w pojeździe bez potrzeby usuwania jakichkolwiek części przy użyciu narzędzi.

5.2.4. Przykłady znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu przedstawiono w dodatku 2 do niniejszego załącznika. Wymiary „a” wynoszą ≥ 3 mm.

5.3. Dodatkowo marka, nazwa handlowa lub znak towarowy oznacza się w pobliżu znaku homologacji typu UE.

Dodatek 1

Przykłady tabliczki znamionowej

1. Przykład w odniesieniu do motoroweru:

BIANCA SCOOTER LTD.

L1e-B

e6*168/2013*01223

5DRH123UPAX000001

90 dB(A) — 3 750 min–1

4 kW 45 km/h max 190 kg

2. Przykład w odniesieniu do motocykla podkategorii A2 z napędem elektrycznym:

LOUIS’ ELECTRIC MOTORCYCLE

L3e-A2

e12*168/2013*10920

PC9JZCTMYCVWS0002

- - - dB(A) — - - - min–1

35 kW max 380 kg

3. Przykład w odniesieniu do pojazdu trójkołowego do przewozu pasażerów:

F.M. & U.Y.

L5e-A

e4*168/2013*30069

1FY1HAZ433K849622

93 dB(A) — 4 750 min–1

max 935 kg

4. Przykład w odniesieniu do wielostopniowego (etap 2) ciężkiego czterokołowca do przewozu towarów:

FOURGON-MOTORS S.A.R.L

L7e-CU STAGE 2

e50*168/2013*25089

VTFXXXXXXCL780002

101 dB(A) — 4 100 min–1

15 kW 78 km/h max 1 460 kg

5. Przykład w odniesieniu do motocykla L3e-A3 wraz z dodatkowymi informacjami dotyczącymi przekształconego pojazdu (CV), motocykla L3e-A2 na zewnątrz wyraźnie zaznaczonego prostokąta. W tym przypadku w celu tymczasowej i odwracalnej zmiany zatwierdzonej przez producenta w odniesieniu do pierwszego zarejestrowanego motocykla L3e-A3w celu zarejestrowania go na poziomie krajowym po przekształceniu go w konfigurację L3e-A2 o obniżonej mocy (np. dla operatorów pojazdów z prawem jazdy kategorii A2):

MOTORUDOLPH

L3e-A3

e4*168/2013*2691

JRM00DBP008002211

84 dB(A) — 4 250 min–1

max 352 kg

L3e-A2

e4*168/2013*2692

83 dB(A) — 3 750 min–1

35 kW

Dodatek 2

Przykłady znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu

Rysunek 1

Przykład znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu w odniesieniu do urządzenia wydechowego (urządzenia kontrolującego emisję zanieczyszczeń oraz urządzenia tłumiącego hałas)

Objaśnienie dotyczące rysunku 1

Powyższy znak homologacji typu UE wydano w Portugalii pod numerem 00024 w odniesieniu do urządzenia wydechowego (urządzenia kontrolującego emisję zanieczyszczeń oraz urządzenia tłumiącego hałas).

Rysunek 2

Przykład znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu w odniesieniu do urządzenia tłumiącego hałas

Objaśnienie dotyczące rysunku 2

Powyższy znak homologacji typu UE wydano w Austrii pod numerem 00456 w odniesieniu do urządzenia tłumiącego hałas.

Rysunek 3

Przykład znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu w odniesieniu do urządzenia kontrolującego emisję zanieczyszczeń

Objaśnienie dotyczące rysunku 3

Powyższy znak homologacji typu UE wydano w Chorwacji pod numerem 10678 w odniesieniu do urządzenia kontrolującego emisję zanieczyszczeń.

Rysunek 4

Przykład znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu w odniesieniu do urządzenia zapewniającego widoczność do tyłu

Objaśnienie dotyczące rysunku 4

Powyższy znak homologacji typu UE wydano w Finlandii pod numerem 02884 w odniesieniu do urządzenia zapewniającego widoczność do tyłu.

Rysunek 5

Przykład znaku homologacji typu UE oddzielnego zespołu technicznego lub komponentu w odniesieniu do urządzenia sprzęgającego przyczepy

Objaśnienie dotyczące rysunku 5

Powyższy znak homologacji typu UE wydano w Bułgarii pod numerem 00134 w odniesieniu do urządzenia sprzęgającego przyczepy.

Objaśnienia dotyczące załącznika V

(Przypisy i wyjaśnienia, których nie należy podawać na tabliczce znamionowej)

(1) Należy podać kod sklasyfikowany zgodnie z art. 4 rozporządzenia (UE) nr 168/2013 i załącznikiem I do tego rozporządzenia (np. „L3e-A1E” w odniesieniu do motocykla enduro o niskich osiągach).

(2) Tylko wtedy, gdy wartość ta zmienia się podczas bieżącego etapu homologacji.