Załącznik III

1. Cele i zakres

1.1.

W niniejszym załączniku określa się procedury prawidłowego przeprowadzania homologacji typu pojazdu zgodnie z art. 26, 27 i 28.

1.2.

Załącznik ten zawiera również:

a) wykaz norm międzynarodowych mających zastosowanie do wyznaczania służb technicznych zgodnie z art. 68 i 70;

b) opis procedur postępowania w przypadku oceny umiejętności służb technicznych zgodnie z art. 73;

c) ogólne wymogi dotyczące sporządzania przez służby techniczne sprawozdań z badań.

2. Procedura homologacji typu

Po otrzymaniu wniosku o udzielenie homologacji typu pojazdu organ udzielający homologacji:

a) sprawdza, czy wszystkie homologacje typu UE wydane na podstawie aktów prawnych wymienionych w załączniku II mających zastosowanie do homologacji typu pojazdu obejmują typ pojazdu i spełniają odnośne wymogi;

b) upewnia się, że specyfikacje pojazdu i dane znajdują się w pakiecie informacyjnym i świadectwach homologacji typu UE wydanych zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi;

c) jeżeli jakiejś pozycji nie ma w pakiecie informacyjnym przewidzianym w jakimkolwiek akcie prawnym, potwierdza, że odpowiednia część lub cechy są zgodne z danymi szczegółowymi w folderze informacyjnym;

d) na wybranej próbce pojazdów, których typ ma być homologowany, przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie kontroli części i układów pojazdu w celu zweryfikowania, że pojazd lub pojazdy są wykonane zgodnie z odpowiednimi danymi zawartymi w poświadczonym pakiecie informacyjnym w odniesieniu do stosownych świadectw homologacji typu UE;

e) w stosownych przypadkach przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie odpowiednich sprawdzeń dotyczących montażu oddzielnych zespołów technicznych;

f) w stosownych przypadkach przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie niezbędnych sprawdzeń w zakresie obecności urządzeń przewidzianych w załączniku II część I przypisy wyjaśniające 1 i 2;

g) w stosownych przypadkach przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie niezbędnych sprawdzeń w celu zapewnienia spełnienia wymogów określonych w załączniku II część I przypis wyjaśniający 5.

3. Zestawienie specyfikacji technicznych

Liczba pojazdów, jakie należy przedstawić, jest wystarczająca, by umożliwić odpowiednią kontrolę różnych zestawień, którym ma zostać udzielona homologacja typu, według następujących kryteriów:

Specyfikacje techniczne

Kategoria pojazdu

M1

M2

M3

N1

N2

N3

O1

O2

O3

O4

Silnik

X

X

X

X

X

X

— —

— —

Skrzynia biegów

X

X

X

X

X

X

— —

— —

Liczba osi

— X

X

X

X

X

X

X

X

X

Osie napędzane (liczba, pozycja i powiązanie kinematyczne)

X

X

X

X

X

X

— —

— —

Osie kierowane (liczba i położenie)

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Rodzaje nadwozia

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Liczba drzwi

X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

Kierunek ruchu drogowego

X

X

X

X

X

X

— —

— —

Liczba siedzeń

X

X

X

X

X

X

— —

— —

Poziom wyposażenia

X

X

X

X

X

X

— —

— —

4. Przepisy szczegółowe

W przypadku braku świadectw homologacji przewidzianych w odpowiednich aktach prawnych organ udzielający homologacji:

a) nakazuje przeprowadzenie niezbędnych badań i sprawdzeń zgodnie z wymogami każdego z odpowiednich aktów prawnych;

b) sprawdza, czy pojazd jest zgodny z danymi zamieszczonymi w folderze informacyjnym oraz czy spełnia wymogi techniczne każdego z odpowiednich aktów prawnych;

c) w stosownych przypadkach przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie odpowiednich sprawdzeń dotyczących montażu oddzielnych zespołów technicznych;

d) w stosownych przypadkach przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie niezbędnych sprawdzeń w zakresie obecności urządzeń przewidzianych w załączniku II część I przypisy wyjaśniające 1 i 2;

e) w stosownych przypadkach przeprowadza lub nakazuje przeprowadzenie niezbędnych sprawdzeń w celu zapewnienia spełnienia wymogów określonych w załączniku II część I przypis wyjaśniający 5.

Dodatek 1

Normy, do których muszą się stosować służby techniczne, o których mowa w art. 68

1. Czynności związane z badaniami do celów homologacji typu, które należy wykonywać zgodnie z aktami prawnymi wymienionymi w załączniku II:

1.1.

Kategoria A (badania przeprowadzane w obiektach własnych):

Norma EN ISO/IEC 17025:2005 w sprawie ogólnych wymogów dotyczących kompetencji laboratoriów badawczych i wzorcujących.

