Załącznik II

Tytuł modułu

Dni szkolenia bezpośredniego

Grupa docelowa/status

Główne efekty uczenia się: uczestnicy…

Główne kompetencje

1) Ogólne wprowadzenie do spraw Unii, jej stosunków zewnętrznych i systemu reagowania kryzysowego

0,5

Wszystkie grupy/ obowiązkowe

rozumieją i opisują UE oraz jej podstawowe funkcjonowanie i zasady;

rozumieją i wyjaśniają działania zewnętrzne UE, w tym wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa i system reagowania kryzysowego oraz kompleksowe podejście UE do kryzysów zewnętrznych;

rozumieją i wyjaśniają rolę Dyrekcji Generalnej ds. Pomocy Humanitarnej i Ochrony Ludności w pomocy humanitarnej i ochronie ludności, w tym w odniesieniu do jej sieci terenowej;

Zrozumienie kontekstów działalności humanitarnej i stosowanie zasad humanitarnych

2) Wprowadzenie do działalności humanitarnej, polityki Unii w zakresie pomocy humanitarnej i inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”

1,5

Wszystkie grupy/ obowiązkowe

Polityka Unii w zakresie pomocy humanitarnej i inicjatywa „Wolontariusze pomocy UE”

rozumieją inicjatywę „Wolontariusze pomocy UE”, w tym jej plan komunikacji, sposób jej funkcjonowania i działania, które mogą podjąć, aby być jej częścią;

podchodzą do swojego oddelegowania z realistycznymi oczekiwaniami;

działają samodzielnie i tworzą swoje własne „doświadczenie wolontariatu”;

rozumieją, w jaki sposób ich działalność publiczna i zachowanie wpływają na obraz inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE” oraz misji, do której dołączą; oraz

są świadomi tego, co należy i czego nie należy robić podczas oddelegowania w odniesieniu do takich kwestii, jak kontakty z mediami, publikowanie informacji w mediach społecznościowych, uczestnictwo w demonstracjach itd.

Zrozumienie kontekstów działalności humanitarnej i stosowanie zasad humanitarnych

Samodzielność

Wykazywanie przywództwa

Zarządzanie swoimi oczekiwaniami

Wolontariacki sposób myślenia

Komunikacja

Ogólne ramy działalności humanitarnej

podają definicje pomocy humanitarnej;

wskazują trzy zasady humanitarne;

rozumieją i opisują główne elementy międzynarodowego systemu zmniejszania ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi, reagowania i pomocy humanitarnej oraz odbudowy;

rozumieją i opisują role i obowiązki głównych międzynarodowych zainteresowanych stron na obszarach klęsk, przed klęskami i po klęskach;

rozumieją i wyjaśniają centralną i koordynującą rolę ONZ w promowaniu spójnego międzynarodowego reagowania na kryzysy humanitarne;

posiadają wiedzę na temat regionalnych mechanizmów współpracy z zakresie zarządzania katastrofami;

rozumieją i wyjaśniają wymogi, ograniczenia i cele różnych zainteresowanych stron oraz wyzwania związane z koordynacją zainteresowanych stron w działalności humanitarnej, łączeniem pomocy w przypadku katastrof, odbudowy i budowania odporności;

rozumieją zmieniające się paradygmaty pomocy i rozwoju; oraz

rozumieją międzynarodową agendę na okres po 2015 r.

Zrozumienie kontekstów działalności humanitarnej i stosowanie zasad humanitarnych

Odpowiedzialność

Osiąganie i przekazywanie wyników działania i budowania zdolności

Praca z innymi

Międzynarodowe prawo humanitarne

potrafią wskazać główne punkty konwencji genewskich I-IV z 1949 r. i protokołów dodatkowych z 1977 r.;

rozumieją rolę międzynarodowego prawa humanitarnego w międzynarodowym systemie pomocy humanitarnej i jego zastosowanie do konkretnych sytuacji wyjątkowych;

posiadają podstawowe zrozumienie międzynarodowego prawa dotyczącego reagowania w przypadku klęsk i katastrof oraz międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka; oraz

znają główne punkty Konsensusu europejskiego w sprawie pomocy humanitarnej i Konsensusu europejskiego w sprawie pomocy rozwojowej.

