Załącznik II

1. Dane drugiego badania dotyczącego edukacji dorosłych są oparte na reprezentatywnych w skali krajowej próbach losowych.

Wagi należy obliczyć, biorąc pod uwagę w szczególności prawdopodobieństwo selekcji oraz dostępne dane zewnętrzne dotyczące rozkładu badanej populacji według płci, grup wiekowych [25–34; 35–54; 55–64], wykształcenia [najwyżej wykształcenie średnie I stopnia (poziom ISCED 1 lub niższy, programy ISCED 2 oraz ISCED 3 trwające krócej niż 2 lata); wykształcenie średnie II stopnia (poziomy ISCED 3 oraz 4); wykształcenie wyższe (poziomy ISCED od 5 do 8)]; zatrudnienia [osoba zatrudniona lub bezrobotna]; regionu [poziom NUTS II], w przypadku gdy takie dane zewnętrzne są uważane za wystarczająco wiarygodne na poziomie krajowym.

2. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (WE) nr 452/2008 wielkość próby drugiego badania dotyczącego edukacji dorosłych ustalana jest na podstawie potrzeb w zakresie precyzji, tak aby efektywna wielkość krajowej próby była nie większa niż 5 000 osób, przy założeniu losowania badania prostego.

Absolutny margines błędu dla zmiennej, o której mowa w pkt 3, nie przekracza progu ustalonego w pkt 3, chyba że wymaga to efektywnej wielkości krajowej próby większej niż 5 000 osób. W takim przypadku wymagana efektywna wielkość krajowej próby wynosi 5 000 osób.

3. Drugie badanie dotyczące edukacji dorosłych powinno zostać opracowane w taki sposób, aby szacowany absolutny margines błędu nie przekraczał 1,4 punktu procentowego w przypadku szacowanego wskaźnika uczestnictwa w kształceniu pozaformalnym dla całej populacji odniesienia w wieku od 25 do 64 lat.

Wymóg ten zostaje złagodzony do progu 1,7 punktu procentowego w przypadku państw o populacji w wieku 25–64 lata wynoszącej od jednego do trzech i pół miliona.

Ten sam wymóg zostaje złagodzony do progu 2,0 punktów procentowych w przypadku państw o populacji w wieku 25–64 lata wynoszącej mniej niż jeden milion.

4. Absolutny margines błędu, o którym mowa w pkt 3, jest połową rozpiętości 95 % przedziału ufności.

Efektywne wielkości krajowych prób powinny być dostosowane ze względu na efekt zastosowanego schematu doboru próby oraz przewidywany całkowity brak odpowiedzi, tak aby określić rzeczywiste wielkości próby na etapie planowania.

Wymagania te dotyczą próby osób fizycznych będących rezydentami w wieku od 25 do 64 lat. W przypadku krajowych prób o szerszym zakresie dane szacunkowe odnoszące się do populacji rezydentów w wieku od 25 do 64 lat powinny spełniać określone powyżej wymogi w zakresie precyzji.