Służba techniczna wyznaczona dla czynności kategorii A może również przeprowadzać badania przewidziane w aktach prawnych, w odniesieniu do których została wyznaczona, w obiektach producenta lub strony trzeciej. W każdym przypadku pracownicy odpowiedzialni za wykorzystanie wiedzy zawodowej do stwierdzenia zgodności z aktami prawnymi, w odniesieniu do których została wyznaczona służba techniczna, muszą spełniać normę EN ISO/IEC 17020:2012.

1.2.

Kategoria B (nadzór nad badaniami, który obejmuje przygotowanie badań, jeżeli takie badania są przeprowadzane w obiektach producenta lub w obiektach strony trzeciej):

Norma EN ISO/IEC 17020:2012 w sprawie ogólnych kryteriów działania różnych rodzajów jednostek inspekcyjnych.

Przed przeprowadzeniem lub nadzorowaniem jakiegokolwiek badania w obiektach producenta lub obiektach strony trzeciej służba techniczna sprawdza, czy obiekty badawcze i urządzenia pomiarowe spełniają stosowne wymogi normy EN ISO/IEC 17025:2005.

2. Czynności związane ze zgodnością produkcji

2.1.

Kategoria C (procedura oceny wstępnej i audytów nadzorczych systemu zarządzania jakością stosowanego przez producenta):

Norma EN ISO/IEC 17021:2011 w sprawie wymogów dla jednostek prowadzących audyt oraz certyfikację systemów zarządzania.

2.2.

Kategoria D (kontrola lub badanie próbek produkcyjnych lub nadzór nad nimi):

Norma EN ISO/IEC 17020:2012 w sprawie ogólnych kryteriów działania różnych rodzajów jednostek inspekcyjnych.

Dodatek 2

Procedura oceny służb technicznych

1. Cel i zakres

1.1.

Niniejszy dodatek określa warunki, zgodnie z którymi organ właściwy na mocy w art. 73 (zwany dalej organem właściwym), stosuje procedurę oceny służb technicznych.

1.2.

Wymogi te stosuje się do wszystkich służb technicznych, niezależnie od ich statusu prawnego (niezależna organizacja, producent lub organ udzielający homologacji występujący jako służba techniczna).

2. Ocena

Przeprowadzanie oceny opiera się na następujących zasadach:

a) zasada niezależności stanowiąca podstawę dla bezstronności i obiektywności wniosków, oraz

b) podejście opierające się na faktach, gwarantujące wiarygodne i odtwarzalne wnioski.

Audytorzy muszą być godni zaufania i uczciwi. Muszą również przestrzegać zasad poufności i dyskrecji.

Ustalenia i wnioski przedstawiają oni w sposób prawdziwy i dokładny.

3. Wymogi w zakresie umiejętności audytorów

3.1.

Oceny mogą być dokonywane wyłącznie przez audytorów, którzy posiadają niezbędną do tego celu wiedzę techniczną i administracyjną.

3.2.

Audytorzy muszą przejść specjalistyczne szkolenie w zakresie działań oceniających. Ponadto muszą posiadać specjalistyczną wiedzę techniczną w dziedzinie, w której dana służba techniczna prowadzi działalność.

3.3.

Bez uszczerbku dla pkt 3.1 i 3.2 ocenę, o której mowa w art. 73, przeprowadzają audytorzy niezwiązani z działalnością, którą oceniają.

4. Wniosek o wyznaczenie

4.1.

Odpowiednio upoważniony przedstawiciel kandydującej służby technicznej składa właściwemu organowi formalny wniosek zawierający następujące informacje:

a) ogólna charakterystyka służby technicznej, w tym podmiot prawny, nazwa, adresy, status prawny oraz zasoby techniczne;

b) szczegółowe informacje na temat członków personelu odpowiedzialnych za badania oraz kadry kierowniczej, wraz z ich życiorysami oraz dokumentami określającymi ich poziom wykształcenia i umiejętności zawodowe;

c) służby techniczne, które stosują wirtualne metody testowania, udowadniają posiadanie umiejętności pracy w środowisku wspomaganym komputerowo;

d) ogólne informacje na temat służby technicznej, obejmujące jej działalność, powiązania w ramach większego podmiotu, jeżeli istnieje, i adresy wszystkich lokalizacji, które mają być objęte zakresem wyznaczenia;

e) umowa dotycząca spełnienia wymogów dotyczących wyznaczenia i innych obowiązków służby technicznej wynikających z odpowiednich aktów prawnych, w odniesieniu do których została wyznaczona;

f) opis usług oceny zgodności, jakie służba techniczna podejmuje w ramach odpowiednich aktów prawnych oraz wykaz aktów prawnych, których dotyczy wniosek tej służby technicznej o wyznaczenie, w tym, w stosownych przypadkach, zakres uprawnień;

g) kopia podręcznika zapewnienia jakości danej służby technicznej.