Zrozumienie kontekstów działalności humanitarnej i stosowanie zasad humanitarnych

Odpowiedzialność

Wprowadzenie do sektorów pomocy humanitarnej

znają i opisują szczegółowe potrzeby następujących sektorów pomocy humanitarnej:

— żywność i żywienie;

— zdrowie;

— WASH (woda, warunki sanitarne, higiena);

— zmniejszanie ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi;

— ochrona;

— schronienie;

— uchodźcy i osoby wewnętrznie przesiedlone;

— źródła utrzymania;

— łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju (LRRD);

— odporność;

— płeć społeczno-kulturowa; oraz

— zapobieganie konfliktom.

Zrozumienie kontekstów działalności humanitarnej i stosowanie zasad humanitarnych

Wykazywanie przywództwa

Kodeksy postępowania i normy

znają i stosują podstawowe normy i zasady ochrony opracowane w ramach projektu Sphere;

znają i stosują kodeks organizacji People in Aid;

znają i stosują normy organizacji Humanitarian Accountability Partnership (HAP) dotyczące odpowiedzialności i zarządzania jakością;

znają i stosują kartę zasad odpowiedzialności Międzynarodowych Organizacji Pozarządowych (INGO);

znają i interpretują definicję odpowiedzialności zgodnie z HAP;

wskazują sześć poziomów odniesienia HAP;

wskazują dziewięć zasad karty INGO; oraz

rozumieją i wykazują odpowiedzialność wobec końcowych beneficjentów pomocy humanitarnej.

Zrozumienie kontekstów działalności humanitarnej i stosowanie zasad humanitarnych

Odpowiedzialność

Wykazywanie przywództwa

3) Zarządzanie osobistym zdrowiem i bezpieczeństwem oraz ochroną

1,5

Wszyscy wolontariusze/ obowiązkowe

znają i stosują strategie i procedury bezpieczeństwa;

rozumieją znaczenie postępowania zgodnie z procedurami bezpieczeństwa organizacji podczas oddelegowania;

wiedzą, jak przygotować się przed oddelegowaniem;

umieją identyfikować czynniki ryzyka podczas misji, zapobiegać im i je łagodzić;

umieją działać w sytuacjach, w których występuje zagrożenie;

posiadają podstawowe umiejętności w zakresie pierwszej pomocy; oraz

posiadają podstawowe umiejętności w zakresie zarządzania stresem i pierwszej pomocy psychologicznej.

Zarządzanie osobistym zdrowiem i bezpieczeństwem oraz ochroną

Samoświadomość i odporność

Samodzielność

4) Zarządzanie projektami; wprowadzenie poziom 1 (Wprowadzenie do cyklu życia misji/projektów pomocy humanitarnej)

1,5

Specjaliści niższego szczebla

potrafią opisać główne etapy cyklu realizacji projektu i szczegółowe zasady, które stosują się do nich w kontekście pomocy humanitarnej;

opracowują projekt podstawowego wniosku dotyczącego projektu;

przeprowadzają podstawową ocenę potrzeb pod nadzorem kolegi o dłuższym stażu;

sporządzają plan wdrożenia prostego projektu w swojej dziedzinie specjalizacji w porozumieniu z kolegami o dłuższym stażu;

opracowują podstawowe narzędzia finansowego zarządzania projektem;

identyfikują główne role i zadania dla innych osób potrzebnych w projekcie;

opracowują metodę monitorowania prostego projektu; oraz

przedstawiają metodę oceny prostego projektu.