4.2.

Właściwy organ sprawdza adekwatność informacji dostarczonych przez służbę techniczną.

4.3.

Służba techniczna powiadamia właściwy organ o wszelkich zmianach informacji przekazanych zgodnie z pkt 4.1.

5. Przegląd zasobów

Właściwy organ dokonuje przeglądu swoich możliwości w zakresie przeprowadzania oceny służb technicznych pod względem swojej polityki wewnętrznej, kompetencji oraz dostępności odpowiednich audytorów i ekspertów.

6. Podwykonawstwo usług oceny

6.1.

Właściwy organ może zlecić część oceny innemu właściwemu organowi lub zwrócić się o wsparcie do ekspertów technicznych zapewnianych przez inne właściwe organy. Podwykonawcy i eksperci muszą zostać zatwierdzeni przez kandydującą służbę techniczną.

6.2.

W celu zakończenia pełnej oceny danej służby technicznej właściwy organ bierze pod uwagę świadectwa akredytacyjne o odpowiednim zakresie.

7. Przygotowanie do oceny

7.1.

Zespół ds. oceny wzajemnej jest oficjalnie wyznaczany przez właściwy organ. Właściwy organ zapewnia, aby każdy zespół ds. oceny wzajemnej dysponował odpowiednią dla danego zadania wiedzą fachową. W szczególności cały zespół ds. oceny wzajemnej posiada:

a) wiedzę o odpowiednim zakresie zgodną ze szczegółowym zakresem, którego dotyczy wyznaczenie; oraz

b) wystarczającą orientację, by dokonać wiarygodnej oceny, czy kompetencje danej służby technicznej są wystarczające do przeprowadzania działań zgodnych z zakresem wyznaczenia.

7.2.

Właściwy organ wyraźnie określa zadania przydzielone zespołowi ds. oceny wzajemnej. Zadaniem zespołu ds. oceny wzajemnej jest przegląd dokumentów otrzymanych od kandydującej służby technicznej oraz przeprowadzenie oceny na miejscu.

7.3.

Właściwy organ uzgadnia ze służbą techniczną i wyznaczonym zespołem oceniającym datę oraz harmonogram oceny. Jednak to właściwy organ jest odpowiedzialny za wyznaczenie daty zgodnej z planem nadzoru i ponownej oceny.

7.4.

Właściwy organ udzielający homologacji typu zapewnia, by zespół ds. oceny wzajemnej miał do dyspozycji odpowiednie dokumenty określające kryteria, protokoły poprzednich ocen oraz odpowiednie dokumenty i protokoły służby technicznej.

8. Ocena na miejscu

Zespół ds. oceny wzajemnej przeprowadza ocenę danej służby technicznej w obiektach, w których prowadzi ona jedną z kluczowych działalności lub większą ich liczbę, a w stosownych przypadkach naocznie ocenia inne wybrane lokalizacje, w których dana służba techniczna prowadzi działalność.

9. Analiza wniosków i sprawozdanie z oceny

9.1.

Zespół ds. oceny wzajemnej analizuje wszystkie istotne informacje i dokumentację dowodową zebrane podczas przeglądu dokumentacji i protokołów oraz podczas oceny na miejscu. Analiza ta przygotowywana jest tak, by umożliwić zespołowi określenie zakresu kompetencji i zgodności danej służby technicznej z wymogami dotyczącymi wyznaczenia.

9.2.

Właściwy organ stosuje takie procedury sprawozdawcze, które zapewniają spełnienie poniższych wymogów.

9.2.1.

Przed opuszczeniem obiektów ocenianej służby technicznej organizowane jest spotkanie zespołu ds. oceny wzajemnej z ocenianą służbą techniczną. Podczas tego spotkania zespół ds. oceny wzajemnej przedstawia pisemne lub ustne sprawozdanie zawierające wnioski z przeprowadzonej analizy. Służbie technicznej zapewnia się wówczas możliwość zadania pytań dotyczących tych wyników i ewentualnie stwierdzonej niezgodności oraz jej podstaw.

9.2.2.

Sprawozdanie pisemne na temat wyników oceny niezwłocznie przekazywane jest ocenianej służbie technicznej. Takie sprawozdanie z oceny zawiera uwagi dotyczące kompetencji i zgodności oraz określa wszelką ewentualną niezgodność, którą należy usunąć w celu osiągnięcia zgodności z wszystkimi wymogami dotyczącymi wyznaczenia.

9.2.3.

Służbie technicznej zapewnia się możliwość ustosunkowania się do sprawozdania z oceny i przygotowania opisu konkretnych działań, już podjętych lub planowanych, w określonym terminie, w celu usunięcia wszelkiej niezgodności.