Zarządzanie projektami w kontekście działalności humanitarnej

Odpowiedzialność

Wykazywanie przywództwa

Osiąganie i przekazywanie wyników działania i budowania zdolności

5) Zarządzanie projektami; poziom zaawansowany 2 (Wprowadzenie do cyklu życia misji/projektów i programów pomocy humanitarnej)

1,5

Specjaliści wyższego szczebla

wykorzystują swoje doświadczenie w zakresie cyklu projektowego w sektorze pomocy humanitarnej, w którym będą prowadzić działalność;

rozumieją i potrafią stosować zasady pomocy humanitarnej do cyklu projektowego w odniesieniu do zaangażowania społeczności lokalnych, odpowiedzialności, zwracania szczególnej uwagi na kwestie płci społeczno-kulturowej i grup szczególnie wrażliwych;

przeprowadzają ocenę ryzyka w odniesieniu do projektu w swojej dziedzinie specjalizacji;

opracowują wniosek dotyczący projektu;

sporządzają plan wdrożenia projektu w swojej dziedzinie specjalizacji;

opracowują narzędzia finansowego zarządzania projektem;

identyfikują główne role i zadania dla innych osób potrzebnych w projekcie;

identyfikują potrzeby związane z odprawami i wytycznymi;

przeprowadzają ocenę ryzyka dla projektu;

opracowują metodę monitorowania projektu;

przedstawiają metodę oceny prostego projektu;

rozumieją główne zasady skutecznej sprawozdawczości; oraz

identyfikują główne wymogi dotyczące sprawozdawczości finansowej i administracyjnej.

Zarządzanie projektami w kontekście działalności humanitarnej

Odpowiedzialność

Wykazywanie przywództwa

Osiąganie i przekazywanie wyników działania i budowania zdolności

6) Świadomość międzykulturowa (i kwestie przekrojowe)

1

Wszyscy wolontariusze/ obowiązkowe

rozumieją znaczenie okazywania wrażliwości kulturowej;

rozumieją możliwe negatywne konsekwencje zachowywania się w sposób oparty na stereotypach;

opisują, czym są stereotypy i w jaki sposób są one przekazywane;

opisują różne reakcje w kontekście nowej kultury (wycofanie, niezadowolenie, poczucie wyższości, nadmierna identyfikacja itd.);

rozumieją główne cechy kultury i sposób ich występowania w praktyce;

rozumieją znaczenie komunikacji niewerbalnej;

rozumieją różnice w stylach komunikacji i dostosowują swoją komunikację;

opisują i stosują główne zasady udzielania konstruktywnej informacji zwrotnej;

są świadomi znaczenia rozwijania i realizowania zachowań uwzględniających kwestie płci; oraz

rozumieją główne zasady uwzględniania aspektu płci.

Świadomość międzykulturowa

Praca z innymi

Komunikacja

Zarządzanie swoimi oczekiwaniami

7) Ćwiczenie oparte na scenariuszu

3

Wszyscy wolontariusze/ obowiązkowe

Ta część ma na celu sprawdzenie, w jakim stopniu uczestnicy osiągnęli główne efekty uczenia się z poprzednich modułów i sprawdzenie ich zdolności w zakresie:

— analizowania kontekstu wyobrażonej interwencji humanitarnej i identyfikacji głównych czynników ryzyka związanych z bezpieczeństwem dotyczących organizacji i jej personelu;

— ustalania procedur łagodzenia czynników ryzyka związanych z bezpieczeństwem;

— wdrażania wytycznych dotyczących bezpieczeństwa;

— gromadzenia, analizowania i komunikowania informacji w ramach szybkiej oceny;

— koordynacji z innymi zainteresowanymi stronami;

— tworzenia matrycy logicznej projektu i identyfikowania finansowania projektów mających na celu ułatwienie odbudowy i łagodzenia zagrożeń klęskami żywiołowymi;

— pracy w zespole, wdrażania i oceny planu prostego projektu; oraz

— komunikowania postępów w realizacji projektu i jego wyników zainteresowanym stronom.

8) Komunikacja i popieranie pomocy humanitarnej

1

Wszystkie grupy/ fakultatywne

rozumieją znaczenie aspektów etycznych w kontekście popierania pomocy humanitarnej;

stosują wrażliwość kulturową w komunikacji i popieraniu;

przeprowadzają mapowanie zainteresowanych stron/beneficjentów w kontekście pomocy humanitarnej i identyfikują kanały komunikacyjne, które najlepiej nadają się do tego, by do nich dotrzeć;

sporządzają strategię komunikacyjną; oraz

dokonują krytycznego przeglądu strategii informowania i określają ulepszenia.

Komunikacja

Wykazywanie przywództwa

Świadomość międzykulturowa

9) Pierwsza pomoc psychologiczna

1

Wszystkie grupy/ fakultatywne

określają cztery dziedziny, w których ludzkie emocje wyrażane są przez cykl stresu w następstwie klęski, sytuacji wyjątkowej lub innego traumatycznego zdarzenia;

określają dwa rożne typy i zakres klęsk i sytuacji wyjątkowych;

opisują dwie zasady reagowania na klęski pod kątem zachowania i zdrowia;

wykazują kompetencje w zakresie co najmniej trzech umiejętności związanych z pierwszą pomocą psychologiczną nauczanych na szkoleniu;

określają warunki, w jakich można udzielić pierwszej pomocy psychologicznej; oraz

określają populacje, dla których pierwsza pomoc psychologiczna jest właściwa.

Zarządzanie osobistym zdrowiem i bezpieczeństwem oraz ochroną

Samoświadomość i odporność

10) Szkolenie osób zajmujących się rozpowszechnianiem

2

Wolontariusze będący specjalistami wyższego szczebla/ fakultatywne

określają i stosują zasady uczenia się dorosłych;

określają etapy cyklu szkoleniowego i główne wymogi dla każdego etapu;

formułują cele i efekty uczenia się w odniesieniu do kursów szkoleniowych;

znają i stosują podejście ukierunkowane na osobę uczącą się podczas prowadzenia szkoleń;

stosują różne umiejętności i techniki w zakresie szkolenia;

wybierają właściwe metody, materiały do czytania i zasoby szkoleniowe związane z działaniami humanitarnymi; oraz

opracowują narzędzia do oceny po szkoleniu.

Osiąganie i przekazywanie wyników działania i budowania zdolności

Komunikacja

11) Kierowanie wolontariuszami

1

Wolontariusze będący specjalistami wyższego szczebla/ fakultatywne

rozumieją i stosują ramy prawne kierowania wolontariuszami;

planują pracę wolontariuszy lokalnych w państwie przyjmującym;

organizują rekrutację i selekcję wolontariuszy;

ustanawiają i wdrażają systemy regularnego nadzoru nad wolontariuszami, ich wspierania i kierowania nimi;

planują odpowiednio wprowadzenie w obowiązki i krótkie sesje szkoleniowe dla wolontariuszy;

ustanawiają systemy zapewniające bezpieczeństwo i ochronę wolontariuszy lokalnych;

zapewniają przyjęcie przez kierownictwo organizacji lokalnych formalnej odpowiedzialności za wolontariuszy, z odpowiednim zwierzchnictwem bezpośrednim i systemem sprawozdawczości; oraz

ustanawiają i monitorują systemy.

Osiąganie i przekazywanie wyników działania i budowania zdolności

Wykazywanie przywództwa

Praca z innymi

Świadomość międzykulturowa

12) Rozwój organizacyjny

2

Wolontariusze będący specjalistami wyższego szczebla/ fakultatywne

określają niektóre główne cechy budowania zdolności;

określają i opisują szereg różnych interwencji w zakresie rozwoju organizacji;

opisują różne elementy oceny organizacyjnej;

oceniają mocne i słabe strony organizacji lokalnej;

są w stanie przeprowadzić ocenę potrzeb w zakresie budowania zdolności;

wspomagają organizacje lokalne w opracowywaniu nowych polityk; oraz

opracowują wskaźniki zdolności do celów monitorowania rozwoju organizacyjnego.

Osiąganie i przekazywanie wyników działania i budowania zdolności

Wykazywanie przywództwa