9.3.

Właściwy organ zapewnia, by działania służby technicznej mające na celu usunięcie niezgodności były wystarczające i skuteczne. Jeżeli te działania służby technicznej okażą się niewystarczające, kierowana jest do niej prośba o uzupełnienie wyjaśnień. Ponadto można wymagać przedłożenia dowodów rzeczywistego wprowadzenia w życie podjętych działań lub można przeprowadzić kolejną ocenę w celu sprawdzenia skutecznego wprowadzenia w życie działań naprawczych.

9.4.

Sprawozdanie z oceny zawiera co najmniej następujące elementy:

a) niepowtarzalne oznaczenie służby technicznej;

b) data(-y) oceny na miejscu;

c) nazwisko(-a) audytora(-ów) lub eksperta (-ów) dokonujących oceny;

d) niepowtarzalne oznaczenie wszystkich ocenianych obiektów;

e) wnioskowany zakres wyznaczenia poddany ocenie;

f) oświadczenie na temat adekwatności wewnętrznej organizacji i procedur przyjętych przez służbę techniczną potwierdzające jej kompetencje, jak zostało to ustalone na podstawie spełnienia przez nią wymogów dotyczących wyznaczenia;

g) informacje dotyczące rozwiązywania wszelkiej niezgodności;

h) zalecenie stwierdzające, czy wnioskodawca powinien zostać wyznaczony lub zatwierdzony jako służba techniczna, a jeżeli tak, określające zakres takiego wyznaczenia.

10. Przyznanie, zatwierdzenie lub rozszerzenie wyznaczenia

10.1.

Właściwy organ bez zbędnej zwłoki podejmuje decyzję o przyznaniu, zatwierdzeniu lub rozszerzeniu wyznaczenia na podstawie sprawozdania(-ań) z oceny i wszelkich innych stosownych informacji.

10.2.

Właściwy organ wydaje służbie technicznej świadectwo. Świadectwo to zawiera następujące elementy:

a) nazwa i logo właściwego organu;

b) niepowtarzalne oznaczenie wyznaczonej służby technicznej;

c) rzeczywista data wyznaczenia i data jego wygaśnięcia;

d) krótki opis lub odniesienie do zakresu wyznaczenia (odpowiednie akty prawne lub ich części);

e) oświadczenie zgodności i odniesienie do niniejszego rozporządzenia.

11. Ponowna ocena i nadzór

11.1.

Ponowna ocena jest przeprowadzana w podobny sposób jak ocena wstępna, przy czym przy ponownej ocenie uwzględnia się doświadczenie nabyte przy poprzednich ocenach. Nadzór nad oceną na miejscu jest mniej rozległy niż ponowna ocena.

11.2.

Właściwy organ opracowuje plan ponownej oceny i nadzoru dla każdej wyznaczonej służby technicznej, tak by reprezentatywne próbki zakresu wyznaczenia były oceniane regularnie.

Odstępy czasu między ocenami na miejscu, bez względu na to, czy chodzi o ponowną ocenę czy nadzór, są uzależnione od potwierdzonej powtarzalności wyników osiąganych przez daną służbę techniczną.

11.3.

Jeżeli podczas przeprowadzania nadzoru lub ponownej oceny stwierdzono niezgodność, właściwy organ określa ścisłe terminy dla działań naprawczych, które należy podjąć.

11.4.

Jeżeli działania naprawcze lub ulepszające nie zostały wprowadzone w uzgodnionym terminie lub zostały uznane za niewystarczające, właściwy organ przyjmuje odpowiednie środki, takie jak przeprowadzenie kolejnej oceny, zawieszenie lub wycofanie wyznaczenia dla jednej lub więcej działalności, w odniesieniu do których dana służba techniczna została wyznaczona.

11.5.

Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zawieszeniu lub wycofaniu wyznaczenia służby technicznej, powiadamia o swojej decyzji daną służbę techniczną listem poleconym. W każdym przypadku właściwy organ przyjmuje wszystkie środki niezbędne do zapewnienia kontynuacji działań już rozpoczętych przez tę służbę techniczną.

12. Dokumentacja dotycząca wyznaczonych służb technicznych

12.1.

Właściwy organ zachowuje dokumentację dotyczącą służb technicznych, aby wykazać, że rzeczywiście spełniono wymogi wyznaczenia, w tym w odniesieniu do kompetencji.

12.2.

Właściwy organ przechowuje dokumentację na temat służb technicznych w sposób zapewniający poufność.

12.3.

Dokumentacja dotycząca służb technicznych zawiera co najmniej następujące elementy:

a) odpowiednia korespondencja;

b) sprawozdania i protokoły z oceny;

c) kopie świadectw wyznaczenia.